ม.ร.ว.เชษฐา ยิงไม่พลาดแน่ พยานหลักฐานที่เห็นชัดก็คือ รอยที่เจ้าเสือสมิงดิ้นเป็นวงกรมอยู่กับพื้น ใบไม้แห้งราวกับใครมากวาด และหยดเลือดที่กองอยู่ทิศทางที่มันเตลิดไปเป็นพงรก ฝั่งตรงกันข้ามกับลำห้วยป่าราบเป็นทาง มีรอยลากขาไปอย่างเห็นชัด

(ไพรมหากาฬ หน้า 280)

ไม่มีใครปริปากพูดอะไรกันอีกเลย นอกจากรพินทร์และเกิดผู้นำแกะรอยเลือดไปข้างหน้า ซุบซิบหารือกันเป็นครั้งคราว

รอยที่ลูกหาบเคราะห์ร้ายถูกเจ้าเสือสมิงลากเอาไปนั้น ผ่านเข้าไปในพงบนเนินสูง ลงห้วยแห้งตอนหนึ่ง แล้วก็ลากขึ้นสูงอีก บางตอนเป็นพื้นดินแห้งแข็ง รอยนั้นก็เลือนๆ หายไป แต่ตอนไหนที่มีซุ้มไม้เล็กๆ และใบไม้ที่ตกอยู่เกลื่อนกลาดก็เห็นเป็นทาง

(ไพรมหากาฬ หน้า 242)

ที่ปากห้วยปรากฏทะลักหลั่งเป็นกองโตอยู่นั้น แสดงว่าเลือดเริ่มต้นออกมากภายใน 5 วินาทีหลักจากถูกปืน … รอยเลือดเรี่ยเป็นทางให้เห็นชัดยิ่งขึ้นเมื่อเข้าลำห้วยไปแล้ว ตลิ่งด้านซ้ายของลำห้วยที่มันป่านไปเป็นรอยถูกลำตัวครูด ดินแดงปนกรวดเป็นรอยถล่มอันเกิดจากการเสียการทรงตัว วิ่งเบียดระไป บางแห่งก็มีรอยเขาขวิดกระจุยกระจาย

(ไพรมหากาฬ หน้า 585)