|
| |
| ความรักของรพินทร์ กับดาริน |
|---|
นำเสนอโดย คุณพระนาย
ถ้าจะพูดถึงเสน่ห์ของเรื่องเพชรพระอุมา
สิ่งที่ทำให้คนอ่านติดตามกันอย่างเหนียวแน่นหนึบหนับก็คงจะเป็นเพราะเรื่องนี้เป็นอภิมหานิยายการผจญภัยที่ตื่นเต้นในไพรกว้างที่สอดแทรกเรื่องราวของมิตรภาพระหว่างปัจจเจกบุคคลที่มีความแตกต่างกันทางสังคมเป็นอย่างยิ่ง และเรื่องราวของความรักที่หวานซึ้งกินใจระหว่างคู่พระคู่นางให้คนอ่านตามลุ้นตั้งแต่ต้นจนจบ บทความนี้จะวิเคราะห์ถึงวิวัฒนาการของความรักของรพินทร์ ไพรวัลย์ และดาริน วราฤทธิ์ตั้งแต่จุดเริ่มต้น จุดหักเหของอารมณ์ ความเปลี่ยนแปลงทางความรู้สึกจากฐานะนายจ้าง ลูกจ้างไปเป็นความผูกพันทางใจที่ยากจะตัดขาดซึ่งกลายมาเป็นความรักแท้ในที่สุด
ต้องขอออกตัวไว้ก่อนนะครับว่าผู้เขียนไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านความรัก (นิดเดียวเลย) และบทความนี้ล้วนแต่เป็นความเห็นส่วนตัวทั้งสิ้น อาจจะคิดเห็นไม่ตรงกับหลายๆคนบ้างก็อย่าถือสาเลย และถ้าขาดๆเกินๆไปบ้างต้องขออภัยไว้ก่อน
.หรือว่าถ้าใครจะเสนอตัวมาเป็นติวเตอร์ด้านความรักให้กับผู้เขียนบ้างก็จะขอบพระคุณเป็นอันมาก (ขอเฉพาะสาวสวย รวยเสน่ห์ แบบคริสติน่าผสมมาเรียก็คงพอ)
รักแรกพบหรือเปล่า?
ความจริงแล้ว คำถามที่ว่า ความรักของรพินทร์ ไพรวัลย์ กับ ดาริน วราฤทธิ์เป็นรักแรกพบหรือไม่นั้นเป็นที่โต้เถียงกันในหมู่แฟนๆมาเป็นเวลานมนานกาเล ความคิดเห็นแตกแยกออกเป็นสองค่าย ผ่ายเสนอบอกว่ามันเป็นเรื่องของบุพเพสันนิวาสอ่ะนะ
สองคนนี่เค้ามีอดีตร่วมกันมาแต่ปางก่อน และเนื่องจากพรหมลิขิตบรรดาลชักพา ดลให้มารักกันทันใด
..สองคนเค้าเคยใส่บาตรร่วมขัน เด็ดดอกไม้ร่วมต้นกันมาตั้งแต่สมัยจิตรางคนางค์อัคนีรุทธนั่นแน่ะ เพราะฉะนั้นเมื่อมาเจอกันเป็นครั้งแรก สบตากันปุ๊บก็มีไฟสปาร์คพึ่บพั่บกันเป็นเรื่องที่ไม่แปลกอย่างยิ่ง สรุปว่ารักของรพินทร์กับดารินนี่เป็นรักแรกพบแน่นอน เพียงแต่ว่าสถานะอันแตกต่างกันมากของทั้งสองคนทำให้ไม่อาจจะแสดงความพึงพอใจต่อกันอย่างเปิดเผยได้ ต้องให้กาลเวลาและเหตุการณ์เป็นตัวทำให้สองคนค่อยๆเผยความในใจต่อกันในที่สุด
แต่ฝ่ายค้านกลับมีความเห็นไปอีกอย่างหนึ่งครับ ว่ากันว่า ฝ่ายนี้เค้าไม่เชื่อว่า "รักแรกพบ" มีจริงในโลก หรือถ้าจะมี ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากมาก เพราะว่าความรักคือการเรียนรู้ซึ่งกันและกันเพื่อค้นหาในสิ่งที่ตัวเองขาดในอีกคนหนึ่งมาเติมใจให้เต็ม เพราะฉะนั้น การพบกันครั้งแรก ทั้งสองฝ่ายยังไม่มีการได้ศึกษากันเลยทั้งสิ้นนอกจากความประทับใจแรกพบที่เรียกกันว่า First impression เท่านั้น ซึ่งความประทับใจแรกพบนี้ ไม่อาจเรียกว่า "ความรัก" ได้ เพราะถึงแม้ว่ามันจะติดตรึงอยู่ในใจไปนาน ยากที่จะลบ แต่ก็ใช่ว่ามันจะเปลี่ยนแปลงไปไม่ได้ ไม่งั้น เค้าจะมีคำพูดที่ว่า First impression lasts long, but last impression lasts forever ได้ไงกัน? หรือไม่จริง?
แล้วคุณๆล่ะครับ คิดว่าความรักของคนทั้งคู่เป็น "รักแรกพบ" หรือเปล่า?
ลองคิดดู ว่าความรักที่ยาวนาน ขนาดสี่สิบกว่าเล่มจบ แล้วก็ เป็นนิยายที่เขียนยาวนานกว่าสิบปี เนี่ย จะเป็นแค่รักแรกพบเชียวรึ เอาเป็นว่าผู้เขียนจะเป็นฝ่ายเสนอให้ฟังว่า ทำไมถึงคิดว่าไม่ใช่เรื่องรักแรกพบ ก็แล้วกัน ลองอ่านกันดูแล้วกันนะครับ
จุดเริ่มต้นของความรัก
ถ้าเราตัดประเด็นเรื่องรักแรกพบออกไปซะก่อน เพราะถ้ามองในแง่นั้น ความรักมันก็เริ่มตั้งแต่สบตากันแว่บแรกแล้ว
เป็นอันจบสิ้นการวิเคราะห์ (ง่ายดีแฮะ แต่ไม่มันส์) ดังนั้น เรามาดูกันว่า ถ้าสองคนไม่ได้รักกันตั้งแต่แรกเริ่มแล้วไซร้ ความรักอันลึกซึ้งประหนึ่งว่าจะเคลื่อนขุนเขาพระศิวะได้นั้น มันก่อเกิดขึ้นมาได้อย่างไร
ถ้าจะเริ่ม พูดกันเรื่องของสองคนนี้ ก็ต้องถามว่า รพินทร์กับดารินเริ่มรักกันเมือไหร่ ในการ เดินทางอันยาวนานไม่สิ้นสุด ของสองคนนี้ หลายคนที่อ่านมาอย่างช่ำชองก็ต้องบอกว่า จำได้อยู่แล้ว ดาริน บอกว่ารักรพินทร์ ตั้งแต่ตอนที่รพินทร์ ร้องเพลงนิ๊งหน่องให้ฟัง ตอนที่หลงป่ากันสองคนครั้งแรกที่ถูกน้ำพัดไป ส่วนรพินทร์บอกว่ารักดารินตั้งแต่แรกพบ เรียกว่า love at first sight แต่ว่า ดารินไม่เชื่อ แล้วผู้เขียนเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน สำหรับตัวผู้เขียนนั้นเชื่อว่าสองคนนี้ ค่อยประทับใจ ในความดีงามของกันและกัน จนในที่สุด จึงกลาย เป็นรักแท้ที่ยิ่งใหญ่ จนสองคนนี้ตายแทนกันได้น่ะแหละครับ
ตั้งแต่การพบกันครั้งแรกที่สถานีกักสัตว์ไทย ไวด์ ไลฟ์ของนายอำพล ทั้งสองคนแสดงออกโดยทีท่าอย่าชัดเจนว่าไม่ค่อยจะกินเส้นกันนัก แต่ว่า นั่นคือความรู้สึกที่แท้จริงหรือ? ก็น่าจะจริง มาดูว่า รพินทร์น่าจะมองคุณหญิงอย่างไร แน่นอนเป็นความจริงว่ารพินทร์ ต้องประทับใจ ในความสวยน่ารักของดาริน ในครั้งแรก ที่เห็น อยู่แล้ว ก็แหม คุณหญิงดาริน เธอออกจะสวยน่ารัก ฐานะดี การศึกษาสูง แล้วก็มีชาติ ตระกูลสูงด้วย ผู้ชายคนไหนเห็นแล้ว ไม่มองหรือไม่เห็นความสวยของเธอ ถ้าไม่ผิดปกติในเรื่องตาบอด ก็อาจจะไม่ใช่ชายแท้ก็ได้ ก็ขนาดไชยยันตร์ เองยังหลงรักคุณหญิงดารินด้วยเลย แต่ว่านายพรานรพินทร์นั้น ไม่ได้รักคุณหญิงแต่แรกเห็นหรอกครับ เพราะว่าหนึ่ง นายพรานย่อมไม่คิดที่จะกล้ารัก หรือชอบ ผู้หญิงที่สวย รวย การศึกษาสูง แล้วก็เป็นถึง หม่อมราชวงศ์ด้วย แล้วคนจนอย่างนายพรานรพินทร์ แถมยังเจียมเนื้อเจียมตัว จะไปคิดรัก ได้แต่ก็คงประทับใจแล้วก็ชอบในความสวยน่ะแน่นอนล่ะ อีกข้อนึง นายพรานรพินทร์นั้น เป็น โรคอกหักอีกต่างหาก เพราะเคยโดน แม่หญิงงามนามว่าแสงโสม หักซะจนอกของ นายพรานนั้นป่นเป็นผงไปแล้ว เลยเป็นโรคไม่ไว้ใจหญิงงาม ดูถูกว่าผู้หญิงถ้าสวย เนี่ย ไม่มีซะล่ะ ที่จะมีจิตใจดีงามอย่างแท้จริง จะต้องโลเล เหลาะแหละ แล้วก็ไม่มั่นคงเป็น แน่นอน เพราะนายรพินทร์ เคยเจอมากับตัวแล้ว ที่ผู้หญิงสวยๆ ทิ้งเค้าไปแต่งกับคนอื่น
เอาล่ะ เรารู้กันแล้วว่า รพินทร์ นั้นไม่กล้ารักดาริน แถมยังออกจะหมั่นไส้แล้วก็หมิ่น ที่ดาริน เป็นผู้หญิง สวยซะด้วยซ้ำ ทีนี้ทางคุณหญิงดารินล่ะ เธอจะรู้สึกยังไงกับนายพรานไพร คนนี้ ยามแรกเห็นในครั้งแรก เธอบอกว่า นายพรานรพินทร์ดูตัวเล็กไปซะด้วยซ้ำ ไม่น่าจะเป็น พรานใหญ่ได้เลย แต่รพินทร์ก็โชว์ฝีมือ ด้วยการยิงเสือดำ ที่หลุดจากกรงในสถานีกักสัตว์ ของนายอำพลที่กระโจนเข้าใส่ให้ดูซะเลย เล่นเอาคุณหญิงเธอทึ่งในฝีมือไปเลยเหมือนกัน แต่ว่าแค่นั้นก็ไม่ได้ทำให้คุณหญิงเธอหลงรักนายพรานของเราหรอก เพราะว่าแรกเห็นถึงแม้นายพรานใหญ่ ของพวกเรา ก็คงหน้าตาดีกว่าพรานป่าทั่วไป แล้วพอได้รู้ว่า เคยเป็นนักเรียนนายร้อย เหมือนพี่ชายเธอมาแล้ว เธอก็คงสงสัยใจอีกนิดหน่อย แล้วก็สงสัยขึ้นไปอีกว่า นักเรียนนายร้อย ที่ผ่านการศึกษาในต่างประเทศแล้ว ทำไมมาทำมาหากิน เป็นพรานป่า อยู่บ้านนอกแบบนี้ แต่สิ่งที่ทำให้คุณหญิงเธอเกิดความสนใจในตัวนายพราน รพินทร์ เข้าไปมากที่สุด ก็คงเพราะความกวนและก็หยิ่งยโสของนายพรานนั่นเองคือนายพรานไม่แสดงท่าทีสนใจ คุณหญิงเท่าไหร่เลย แถมยังไปออกอาการห้ามไม่ให้คุณหญิงร่วมทางไปด้วยเพราะ เป็นผู้หญิงซะอีกเล่นเอา ดารินหมั่นไส้นายพรานเข้าเต็มที่เลย แล้วก็พยายามที่จะต้องทำให้นายพรานยอมรับความสามารถของเธอให้ได้ เลยทำให้การเดินทางในช่วงเริ่มต้นนั้น คุณหญิงคอยหาเรื่องนายพราน ด้วยความหมั่นไส้นายพรานนั่นเอง แต่ว่ายิ่งหาเรื่อง เธอก็ยิ่ง เจอเรื่องราวที่น่าสนใจ ในตัวนายพรานคนนี้ อย่างช่วงที่เธอหนีไปอาบน้ำนั้น นายพราน ก็ตามไปช่วยเธอทั้งสองครั้ง ทำให้เธอรู้ว่า ในป่าน่ะ มันอันตรายแค่ไหน แต่ที่ทำให้ เธอทั้งประทับใจ และก็ประหลาดใจก็คือ นายพรานได้เห็นเธอเปลือยเปล่าทั้งสองครั้ง แต่นายพรานรพินทร์นั้นถ้าไม่สุภาพบุรุษ ที่สุดในโลก ก็คงเป็นนายคุ่ย หรือไม่ก็เกย์แน่นอน เพราะนายพรานนั้นไม่ได้แสดงอะไรให้คุณหญิงรู้สึกเลยว่า สนใจในเรือนร่างอันสวยงาม ของเธอเลยแม้แต่น้อย
ความเฉยชาของรพินทร์ต่อความสวยของคุณหญิงหมอ แล้วก็ อาการไม่ถูกกันของทั้งสองคนนั้นทำให้พี่ชาย ใหญ่ของเธอ วางใจถึงกับให้คุณหญิงหมอ ไปนั่งห้างยิงสัตว์กับนายพรานสองต่อสองตลอดคืนเลยซะด้วย โดยที่ตอนนั้นทั้งสองคน จริง ๆ ก็ยังไม่ค่อยจะถูกคอกันนั่นแหละ นายพรานนั้นเอือมระอากับความเอาแต่ใจ แล้วก็ช่างหาเรื่อง ของนายจ้างสาวแสนสวย ซึ่งจริง ๆ ผมว่านายรพินทร์ คงเริ่มหวั่นไหวแล้วล่ะ ก็แหมคุณ หญิงเธอออกจะสวยขนาดนั้น ใกล้ชิดมาก ๆ นายรพินทร์เอง ไม่ใช่เกย์ซะหน่อย มีเหรอจะ ไม่สน แถมคุณหญิงยังชอบมาหาเรื่องตลอด แต่คุณหญิงน่ะตอนนั้น หมั่นไส้นายพราน ซะมากกว่าถึงจะเริ่มประทับใจ ในความเก่ง แล้วก็ความเป็นสุภาพบุรุษก็เถอะ แต่นั่นแหละ การได้ไปนั่งห้างด้วยกันสองต่อสองนั่นแหละ ทำให้สองคนนี้เริ่มปิ๊งกันมากขึ้น เพราะคุณหญิงได้เรียนรู้ว่า นายพรานคนนี้ เป็นผู้ชายที่น่าสนใจกว่าที่เธอคิด เวลาที่อยู่กัน สองต่อสอง แล้วคุณหญิงเธอเบื่อไม่มีอะไรทำ นายพรานก็เป็นเพื่อนคุยที่ดี คุยสนุกซะด้วย แถม พอคุณหญิงเธอเกิดหวาดกลัวต่อความมืดและเวลากลางคืนในป่า นายพรานก็ยังมีวิธีปลอบใจ เธอได้อย่างดี ทำให้ เธออุ่นใจได้ แล้วก็หลับฝันดีไป ทิ้งให้นายรพินทร์ เป็นฝ่ายว้าวุ่นใจในการนอนไม่หลับ ไปแทน เพราะต้องมาดูน้องสาวนายจ้าง คนสวยนอนหลับอยู่ใกล้ ๆ ซะอย่างนี้
เรียกได้ว่า พอผ่านคืนที่นั่งห้างด้วยกันไปนั้น นายรพินทร์เนี่ย ก็เริ่มปิ๊งนายจ้างสาวแสนสวย มากขึ้น แล้วดารินก็ประทับใจในตัวนายพรานเข้าไปอีก สองใจมาเกี่ยวพันกัน ก็ต้องขอบใจ พระกามเทพ ที่เล่นใช้น้ำป่ามาพัดพาเอาพระเอกกับนางเอกของเราหายไป มาจนตอนนี้ ผมยังสงสัยว่า ยอดชายนายพรานรพินทร์ เนี่ยมีแผนเหนือเมฆหรือเปล่า แหมจอมพราน ที่เก่งไปซะทุกอย่าง อย่างนายรพินทร์เนี่ยไหงไปวางแค้มป์ให้พวกตัวเองต้อง โดนน้ำพัดพา กระจัดกระจายไปได้นา แต่นั่นแหละ เราถือให้เป็นผลงานของพระพรหม หรือพระกามเทพ ไปก็แล้วกันที่ปล่อยให้น้ำพัดพา พ่อพรานของเรา กับคุณหญิงดาริน ไปด้วยกัน
BACK........NEXT
หน้า 1 ...2 ...3 ...4 ...5 ...6
เส้นทาง : สารบัญ  ปกิณกะ ความรักของรพินทร์ กับดาริน
|
