คาถาตอกทอย

ในนิยายเรื่องเพชรพระอุมา มีการกล่าวถึงการตอกทอยหลายครั้ง การตอกทอยเป็นศาสตร์และศิลป์อย่างหนึ่งของคนเดินป่า การตอกทอยก็ขึ้นกับอาจารย์แต่ละสำนักแตกต่างกันไป

มีการตอกทอยทั้งหมด 4 ครั้ง กับเอ่ยถึง 2 ครั้งคือ
ตอกครั้งแรก ตอนปีนหน้าผาหลังจากออกจากห้วยแม่เลิง หลังเดินยิงเสือเล่นกันคนละ 4 - 5 ตัว แงซายเป็นคนตอก
ตอกครั้งที่สอง ตอนศึกสางเขียว ถึงหมู่บ้านสางเขียวในช่วงสายัณต์ยามเย็น ต้องปีนขึ้นผาสูง แงซายก็เป็นคนตอกทอยอีก
ครั้งที่ 3 ตอนน้ำป่าซัด พลัดหลงกัน บุญคำติดบนต้นกระหร่าง แงซายเอาลูกทอยมาทิ้งไว้ รพินทร์เป็นคนตอกขึ้นไป
ครั้งที่สี่ ตอนแผ่นดินไหว รพินทร์กับเมย์ไปติดในถ้ำ (เป็นตอนที่ทำให้หลายๆคนสงสัยว่า ไพรวัลย์เป็นลูกใครนั่นแหละ) ออกมาแล้วตามหากัน รพินทร์ยิงนกยักษจากรังบนเขาสูง แงซายตอกทอยขึ้นไป

และที่กล่าวถึงอีกสองครั้ง ตอนแงซายเล่าว่าเคยเข้านรกดำ แต่เข้าทางห้วยเสือร้อง ต้องตอกทอยขึ้นผาสูง กับอีกตอนที่แงซายหารือรพินทร์ในช่วงที่จะไปเขาเกือกม้า และทะเลสาบมรณะว่าจะปีนเขาสูงต้องตอกทอย หรือจะอ้อมไปทางตะวันออกซึ่งไกลกว่าแต่ทางสะดวก (อาถรรพณ์นิทรานคร เล่ม 4 หน้า 6634)

มีคำถามว่ารพินทร์ตอกทอยช่วยบุญคำนั้น รพินทร์ตอกกี่ครั้งและใช้คาถาอะไร

แน่นอนว่าคนอ่านก็สงสัย มีคนเขียนไปถามคุณพนมเทียนในหนังสือพ๊อกเก็ตบุ๊คเล่มที่ 88 คุณก้อง สุรกานต์ก็ตอบให้ดังนี้

จงทำดี จงทำดี จงทำดี เป็นคำขวัญวันเด็กของท่านนายกรัฐมนตรีสมัยนั้น ข่าว(ไม่ยืนยัน)เล่าว่า ท่านไม่รู้จะให้คำขวัญอะไรดี ก็เลยเรียกเมีย เมียท่านมีชื่อออกเสียง ทำนอง "จงทำดี" ท่านเรียก "จงทำดี" "จงทำดี" (เรียกชื่อเมีย) ลูกน้องคนสนิทได้ยินดังนั้นก็นึกว่าท่านบอกคำขวัญ คำขวัญปีนั้นก็เลยเป็น "จงทำดี" "จงทำดี" "จงทำดี" ...........(ฮา)
เส้นทาง : สารบัญ ปกิณกะฯ คาถาตอกทอย