เพลงQue Sera, Sera

ร้องโดย สุทัศตา แก้วไผ่
อัลบัม : ฺBest of Forever Hits
ขนาด file : 258 KB
ความยาวเพลง : 2:19 นาที

Que Sera, Sera

When I was just a little girl,
I asked my mother, "What will I be ?
Will I be pretty ?
Will I be rich ?"
Here's what she said to me :

"Que Sera, Sera
Whatever will be, will be,
The future's not ours to see,
Que sera, sera,
What will be, will be."

When I grew up and fell in love,
I asked my sweetheart, 'what lies ahead?
Will we have rainbows, day after day?
Here's what my sweetheart said:

Que sera, sera,
Whatever will be, will be
The future's not ours to see.
Que sera, sera,
What will be, will be

Now I have children of my own
They ask their mother what will I be
Will I be handsome, will I be rich?
I tell them tenderly

"Que Sera, Sera
Whatever will be, will be,
The future's not ours to see,
Que sera, sera,
What will be, will be.
Que Sera, Sera"


version นี้ยาวกว่า

Band: Jay Livingstone
Album: (unknown album)
Song: Que Sera Sera

When I was just a little girl,
I asked my mother, What will I be?
Will I be pretty?
Will I be rich?
Here's what she said to me:

Que sera, sera,
Whatever will be, will be;
The future's not ours to see.
Que sera, sera,
What will be, will be.

When I was just a child in school,
I asked my teacher, What will I try?
Should I paint pictures
Should I sing songs?
This was her wise reply:

Que sera, sera,
Whatever will be, will be;
The future's not ours to see.
Que sera, sera,
What will be, will be.

When I grew up and fell in love.
I asked my sweetheart, What lies ahead?
Will we have rainbows
Day after day?
Here's what my sweetheart said:

Que sera, sera,
Whatever will be, will be;
The future's not ours to see.
Que sera, sera,
What will be, will be.

Now I have Children of my own.
They ask their mother, What will I be?
Will I be handsome?
Will I be rich?
I tell them tenderly:

Que sera, sera,
Whatever will be, will be;
The future's not ours to see.
Que sera, sera,
What will be, will be.
Que Sera, Sera!

เพลงนี้ปรากฏในท้องเรื่องเพชรพระอุมาตอนที่คณะเดินทางตกลงไปในเหว หลังจากหนีโขลงช้างเข้าถ้ำ ไชยันต์ตกลงไปกับมาเรีย ระหว่างที่กำลังคลำทางก่อนพบเสือโคร่งดำที่เป็นหิน ก็เจอบ่อโคลนลาวา ในช่วงนี้มาเรียอาสาเป็นคนนำทาง ดังข้อความในหนังสือดังนี้

"ให้ฉันนำคุณดีกว่า"

ไชยยันต์เบี่ยงตัวหลบทางโดยดี เพราะนั่นย่อมเป็นวิธีที่ถูกต้องที่สุด ระหว่างเขากับหล่อน ผู้จะทำหน้าที่เป็นมัคคุเทศก์ที่ได้ผลกว่า ก็คือมาเรียนั่นเอง

หล่อนคลานลอดช่องที่กดต่ำลักษณะเหมือนโครงประตูนั้นเข้าไปล่วงหน้า แสงสีโกเมนจากรัศมีลาวาที่สาดเรืองกระจายแผ่ไปทั่ว ยังสาดตามหลัง ช่วยสาดส่องทางเข้ามาพอให้สังเกตอะไรได้พอสมควร ภายใน เป็นเพดานสูงเหนือศีรษะขึ้นไปอีกเล็กน้อย มีทางแยกซ้ายและขวาแทบทั่วๆไป ภายหลังจากสำรวจใคร่ครวญอยู่ครู่ หล่อนก็เริ่มออกเดิน แล้วในความเงียบสงัดจนได้ยินเสียงของหัวใจของตนเองเต้นนั้น เสียงอันแจ่มใสและมีกังวาลของมาเรีย ก็ดังทำลายความเงียบขึ้น

หล่อนร้องเพลงเป็นภาษาอังกฤษ กระแสเสียงนั้นฟังไม่ได้ว่าเป็นความสุขสันต์ร่าเริง หรือว่ามันกลั่นออกมาจากความหว้าเหว่เงียบเหงาของหัวใจที่ปราศจากจุดหมายยึดเหนี่ยวในขณะนี้ อย่างไรก็ตาม มันไพเราะเย็นเยือกอย่างน่าพิศวง เมื่อสตับในความหมาย และสิ่งแวดล้อมเข้ามาประกอบ เสียงเพลงนั้นก้องอยู่ซอกโพรงของหินผาศิลารายรอบตัวและสะท้อนมากังวาลล้ออยู่ไปมาในลักษณะเสียงเอคโค่ ราวกับผู้ร้องจะร้องอยู่ในห้องบันทึกเสียงชั้นวิเศษสุดเพื่ออัดลงจานเสียง เขาไม่เคยได้ยินมาเรีย ฮ๊อฟมันร้องเพลงมาก่อน เพิ่งจะครั้งนี้เป็นครั้งแรกและในภาวะและสถานะการณ์เช่นนี้ จะไม่มีนักร้องคนไหนร้องได้น่าฟัง น่าคิดมากกว่าหล่อนอีกแล้ว

"ค์เวน ไอ วอส จั๊ท อะลิต เติ้ลลเกิร์ล ....ไอ อาส์ค มาย มาเธอร์ ค์ว๊อท วิล ไอ บี..."

หล่อนร้องแช่มช้า ขาดเป็นห้วง ปล่อยให้เสียงสะท้อนล้อกังวาลก้องไปทุกอณูของบรรยากาศ....ความหมายของเพลงที่ควรจะฟังร่าเริง แต่ขณะนี้กลับฟังเศร้าสร้อยนั้น มีว่า....

"เมื่อฉันยังเป็นเด็กหญิงเล็กๆอยู่ในสมัยหนึ่งนั้น ฉันเคยถามแม่ว่า ต่อไป ฉันจะได้เป็นอะไร...."

"- - วิล ไอ บี พริตตี้ ? วิล ไอ บี ริช ? ดิ๊ส ค์ว๊อท ซี แอนเซอร์ส์ มี..."

ฉันจะสวยสดงดงามไหม ? แล้วฉันจะร่ำรวยมีความสุขกะเขาบ้างไหม? แม่ก็ตอบฉันว่า....

"เท็ค เซรา...เซร่า..."

ไชยยันต์ร้องต่อข้อความให้หล่อนด้วยเสียงห้าวของเขา มันประสานกลมกลืนกันขึ้นได้อย่างสนิท มาเรียหันมาชำเลืองยิ้มชนิดหนึ่ง และร้องประสานเสียงร่วมกับเขา ท่ามกลางความเงียบนั้น เสียงเพลงของคนทั้งสองกังวาลก้องไปทั่ว

" - - ค์ว๊อท เอเว่อร์ วิลบี วิล บี ....ฯลฯ"

....แม่ก็ตอบฉันว่า สุดแต่โชคชาตาวาสนาชีวิตเถอะ มันจะเป็นเช่นไร มันก็ต้องเป็นไปอย่างนั้นแหละ ไม่มีอะไรจะไปกำหนดกฏเกณฑ์อนาคตได้.....

ท่อนต่อไปไชยยันต์ยังร้องเป็นภาษาอังกฤษ แต่มาเรีย ฮ๊อฟมัน เปลี่ยนมาเป็นภาษาเยอรมัน แต่อยู่ในลีลาของทำนองเดียวกัน เดินคลำทางไปอย่างไม่รู้อนามคตกันไป แล้วก็ร้องเพลงเป็นเพื่อนกันไป มอบทุกสิ่งทุกอย่างไว้ให้แก่พรหมลิขิต (ตามที่ไชยยันต์คิดปลง) และพระผู้เป็นเจ้า (ตามความคิดของมาเรีย

ความหมายของเพลงตามเนื้อเรื่อง ก็หมายถึงว่า เราไม่รู้อนาคต อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ...ลุ้ย !


เส้นทาง : สารบัญ ผ่าเพชรพระอุมา เพลง เพลงนี้