พรานใหญ่สั่งให้หยุดตั้งแคมป์ลงบริเวณหน้าผาตอนหนึ่งเหนือระดับทุ่งหญ้า ประมาณ 100 หลา ภูมิประเทศตอนนั้นเป็นป่าโปร่งอุดมไปด้วยก้อนหิน มีพุ่มไม้โปร่งเตี้ยสลับกับต้นไม้ที่ยืนเรียงรายอยู่ห่างๆ ด้านหนึ่งเป็นผนังภูเขา เห็นหินเกลี้ยงอีกด้านเป็นหน้าผาตัดลาดลงไปสู่เบื้องล่าง

(ไพรมหากาฬ หน้า 512)

" ผมเพิ่งจะมาจับเคล็ดในการตั้งแคมป์ของคุณได้คืนนี้เอง รพินทร์ เห็นตั้งแต่ตอนที่คุณตั้งแคมป์ที่เขาโล้นแล้ว แต่ตอนนั้นไม่มีอะไรเฉลียวใจคิด คุณชอบตั้งแคมป์ในตำแหน่งที่สูงขึ้น และมักจะชิดกับเชิงผาเสมอ ที่แท้ก็เตรียมไว้สำหรับตั้งรบกองทัพช้างนี่เอง จริงซีนะในเวลาเกิดเหตุฉุกเฉิน ช้างมันยกโขลงบุก เรายังพอมีกำลังตั้งมั่น ยิงปะทะไว้ได้ เพราะมันไม่มีทางจะไต่ผาชันขึ้นมาเล่นงานเราได้ถนัดดีกว่าอยู่ในที่ราบโล่ง"

การตั้งแคมป์ ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นหลักใหญ่ และสิ่งที่เราควรคำนึงถึงที่สุดก็คือช้าง ถ้ามันยกโขลงบุกเข้ามาเหยียบ ถึงอย่างไรเราก็ยิงไม่ทันแน่ยกเว้นแต่จะมีที่กำลังดีพอ มันจะเหยียบแคมป์ไปก็ช่างมัน แต่ชีวิตของคนในแคมป์ต้องมีทางปลอดภัยไว้ก่อน

(ไพรมหากาฬ หน้า 398)

" ธารน้ำตรงบริเวณนี้ เป็นกึ่งกลางของด่านสัตว์ครับนายหญิง เหนือดงขึ้นไปโน่นก็มีโป่ง ตอนกลางคืนช้างอาจยกโขลงลงมากินน้ำที่นี้ก็ได้ นายหญิงไม่สังเกตรอยหรือครับ เป็นเทือกไปหมด เดินขึ้นไปอีกนิดตรงที่พรานใหญ่ว่าเป็นที่ที่สบายและปลอดภัยกว่าตลิ่งสูงเป็นหน้าผากั้น และมีชะเวิกเข้าไปคล้ายถ้ำกันน้ำค้างกันลมได้อย่างดี ธารน้ำนั้นก็กว้าง น้ำลึกพื้นหาดทรายโล่ง เป็นอะไรได้ไกลๆ"

(ไพรมหากาฬ หน้า 1099)

เป็นความรอบคอบของบุญคำอย่างยิ่ง ที่เลือกตั้งแคมป์ใกล้เคียงกับตีนเขาอันเป็นเนินสูงชันขึ้นไป ซึ่งเมื่อยามเกิดเหตุฉุกเฉินก็สามารถจะเคลื่อนย้ายถอยไปยึดบริเวณชายเนินตำแหน่งนั้น ดัดแปลงเป็นปราการเชิงเทินตั้งรับได้อย่างดี

(ไพรมหากาฬ หน้า 152)

" ในราวห้างโมงเย็นเราจะอ้อมเขาลูกนี้ไปทางด้านเหนือติดต่อกับทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ เราจะพักนอนบนไหล่เขาตอนหนึ่งเหนือทุ่งหญ้านั้น ปลอดโปร่งสบายมากอีกแห่งหนึ่งอากาศก็ไม่หนาวจัดเกินไปนัก เพราะลงตีนเขาแล้ว"

(ดงมรณะ หน้า 511)

ก่อนแสงสุดท้ายของตะวันจะสิ้นไปจากขอบฟ้า การวางปางพักก็ได้กำหนดแน่นอนขึ้นบนพื้นโล่งเตียน ของไหล่เนินตอนหนึ่ง ที่กำหนดหมายตาไว้ ซึ่งอุดมไปด้วยไม้สดและไม้แห้งพอที่จะอาศัยทำฟืน ได้อย่างเหลือเฟือโดยไม่ขาดมือ และโดยไม่ต้องไปแสวงหาให้เหนื่อยแรงนัก ต่ำจากที่พักลงไปเล็กน้อย เป็นแหล่งน้ำซับลักษณะชุ่มฉ่ำสมบูรณ์ตลอดปีกลาดเกลื่อนไปด้วยรอยเท้าอันสับสนของสัตว์ที่ลงกิน และไม่ห่างเกินไปนักยังมีโป่งซึ่งโขลงช้างขุดคุ้ยไว้ใหม่ๆ

(ป่าโลกล้านปี หน้า 281)