ก็คือขนของหมูป่าที่มีลักษณะขดพันกันเป็นวงกลมเหมือนวงแหวน หรือกำไลข้อมือ เกิดจากหมูผู้ป่าตัวผู้ดทนที่คร่ำหวอดใช้ปากกัดเล็มเส้นขนของตัวมันเองรวบรวมไว้ในปากทีละเส้นสองเส้น ขนที่มันกัดท่อมในปากมันจะเลือกเส้นขนสำคัญอันเป็นตะบะของมันที่เรียก "ขนเพชร" เมื่อรวบรวมได้มากพอขนนั้นก็จะถูกน้ำลายของมันถักให้เป็นเกลียวพันกันและรดกันเป็นวงกลม หมูตัวใดมีช้อง จะยิงไม่เข้า ศัตรูจำทำร้ายมันไม่ได้