• รอยเลือด

รอยเลือดซึ่งเว้นระยะห่างเป็นหย่อมๆ เริ่มเรี่ยถี่ขึ้นเป็นลำดับ …บัดนี้ทุกคนมาหยุดยืนอยู่หน้าพงรกทึบที่สุด ตอนหนึ่งริมไหล่เขาสูงชัน ซึ่งมีก้อนหินมหึมาคล้ายจะเป็นศิลาจำหลักที่มนุษย์มาตั้งประดิษฐ์ไว้ …รอยเลือดสิ้นสุดลงตรงตำแหน่งนั้น

(ไพรมหากาฬ หน้า 285)

" สงสัยกระสุนผ่านเข้ากลางลำตัว แล้วทะลุเลยออกอีกด้านหนึ่ง แม้จะไม่ถูกกระดูก อวัยวะภายในก็คงจะถูกทำลายไปบ้าง ลงเลือดออกแบบนี้ถึงไม่ตามก็ตายแน่ แต่อาจช้าหน่อย"

" ถ้างั้นจะช้าอยู่ทำไม รีบสาวรอยเลือดมันไปเดี๋ยวนี้เถอะ ความหวังของเราใกล้เต็มทีแล้วนี่"

(ดงมรณะ หน้า 322)

รอยเลือดหยดถี่ขึ้นทุกที เป็นเลือดใหม่สดที่สุดเหมือนกับว่ามันได้ล่วงหน้าไปก่อน เพียงไม่กี่อึดใจนี่เอง และแงชายก็ออกนำลิ่วๆ ไปอย่างรวดเร็วราวกับหมาล่าเนื้อ

(ดงมรณะ หน้า 328)

รพินทร์ทรุดตัวลงเอาไฟฉายส่อง แล้วใช้นิ้วแตะเลือดขึ้นมาขยี้ดมดู ดารินกับไชยยันต์ก็ตามเข้ามาถึง ทั้งสองอุทานออกมาเป็นเสียงเดียวด้วยความตื่นเต้น

" มันล่ะ! ชัดเหลือเกิน เราตามมันมาถูกทางแล้ว"
จอมพรานลุกขึ้นยืน ส่งไฟฉายกราดไล่ไปตามพื้นเบื้องหน้าอันเป็นทิศทางไปของมัน รอยที่เหยียบตะไคร้ไว้และหยดเลือดเรี่ยรายเป็นทาง

(ดงมรณะ หน้า 353)