เหตุการณ์ภาคแรก

วันแรกที่ออกเดินทาง

• ออกแต่เช้า บ่ายก็ถึงเขาโล้น กะพักที่นี่ 2 คืน
• ดารินยิงนกเหยี่ยวด้วย .270 ติดกล้อง
• เชษฐายิงกวางด้วยลูกซอง FN
• ไชยยันต์ได้หมูป่า ด้วย .30-06 ที่เปลี่ยนกับรพินทร์
• เจอจงอาง รพินทร์ซัดด้วย FN แต่ไม่อยู่ แงซายช่วยยิงจากเกวียนด้วยซองแฝดของไชยยันต์
• ไล่ราวเลียงผา
• กลางดึกทราบว่าไอ้กุดมาเยี่ยม

วันที่สองยังอยู่เขาโล้น

• ดารินยิงหมวกรพินทร์ (ไพร1 , 228)
• ช่วงเช้านายจ้างพักผ่อน รพินทร์ไปขัดห้าง ดารินไปยิงไก่กับบุญคำ เชษฐาเล่นหมากรุกกับไชยยันต์ (ไพร1 , 230)
• เที่ยงดารินไปอาบน้ำ เจอช้างแม่ลูกอ่อน ล่อนจ้อนต่อหน้าพราน (ไพร1 , 247)
• บ่าย นั่งห้าง ดารินกับเชษฐานั่งห้าง ไชยยันต์เดินตามรอยวัวแดง แต่กลับได้ยิงหมี
• ระหว่างพาเชษฐาไปนั่งห้าง แงซายขว้างมีดตัดคองูเหลือม (ไพร1 , 263)
• เชษฐาล่อวัวแดงจากห้างด้วย .30-06 มัลลิเคอร์
• คืนนี้ไอ้กุดลากลูกหาบไปหนึ่งคน (เอิ้น) (ไพร1 , 285)
• เชษฐาเฝ้าซากกับรพินทร์

วันที่สามยังอยู่เขาโล้น พิชิตไอ้กุด
- ผลัดกันเฝ้าซาก
- เชษฐาคู่แงซายยิงด้วยลูกซอง FN สองนัด เป็นเสือลำบาก
- รพินทร์ออกตตามแล้วซ้ำด้วย .375

วันที่สี่ มุ่งโป่งกระทิง
ช่วงนี้มีการแยกทาง รพินทร์พาไชยยันต์กับดารินไปยิงวัวแดง ส่วนเชษฐา ไปกับเกวียน กะพบกันที่โป่งกระทิงเวลาค่ำ
- คณะเชษฐาปะทะกับโขลงช้าง
- ช่วงค่ำ รพินทร์เอายาแก้เมื่อยขบมาให้กิน
- เห็นภาพกวางเสียบเสือดาว
- ซุปสันวัวแดง
- ดารินยิงเม่น เป็ดป่า
- เจ้าแหว่งมาเยี่ยมที่หนองน้ำ

วันที่ห้า ที่โป่งกระทิงวันที่สอง
- วันนี้พาแกะรอยกระทิง
- จันโดนงูหลามรัด
- รพินทร์ช่วยชีวิตแงซายจากการโดนเสือตะปบขณะตามฝูงกระทิง
- กลับถึงแค้มป์ตอนค่ำ ได้ทราบข่าว อิน..ลูกหาบโดนไอ้แหว่งเหยียบเละ
- คืนนี้ที่ดารินแสดงหนังใหญ่

วันที่หก ที่โป่งกระทิงวันที่สาม
- ย้อนไปตรวจซากอินที่พุบอน
- รพินทร์พาเชษฐาไปลุยกลางฝูงไอ้แหว่ง และได้ปะทะกับโขลงไอ้แหว่งเป็นครั้งแรก

วันที่เจ็ด ที่โป่งกระทิงวันที่สี่
- พักหนึ่งวันเพื่อเตรียมไปนั่งห้างกลางคืน
- บ่ายดารินทำอาหารให้กิน

วันที่แปด ที่โป่งกระทิงวันที่ห้า
- นั่งห้างครั้งแรก
- ผึ้งเจ้าชู้
- ดารินถูกพงไพรหลอกหลอนจนต้องสมานางไม้

วันที่เก้า ที่โป่งกระทิงวันที่หก
- ไชยยันต์ออกตามกระทิงลำบาก
- รพินทร์เจ็บจากกระทิง
- ค่ำ แงซายบอกเคยตามนายขด

วันที่สิบ ที่โป่งกระทิงวันที่เจ็ด
- ทราบข่าวฝรั่งโดนไอ้แหว่งถล่ม
- บ่ายรพินทร์พาเชษฐาไปยิงเสือ ได้งาช้างกำจัดมาอันหนึ่ง
- พาเชษฐาไปดูช้างตกมัน
- ค่ำนั้น ช้างตกมันตัวนั้นบุกแค้มป์ โดนแงซายยิง
- กลางดึก โขมดดงมาเยี่ยมพร้อมกับการตายของของลูกหาบ...เลิน (ศพที่ 3)

วันที่ 11
- มุ่งป่าหวาย
- สงครามลิง
- ระหว่างทางพบรอยไอ้แหว่ง รพินทร์กับบุญคำแยกไปสำรวจ
- ค่ำพักที่โป่งน้ำร้อน
- รพินทร์กลับมาพร้อมข่าวมีมหิงษาตามตูดเจ้าแหว่ง

วันที่ 12
- เที่ยงถึงหุบชะมด ให้ขบวนเกวียนไปรอที่ป่าหวาย
- ค่ำ เห็นภาพงูเหลือมวิดน้ำ
- ใกล้รุ่ง โขมดดงมาเยี่ยม

วันที่ 13
- พิชิตโขมดดง
- พบแหล่งอัญมณี บ่อพลอย
- ช่วงบ่ายได้เห็นภาพเสือดาวถูกงูเหลือมรัดจนตาย
- ก่อนค่ำพบรอยมหิงสา เชษฐายิงโดนขาหลังซ้าย
- ค่ำพักที่ลำธาร และนี่คือเขตห้วยยายทอง ที่มีเสือชุม
- (นับเป็นคืนที่2ที่แยกจากขบวนเกวียน และเป็นครั้งแรกที่นายจ้างอยู่เวรยามด้วย)
- หัวรุ่งเชษฐายิงเสือที่แอบเข้ามาที่พัก

วันที่ 14
- ออกตามมหิงสา
- พิชิตมหิงสาที่ข้างลำธาร โดยฝีมือดาริน ด้วยปืน .470
- กระซู่ตัวนั้นก็ล้มด้วยฝีมือแงซาย
- คืนนี้พักที่ลำธาร กะพรุ่งนี้ไปพบขบวนเกวียนที่ป่าหวาย (ซึ่งขณะนี้น่าจะพักที่ทุ่งช้าง)
- กองทัพหมาในมากินซากมหิงสา (กล่าวถึงครั้งแรก)
- น้ำป่าทะลัก

วันที่ 15
- น้ำป่าซัดดารินกับรพินทร์มาใกล้กัน
- รพินทร์ร้องเพลงนิ๊งหน่อง !…
- เจอกองทัพหมาใน หนีขึ้นต้นไทร (เจอเองครั้งที่1)
- ดารินจับลูกเสือสามตัว
- ดารินเห็นคนนั่งสือมาชี้ให้เสือดูว่าคนฆ่าลูกมันอยู่บนต้นตะเคียน

วันที่ 16
- ดารินถูกงูเหลือมรัด ยกทรงลูกไม้สีชมพูราคา 250 เหรียญ
- กลางคืนช่วยกะเหรี่ยงแม่เลิงยิงเสือได้เสือ 16 ตัว

วันที่ 17 ทะเลสาบบนภูเขา
- ออกจากห้วยแม่เลิง
- แงซายตอกทอย จุดที่ออกนอกประเทศไทย
- ระหว่างอยู่บนสันเขา เห็นภาพฝูงเสือรุมโขลงช้าง
- บนเขาลูกนี้มีทะเลสาบ
- คืนนี้ที่ดารินยืนซบพิงอกรพินทร์ และแงซายพูดถึงการเวก

วันที่ 18
- เกิดได้เต่ามาตัวหนึ่ง แต่ดารินสั่งแงซายเอาไปปล่อย
- ลุยป่าพรุ เจอดงทาก ดงจรเข้ ดารินกลัวมาก ไม่ยอมลุยไปด้วย

- ข้ามคลองที่มีจรเข้ชุม ใช้สมเสร็จเป็นเหยื่อล่อความสนใจ
- พักในหุบเขากลางดงกล้วย อาหารเย็นเป็นลูกหมูหันบ้านป่า
- ไชยยันต์ตาฝาดเห็นเสือเป็นผู้หญิงเกาะเถาวัลย์
เชษฐาก็โดนด้วย รพินทร์เป็นคนยิงเสือตาย

วันที่ 19
- ลงจากเขาดอยนาง สู่ป่าหวาย
- บ่ายพบรอยเกวียน ควายตาย
- ได้ปะทะกับไอ้แหว่ง รพินทร์ได้โอกาสยิงแต่เจ้ากรรม กระสุนหมดพอดี
- สังเวยลูกหาบ 3 ศพ (ศพที่ 4-5-6 ) เกวียน 3 เล่มพังไปด้วย
- เอาไรเฟิลออกมาแจกจ่ายลูกหาบ
- ดารินเปลี่ยนมาใช้ บีเว่อร์ .300 แม็กนั่ม แทน .470 ที่เคยใช้
- คืนนี้เองที่ดารินแก้บนเจ้าป่าหนวดยาวนุ่งขาวห่มขาวมาทวง
- ตีสอง โขลงไอ้แหว่งล้อมแค้มป์อีกครั้ง ลูกหาบสังเวยอีกหนึ่งศพ... ศพที่ 7
- เชษฐาได้รับอุบัติเหตุแผลฉกรรจ์ที่ขาอ่อนเหนือเข่าซ้าย

วันที่ 20
- ผ่าตัด เชษฐากับแงซายมีเลือดกรุ๊ป เอบี เนกกาถีบ
- ช่วงย่ำค่ำ เชษฐารู้สึกตัว แต่กำลังใจยังดี เตรียมแผนล่าไอ้แหว่งต่อ

วันที่ 21
- ย้ายแค้มป์ขึ้นไปอีก 5 กิโลเมตร
- รพินทร์พบว่าขาหลังซ้ายของไอ้แหว่งหัก และกลับไปเขานาง
- ดารินเปลี่ยนผ้าพันแผลจากบราเซียเก่ามาเป็นผ้าพันคอ

วันที่ 22
- หกคนออกไปล่าไอ้แหว่ง
- ช่วงค่ำดารินแสดงอาการพิรุธให้เชษฐาจับได้ว่าสนใจพรานนำทาง
- คืนนี้เองที่ดารินล้วงตับบุญคำ รู้เรื่องรพินทร์อกหักจากแสงโสม
(ถ้าไม่สนใจเค้า....สนใจเรื่องเค้ามทามมาย....)

วันที่ 23 - 26
- รอคอย

วันที่ 27
- รพินทร์กลับมาเพราะรอยไอ้แหว่งย้อนกลับมาที่แค้มป์

วันที่ 28
- ออกตามต่อ คราวนี้ดารินไปด้วย
- ดารินเป็นคนยิงไอ้แหว่งบาดเจ็บด้วยปืน .300 ถูกที่ท้อง
- ค้นพบด่านลับเข้าหุบหมาหอน อยู่หลังน้ำตก

วันที่ 29
- ตามรอยไอ้แหว่งไปตามถ้ำหลังน้ำตก
- พบซากไอ้แหว่งตายอย่างสมศักดิ์ศรีในถ้ำหลังน้ำตก

วันที่ 30
- พักหนึ่งวัน

วันที่ 31 - 32
- เดินทางต่อ

วันที่ 33
- หมู่บ้านร้างพุเตย
- เส่ยทำเรื่อง หนียามไปพรอดรักกับผียะขิ่น

วันที่ 34
- คืนนี้เองที่งูยักษ์(ตัวผู้)มาปรากฏ และควายหายไปหนึ่งตัว

วันที่ 35
- ช่วงสายๆ พบเจ้ามุถูกหมูขวิดไส้ไหล
- หลังเที่ยงถึงหล่มช้าง
- ดารินยิงมะขวิดข่มขวัญคะหยิ่น จนคะหยิ่นนับถือเป็นแม่มด
- พบเกวียนของนายชด ที่ฝากไว้กับคะหยิ่น

วันที่ 36
- คะหยิ่นเกณฑ์ลูกบ้านออกไปตัดไม้ทำบ้านให้คณะเดินทาง
- สายๆแงซายทำธนูยักษ์เสร็จ
- คืนนี้รพินทร์จับไข้สั่นครั้งแรกให้นายจ้างเห็น

วันที่ 37
พิชิตงูยักษ์ทั้ง 2 ตัว

วันที่ 38
- นายเมยกับลูกหาบลากลับ
- คะหยิ่นตัดสินใจไปด้วย

ช่วงหล่มช้าง เนินพระจันทร์

วันที่ 1
- มุ่งเขาหัวแร้ง
- ช่วงเย็น รพินทร์ค้นพบหลักฐานของชด ประชากร คือซองบุหรี่ลักกี้สไตรค์เก่าๆ กับลูกปืน .450
- ตี 2 ฝนตกหนัก

วันที่ 2
- บุญคำกับคะหยิ่นพบรอยเท้าสางเขียว
- เจอรังมะราบรี และรอยถูกสางเขียวฆ่า
- พบตำแหน่งที่พักของนายชด แผ่นหินเรียบมีรอยเขียนด้วยถ่าน พร้อมลงชื่อ และวันเวลาที่นายชดมาพัก
- พบภาพสางเขียวกำลังกินนางเที๊ยะลูกเจ้าเกอะ
- ช่วยชีวิตมะราบรีได้คนหนึ่ง ชื่อเจ้าเกอะ
- พบส่างปา ผู้มาตามเสียงปืน

วันที่ 3
- ดร.ฮ๊อฟมันถูกสางเขียวฆ่าด้วยหอกที่ลำธาร
- มาเรียถูกสางเขียวจับตัวไป
- ส่างปาถูกธนูอาบยาพิษ คะหยิ่นช่วยแก้พิษให้
- กลางดึกซ้อนกลจับเจ้าลูได้

วันที่ 4
- เจ้าลูนำทาง
- ไปถึงถิ่นสางเขียวเย็นมากแล้ว
- แงซายตอกทอย
- มุมบาโดนหอกเจ้าเกอะ
- รพินทร์กับดารินติดฝั่งนี้
- รพินทร์จับไข้สั่น

วันที่ 5
- หัวรุ่งแงซาย ไชยยันต์กับคะหยิ่นข้ามมาถล่มหมู่บ้านสางเขียวด้วยธนูติดระเบิด
- ซูซูโดนระเบิดตายด้วย เป็นการตัดศึกสางเขียว
- เดินทางกลับฐานที่มั่นที่เขาหัวแร้ง ถึงย่ำค่ำ
- มาเรียปวดประจำเดือน
- ้แงซายใช้ปืน .460 เวเธอร์บีแม๊กนั่ม
ส่วน .375ของดาริน ให้ส่างปาแบกไปแทน
- คืนนี้ที่มาเรียเล่าประสบการณ์ชีวิตของตัวเองให้ไชยยันต์ฟัง

วันที่ 6
- พัก 1 วัน
- แงซายลองปืนกับต้นตะเคียนใหญ่
- มาเรียให้เชษฐาตัดผมสั้นด้วย

- เกิดอาเภทกับนางตะเคียน ที่ชื่อ อรัญญานี (ฉบับปรับปรุง ชื่อนี้โดนตัดออก)

วันที่ 7
- เดินทางต่อขึ้นเหนือ
- ขณะนี้น่าจะอยู่เหนือรัฐกะยาขึ้นมาแล้ว และน่าจะอยู่ตอนใต้ของรัฐไทยใหญ่ ถ้าตั้งเข็มไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ - ก็จะพบกับพรมแดนไทยส่วนใดส่วนหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่
- ช่วงคำพัก เจอคราบงูใหญ่
- เขาที่พักนี้เรียกว่า เขาก็องกอย ขาดน้ำ
- ตี 2 ก็องกอย ปรากฏตัว ยิงกวางดาวได้ แต่ไม่ตาม รุ่งเช้าเหลือแต่ซาก

วันที่ 8
- รพินทร์วางเข็มขึ้นตะวันออกเฉียงเหนือ หาน้ำ
- ก่อนค่ำกระทิง(ตาซ้ายบอดด้วยรอยเล็บเสือ)บุก ถูกมาเรียยิงคว่ำ
- ค่ำนี้จับก็องกอยได้ มันบอกให้ช่วย จงบ่ายหน้าไปทางตะวันตกของเขาลูกนี้ สองคืนสองวัน ท่านจะพบกับนครแห่งความหลับ ซ่อนอยู่กลางป่าลึก

วันที่ 9
- ตื่นตอนสายพบว่าแงซายหายพร้อมแผนที่เดินทาง จึงต้องออกตามรอย
- พบต้นขี้หนูยักษ์ต้นแรก ตะขาบยักษ์ = เรือบก
- ช่วงก่อนค่ำไชยยันต์โดนตะขาบกัด รักษาด้วยเนื้อตะขาบผสมพริกขี้หนูยักษ์
- ระหว่างที่ไชยยันต์เหมือนตาย ถูกค้างคาวยักษ์โจมตี ตอนแรกจะมาคาบตะขาบ เมื่อเจอการต่อต้านก็หันไปโจมตีพวกที่ไปเอาพริกขี้หนู

วันที่ 10
- ตามรอยแงซายต่อ ท่ามกลางภาวะขาดน้ำ
- พบรอยเสือโคร่งดำตัวเท่าม้า = เสือแมลงภู่
- ขณะนี้อยู่ในนรกดำแล้ว
- บ่ายสี่โมงป่าเริ่มโปร่ง พบละมั่งที่ตายเพราะค้างคาวดูดเลือด เป็นอาหาร
- คืนนี้ไชยยันต์ละลายในมือมาเรีย พร้อมๆที่คะหยิ่นได้กลิ่นเสน่ห์จันทร์
- กลางคืนค้างคาวบุกในขณะที่รพินทร์หลับด้วยยานอนหลับ

วันที่ 11
- ทุ่งมาเรียล้ม มาเรียทรุดแล้วทรุดอีก
- พบศพตายซากของมันนอนแช่น้ำ
- เข้าดงเถาวัลย์กินคน พบบันทึกแจน เครเมอร์
- พบเสือหินในถ้ำ
- คืนนี้เองที่เชษฐาได้ยินเสียงมโหรี ส่วนรพินทร์ได้ยินเสียงฆ้องใหญ่
- ดารินฝันถึงเรื่องนิทรานคร

วันที่ 12
- เสือโคร่งดำแอบผลักหินกลิ้งลงมาถูกปืนของเชษฐาพัง เชษฐาจึงเปลี่ยนมาใช้ปืน .460ของฮอฟแมน
- มีช่วงหนึ่งที่พบซากผีตายซาก กำลังหาฟืนมาเผา ก็โดนโคร่งดำกระโจนเข้ามาคาบซากนั้นหนีไปได้
- เกิดไฟป่าล้อม ต้องดิ้นรนวิ่งกลับมาที่ถ้ำ สุดท้ายโขลงช้างก็หนีไฟเข้ามาในถ้ำด้วย
- แต่ละคนตกลงในเหว รพินทร์กับดารินไปคู่หนึ่ง ไชยยันต์กับเมย์คู่หนึ่ง
- ส่วนเชษฐากับลูกหาบที่เหลือตกลงในปล่องตื้นๆจึงคลานขึ้นมาเก็บสัมภาระทั้งหมดไว้ได้

- ฝ่ายไชยยันต์ตื่นกับมาเรียสลบไปไม่เกินชั่วโมงก็ฟื้นในวันนั้น
- งมกันอยู่ในถ้ำใต้ภูเขา พบปล่องลาวา สุดท้ายมาเจอเสือหิน แล้วก็พบทางออกสู่โลกภายนอก ในตะวันบ่าย
- ทั้งคู่ก็หลับอยู่แถวนั้นนั่นเอง มาเรียยิงได้เลียงผาเป็นอาหารในช่วงโพล้เพล้
- แล้วทั้งคู่ก็เล่นยิมนาสติกลีลาใต้น้ำกันอย่างสนุกสุดเหวี่ยง
- กลางดึกค้างคาวยักษก็มาเยือน ถูกยิงบาดเจ็บหนีเข้าถ้ำไปอาบไฟเย็น

วันที่ 13
- รุ่งขึ้นทั้งคู่ตามรอยค้างคาวเข้าไปในถ้ำ พบไฟเย็น
- เก็งกองช่วยนำทางจนออกมานอกถ้ำได้ในตอนบ่ายราวสี่โมงเศษๆพบป่าดงดิบ
- ทั้งคู่จับปลาในลำธารมาปิ้ง ปรากฏว่าไปปิ้งบนหลังงูยักษ์
- แล้วทั้งคู่ก็พบซากกำแพงเมืองโบราณ
- แล้วคืนนั้นมาเรียก็เป็นประจำเดือนอีกครั้ง

รพินทร์กับดารินตกลงไปในถ้ำสลบเหมือดตั้งแต่บ่ายวานจนบ่ายวันนี้จึงรู้สึกตัว
- เดินตามลำธารใต้ภูเขาออกมาได้ในช่วงหัวค่ำ รพินทร์ร้องเพลงหนิงหน่องอีก
- ออกมาได้ ดารินเป็นตะคริวทั้งตัว
- ช่วงดึกมันตรัยในซากคนและซากเสือมากวน
- รพินทร์ถอดสร้อยคอให้ดารินใส่กันผี

วันที่ 14
- แงซายปรกฏตัวนำมาพบบุญคำที่ปีนต้นไม้หนีโขลงช้าง
- รพินทร์ต้องตอกทอยขึ้นไปรับบุญคำลงมาจากต้นกระหร่างใหญ่
- บ่ายแก่ๆก็มาพบกับรอยงูยักษ์ ซากกำแพง และร่องรอยที่พักของไชยยันต์กับมาเรีย
- บุญคำเก็บผ้ายันต์ของดีของมาเรียไว้
- ช่วงใกล้ค่ำก็พบต้นพริกยักษ์ และปะทะกับตะขาบยักษ์ที่ดงสัก
- ค้างคาวยักษ์โดนหอกโมกศักดิ์หักติดอกค้างคาวไป

- ในวันนี้ช่วงเย็นนั้นเองที่ถูกมียตรัยหลอกล่อให้ยิงกันเอง
(และนั่นเองเป็นที่เกิดวาทะ "ขอบคุณ ต่อฝีมืออันบรมห่วยของคุณ" )

วันที่ 15
- รุ่งขึ้น ไชยยันต์กับมาเรียออกเดินทางต่อ ช่วงบ่ายก็มาพบสุสานนิทรานคร
- ในขณะที่ฝนกำลังตกหนักและทั้งคู่ก็ติดกับมันตรัยถูกขังตายไว้ในสุสานนั้น

- ตามรอยไชยยันต์ต่อ
- ก่อนเที่ยงฝนตกหนัก ช่วงบ่ายฝนหยุดตก
- รพินทร์พบปลอกกระสุนลูกซองของลูกหาบและก้นซิการ์ฮาวาน่าของเชษฐา

วันที่ 16
บ่ายสองโมงรพินทร์ก็เจอร่องรอยพักแรมของเชษฐา
- ช่วงบ่ายคล้อยก็พบนิทรานครและโลงแก้วพันธุมวดี

- ดารินถอนกริชออกจากคัมภีร์ วิญญาณต้องสาปได้รับการปลดปล่อย
- พบกันพร้อมหน้าทุกคนมาช่วยไชยยันต์กับมาเรียออกจากสุสาน ด้วยการระเบิดปากถ้ำ
- ระเบิดปราสาทพันธุมวดี
- คืนนี้ดารินถอดพระเครื่องและไถ้ที่แขวนคอคืนให้รพินทร์
- และคืนนี้เช่นกันที่รพินทร์ตกเป็นเหยื่อสมิงสาว ถูกรีดความเป็นชายออกมาจนเขื่อนแตก
- แต่เขาก็ฝากฝ่ามืออรหันต์ไว้ที่กลางอกของนางสมิงเช่นกัน
- กลางดึก ดารินหายตัว ไม่มีอาวุธใดๆติดตัวไป
- ต่อรองกับมันตรับ จะนำคัมภีร์อุบาทว์ไปวางไว้ที่ซากปราสาทพันธุมวดีก่อนตะวันตกดินเป็นการแลกเปลี่ยนกัน

วันที่ 17
- นำคัมภีร์ไปวางพร้อมดักซุ่ม
- ช่วงบ่ายวรมันต์พาดารินมาส่งถึงแคมป์
- แผนการณ์เปลี่ยน ไชยยันต์เอาระเบิดผูกคอเสือ ถ้าเสือขยับก็จะระเบิดทันที
- ตกดึกรพินทร์กับคะหยิ่นไล่ปล้ำกับมันตรัย
- มันตรัยหนีขึ้นหน้าผาเจดีย์

วันที่ 18
- อวสานมันตรัยและเสือโคร่งดำ
- ญาปณกิจมันตรัยพร้อมทั้งคำภีร์และกริช
- ดารินหลับและฝันเห็นประวัตินิทรานคร
- ไชยยันต์ละเมอใส่รพินทร์ "เมย์ ยู อาร์ เวรี่ ไท๊ท์ ! ! ค์ว็อท อะ แดม กู๊ด ! !"
- ดารินเร่งเร้าให้ไปตามแงซาย แต่คนอื่นไม่เห็นด้วย ก็เลยได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับ สมิง สาง สางห่า

วันที่ 19
- แงซายโดนแมลงมุมหกขากัด ส่างปาช่วยถอนพิษ
- ช่วงเย็น ปะทะกับช้างโบราณ ไดโนเทเรี่ยม
- ช่วงค่ำหลังอาหาร ได้เอาแผนที่เดินทางมาพิจารณา
- วันนี้คือวันอาทิตย์ที่ 11 ตุลาคม และวันขึ้น 5 ค่ำ เดือน 12 คือวันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน
- รพินทร์บอกขณะนี้ผ่านเขตเหนือสุดของรัฐว้าแล้ว
- คืนนี้ที่ไชยยันต์ล่มปากอ่าว

วันที่ 20 (วันที่ 12 ตุลา)
- ช่วงเช้ารพินทร์อารมณ์เสียกับดาริน
- รพินทร์ก็จู๋จี๋กับดาริน มีรายการขโมยปลาด้วย
- นายจ้างทั้งสามกับรพินทร์และแงซายไปตรวจซากไดโนเทเรี่ยม
- มาเรียชวนดารินอาบน้ำที่ลำธาร บุญคำกับรพินทร์ช่วยยิงเสือเขี้ยวดาบ
- และแงซายก็ช่วยชีวิตรพินทร์โดยยิงเสือเขี้ยวดาบอีกตัวที่กำลังจะกระโจนใส่รพินทร์กับบุญคำ
- คืนนี้ไชยยันต์จะสกัมมาเรีย ทั้งตบทั้งอึ๊บ จนกรรมการต้องมาแยก

วันที่ 21 (วันที่ 13 ตุลา)
- เดินทางต่อมุ่งเขาเกือกม้าซึ่งอยู่ทางตะวันออกของนิทรานคร
- พบแรดอาร์สินิยตัวแรก ตัวนี้ตายด้วยฝีมือไชยยันต์
- พบใบตะบองเพชรถูกรอยมีดเฉือน
- ยามโพล้เพล้พบกระโหลกเสือเขี้ยวดาบที่โดนกระสุนปืน
- ในดงแคคตัสนี้เองทีรพินทร์พบร่องรอยของนายชด
- ช่วงค่ำปะทะไทรัน เพราะส่างปาทำปืนลั่น
- รพินทร์สลบติดในถ้ำมีดาริน เกิด จัน รวม 4คน ช่วงนี้แหละที่รพินทร์กับดารินบอกรักกัน
- ในอีกฟากหนึ่งมาเรียกับไชยยันต์อีกคู่ที่ตกลงจะอยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยา ทั้งๆที่ไม่มีต้นเสน่ห์จันทร์ส่งกลิ่น
- ดารินยิงตาซ้ายของไทรันด้วย .300
- คืนนี้พักที่ป่าหิน

วันที่ 22 (วันที่ 14 ตุลา)
- ระหว่างทางออกหาน้ำเจอแอ่งน้ำแต่ใช้ไม่ได้เพราะเจ้าไทรันขวางอยู่ที่นั่น
- มาเรียบ้าเลือดวิ่งหาไทรัน รพินทร์ก็เลยต้องวิ่งตามไปช่วย จวนเจียนโดนไดโนเสาร์คาบ ก็เกิดแผ่นดินไหว
- รพินทร์กับมาเรียติดในถ้ำ และในถ้ำนี้เองที่รพินทร์เสียตัวให้มาเรียจนได้

วันที่ 23 (วันที่ 15 ตุลา)
- เจอรังนกโกลเด้น อีเกิ้ล
- แงซายตอกทอยขึ้นมาช่วย (สงสัยรพินทร์เข่าอ่อนปีนลงไม่ไหว...คุณว่าไหม)
- พักที่โอเอซีส ตกดึกไทรันย่องเข้ามา แต่ก็กระสากลิ่นควันไฟจึงถอยหนี
- คืนนี้ที่รพินทร์จับไข้สั่นอีกครั้ง นับเป็นครั้งที่ 3 (ครั้งแรกที่หล่มช้าง ครั้งที่สองที่ดงสางเขียว)

วันที่ 24 (วันที่ 16 ตุลา)
- เจอหลักฐานอนุชา รอยมีดที่สลักบนซากเก่าแก่ของต้นปาล์ม ข้อความว่า "เกาะแห่งชีวิต - อนุชา วราฤทธิ์ - หนานอิน 30/9/25..."

- เกือบโพล้เพล้ก็ถึงป่าหินใกล้ๆช่องเขาขาด
- เห็นไทรันนอนขวางอยู่ที่ช่องเขาขาดซึ่งอยู่ห่างออกไปราว 2.5 - 3 กิโลเมตร

- ตั้งแค้มพักที่ป่าหินตรงนี้น กลางคืนฝนตกหนัก
- ตัวแทร็คโคด่อนคู่หนึ่งออกหากิน เดินไปที่ช่องเขาขาด ถูกไทรันขย้ำ

วันที่ 25 (วันที่ 17 ตุลา)
- พิชิตไทรันได้
- มาเรียสบักสะบอมมาก จึงพักที่นี่อีกหนึ่งคืน
- คืนนี้ที่แงซายเล่าเรื่องมรกตนครให้รพินทร์ฟัง

วันที่ 26 (วันที่ 18 ตุลา)
- มุ่งช่องเขาขาด ลงขอบทะเลสาบมรณะ
- มีเสียงบรอนโตเซารัส ผจญเทอราโนดอน (เทโรซอร์)
- พบบึงมรณะที่มีพืชกินคน พบกระโหลกสองหัว
- รพินทร์กับปงซายพบปลอกกระสุนปืน .450 ของอนุชา
- พักที่เนินหิน สร้างกระท่อมกันฝน มีไม้หนามมุงรอบกันค้างตาวผี
- โป่งค่างบนต้นกระบากโดนรพินทร์สอยร่วงลงมาด้วย .458
- กลับมาก็พบว่าสัมภาระและอุปกรณ์เดินทางหายไป
- คืนนี้คณะเดินทางถูกลิงปลดอาวุธ ควบคุมไว้ในกระท่อม เป็นเชลยลิง

วันที่ 27 (วันที่ 19 ตุลา)
- เป็นเชลยลิง ถูกกวาดคชต้อนมายังเขานิลกาญจน์
- ช่วยชีวิตวายา
- นมัสการฤษษีโกฑัญญะ
- ปราบตัวสามเขา
- แงซายโดนหินทับ ปืนหัก
- รพินทร์โดนไอ้ตัว 6 ขากัด

วันที่ 28 (วันที่ 20 ตุลา)
- รพินทร์พักฟื้น - คณะนายจ้างไปนมัสการฤาษี - ไชยยันต์แต่งงานกับมาเรียที่ลำธาร

วันที่ 32 (วันที่ 24 ตุลา)
- มุ่งแอ่งการเวก
- เจอพายุลูกเห็บ
- เส่ยกับส่างปา เป็นตะคริว ได้ยาร้อนบุญคำช่วยไว้ได้
- พบโอเอซีสที่เป็นป่าเกิดใหม่ไม่เกิน 300 ปี
- แงซายบอกอ่านภาษาพม่าโบราณออก
- คืนนี้ที่มาเรียโอกอาก

วันที่ 33 (วันที่ 25 ตุลา)
- ไชยยันต์สารภาพ ยอมรับเด็กในท้องมาเรียเป็นลูกตน
- เที่ยงแล้วยังหาช่องประตูผาไม่เจอ
- วันนี้ที่รพินทร์ให้แงซายถือลายแทงตัวจริงชั่วคราว
- รพินทร์ออกอุบายแยกเดี่ยวไปหาช่องประตูผา
- เย็นแล้วรพินทร์ยังไม่กลับมา เชษฐากับแงซายออกตาม

วันที่ 34 (วันที่ 26 ตุลา)
- แงวายพาเชษฐาไปรอที่หลุมอุกาบาตที่ 1
- รพินทร์เข้าใจผิด เกือบฆ่ากัน
- บ่ายฝนตกต้องมานอนในถ้ำ
- ค่ำฝนหยุด รพินทร์เจอเหมืองทองคำ
- ตกดึกมาเรีย แอบย่องมาขอยาร้อนบุญคำ
-แงซายบอกรพินทร์ว่าอาจต้องแยกตัวที่เนินพระจันทร์และเล่าเรื่องที่มาของตนเองว่าต้องกลับไปเพื่อทำหน้าที่ "ทศพิธราชธรรม"

วันที่ 35 (วันที่ 27 ตุลา)
- ก่อนค่ำพบหลุมอุกาบาตที่สอง ทุกคนหลับเป็นตาย

วันที่ 36 (วันที่ 28 ตุลา)
- เสบียงจากเขานิลกาญจน์หมด

วันที่ 37 (วันที่ 29 ตุลา)
- ช่วงตะวันกำลังลับฟ้า มาถึงป่าหินและภูเขาเตี้ยๆ อันเป็นบริเวณเชิงทิว
- ฝนตกหนัก แงซายต้องยิงธนูติดระเบิดเพื่อเปิดโพรงถ้ำ เพื่ออาศัยหลบพายุฝน
- ตกดึกทุกคนหิวและหนาวจนต้องพึ่งยาร้อนบุญคำ

วันที่ 38 (วันที่ 30 ตุลา)
- พบหลุมอุกาบาตที่ 3
- เดินทางต่อ คะหยิ่นพบแหล่งนอนที่เป็นบ่อน้ำร้อน
- คืนนี้เป็นคืนแรกที่หิมะตกบนเขาพระศิวะ
- รพินทร์ยิงหมีตัวโต9ฟุตได้ เอาหนังกับน้ำมันมาใช้ประโยชน์

วันที่ 39 (วันที่ 31 ตุลา)
- เดินทางได้ไม่เท่าไหร่ ดารินก็เป็นง่อย จากโรคเก่า รูมาตอยด์
- ช่วงนี้เองที่รพินทร์พบร่องรอยของอนุชาและหนานอิน
- แงซายยิงสัตว์ประเภทเลียงผาใช้น้ำมันของมันผสมกับรากไม้บางชนิดเคี่ยวให้เข้ากัน (โดยต้องกินดีของมันด้วย) รักษาดาริน
- ตอนค่ำมาเรียเป็นคนชโลมน้ำมันและนวดให้ดาริน อาการดารินดีขึ้นอย่างมาก

วันที่ 40 (วันที่ 1 พฤศจิกายน ขึ้น 3 ค่ำเดือน 12)
- รุ่งเช้า ดารินหายเป็นปกติ ออกเดินทางได้
- บรรลุถึงบริเวณเนินจันทร์ ช่วงบ่ายของวันนี้

วันที่ 41 (วันที่ 2 พฤศจิกายน ขึ้น 4 ค่ำเดือน 12)
- สำรวจลู่ทางและร่องรอยคนหาย
- ปะทะหมาป่า
- พบหลักฐานการมาถึงเนินจันทร์ของคนสูญหาย
- ตกกลางคืน ฝีปอบอาละวาด

วันที่ 42 (วันที่ 3 พฤศจิกายน ขึ้น 5 ค่ำเดือน 12)
- กลางวันออกตรวจตราไปทุกที่ ก็ไม่เกิดปัญญาใดๆให้ตีปริศนาลายแทงได้
- และแล้วเมื่อพระจันทร์เสี้ยวของคืน5ค่ำแตะเขาศิวะเทพ ปรากฏการณ์ก็สว่างไสว ถันพระอุมาก็ปรากฏ เป็นเวลา 12 นาที 35 วินาที
- เวลา 03.25 น. พักที่เวิ้งถ้ำเล็กๆ (ถ้ำเล็กๆทางด้านเหนือของเต้านมด้านใต้สุดของภูเขาสองลูก)
- เจ้าของลายแทงมาเข้าฝันดาริน แล้วก็พบโครงกระดูกของเจ้าของลายแทงในถ้ำนั้นเอง

วันที่ 1 (วันพุธ ที่ 4 พฤศจิกายน ขึ้น6 ค่ำ เดือน 12)
- ตื่นเที่ยง (เวลาในมรกตนครช้ากว่าเวลาจริง 7 ชั่วโมง)
- 3 ชั่วโมงเศษของการไต่เขา ก็พบพระศิวะแอดเวนิว
- ทันทีที่เหยียบหัวถนน นาฬิกาของเชษฐาก็หยุดเดิน เวลา 15.35 น.กับ 22 วินาทีของวันที่ 4 พฤศจิกายน
- เดินตามถนนี่ลาดต่ำลงมาราว 4 ชั่วโมงเศษทุกคนก็เหนื่อยล้า เป็นมาเรียที่สังเกตเห็นเงาตะวันว่าเพิ่งเที่ยงหรือเลยเที่ยง
- ทุกคนหยุดพักใต้ร่มต้นไม้ข้างลำธาร จับปลามาย่างกินแล้วทุกคนก็หลับเป็นตายจนเกือบรุ่งเข้า

วันที่ 2 (วันที่ 5 พฤศจิกายน ขึ้น7 ค่ำ เดือน 12)
- แงซายหาย
- ถูกกองทัพรหัสยะล้อม
- ไปกับกองทัพมรกตนคร
- หลังพักเที่ยง กุตะมะโดนธนูอาบยาพิษ
- ช่วยรักษานักโทษ ก็เลยได้ข้อมูลต่างไมากมาย
- ค่ำเสือร้ายเมยานีปล้นค่าย

วันที่ 3 (วันที่ 6 พฤศจิกายน)
- แงซายส่งสัญญาณมอร์สจาก "ประตูปิศาจ"
- ดารินออกเรียค่าย เจอเมยานี
- เมยานีเล่าเรื่องของตนเองและจักราช

วันที่ 4 (วันที่ 7 พฤศจิกายน)
- เฝ้าษัตริย์สิงหรา
- หลงกลสิงหราลงมาดูคนหายในคุก ก็เลยโดนขังไปด้วย
- กุตะมะเปิดทางลับ
- ออกเดินทางมุ่งเขาวงพระจันทร์

วันที่ 5 (วันที่ 8 พฤศจิกายน)
- มาพบจักราชและขุนพลอรชุน
- กินอาหารแล้วนอน
- ช่วงเย็นทุกคนตื่นมาเพาะเสียงม้าศึกหน้าถ้ำ เมยานีโชว์เพลงดาบดับเทียน 19 เล่ม

วันที่ 6 (วันที่ 9 พฤศจิกายน)
- เปิดศึกกับสิงหราและรหัสยะ
- เป็นไปตามแผน รหัสยะหลงกลพาทหารมาตายในหุบเขา
- แต่กุตะมะก็ต้องหอกเสียชีวิต
- บ่ายใช้ธนูติดระเบิดถล่มประตูเมือง
- พิชิตสิงหราและรหัสยะอย่างง่ายดายที่สนามชัย
- เผาแม่มดวาชิกา

วันที่ 7 (วันที่ 10 พฤศจิกายน)
- ศพกุตะมะเก็บไว้ที่สุสานอุมาเทวี
- ทุกคนก็ได้ยลโฉมเพชรพระอุมาของจริง

วันที่ 8 (วันที่ 11 พฤศจิกายน)
(วันนี้ไม่มีบรรยายเหตุการณ์)

วันที่ 9 (วันที่ 12 พฤศจิกายน)
- แงซายขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ
- ข้าราชบริพารและลูกเมีย ญาติทรราชได้รับโทษตามโทษานุโทษ

วันที่ 13 (วันที่ 16 พฤศจิกายน)
- ( ในย่ำสนธยาของวันที่ 4 )
- แงซายจัดงาน Thank you Party ในชุดเดิมของแงซายสมัยเดินป่า
- แงซายขอส่างปาอยู่มรกตนครในฐานะแพทย์หลวงและพระสหาย

วันที่ 17 (วันศุกร ที่ 20 พฤศจิกายน)
- วันกลับ จักราชมาส่ง
- พักระหว่างทางหนึ่งคืน (ระยะทาง 9 ใน 10 ส่วน)
- จักราชให้แหวนดารินเป็นที่ระลึก
- ให้แหวนกับมาเรียเช่นกัน

วันที่ 18 (วันเสาร์ ที่ 21 พฤศจิกายน)
- ณ ปลายถนน ต่างร่ำลากันทั่วทุกคน
- จักราธิราชทรงมอบตราของราชวงศ์เทพแก่รพินทร์
- เส่ยและหนานอินได้ดาบของมรกตนครจากสุกรีคนละเล่ม
- เมื่อลงมาถึงป่าสน นาฬิกาของเชษฐาก็เริ่มเดินอีกครั้ง
- รพินทร์กะจะตัดตรงไปหมู่เขานิลกาญจน์โดยไม่ผ่านหลุมอุกาบาต แล้วมุ่งตรงสู่หล่มช้าง

เส้นทาง :สารบัญเส้นทางเดินเหตุการณ์สั้นๆภาคแรก