ในช่วงที่พักอยู่หล่มช้าง ดารินเคยถามบุญคำว่า คะหยิ่นตัวโตกว่าบุญคำ ไฉนจึงกลัวบุญคำ บุญคำก็โม้ว่าเคยแสดงกลให้คะหยิ่นดู ทั้งใช้มีดเชือดเนื้อ กับยิงไม่เข้าโดยเอาลูกปลายออก การแสดงกลด้วยปืนยังมีอีกหลายอย่างที่เขาแสดงกัน การแสดงกลด้วยปืนจัดว่าเป็นศิลปในการใช้อาวุธปืนแขนงหนึ่งเหมือนกัน เพราะผู้แสดงหรือผู้ยิงในการแสดงต้องมีฝีมือแม่นยำขั้นพอใช้ด้วย นอกจากนั้นต้องรู้จักจิตวิทยาของชุมชนซึ่งเป็นสิ่งสำคัญ ตัวประกอบในการแสดงไม่ต้องเป็นบุคคลที่ยิงปืนเป็นเลยก็ได้ แต่ต้องรู้ศิลปในทางจิตวิทยาของการแสดงด้วยเหมือนกัน วิธีหรือศิลปในการแสดงมีหลายแบบหลายอย่าง ถ้าจะหยิบยกขึ้นมาพรรณนามากเกินไปแล้ว ก็จะทำให้การแสดงกลในการยิงปืนต่อไปข้างหน้าจะหมดรสไม่สนุกเสีย ปืนซึ่งใช้ในการแสดงก็คือปืนลูกกรดขนาด .22 เป็นปืนที่เหมาะที่สุด
การแสดงต้องเตรียมการดังต่อไปนี้
หาฟางข้าวมีรูกลวงฝังไว้ในบุหรี่ เมื่อเปิดฉากแสดง ผู้แสดงหยิบแม็กกาซินเปล่ามาหนึ่งอัน พร้อมด้วยกระสุนจริงมาแล้วเรียกผู้ดูมาตรวจกระสุนและให้บรรจุกระสุนใส่แม็กกาซินให้เมื่อผู้ดูยื่นแม็กกาซินซึ่งบรรจุกระสุนให้แล้ว ผู้แสดงต้องใช้วาทะศิลปกล่อมสกดจิตคนดูเพื่อหาโอกาสเปลี่ยนแม็กกาซินอันที่เตรียมการขึ้นมาใช้ เมื่อมีความสำเร็จในการสับเปลี่ยนแม็กกาซินแล้ว ผู้แสดงก็ประกาศหาคนสมัครที่จะมาสูบบุหรี่ให้ยิง ตัวประกอบซึ่งนั่งปะปนกับคนดูอยู่นั้นจะเป็นผู้สมัคร แล้วก็ควักเอาบุหรี่ตัวซึ่งเตรียมการไว้แล้วขึ้นมาจุดสูบ ในตอนนี้ตัวแสดงประกอบต้องใช้จิตวิทยาพยายามแสดงให้ผู้ดูรู้ว่าตนเก่งกล้าพอที่จะยืนสูบบุหรี่ให้ยิงได้ แต่ก็ไม่วายใจคอสั่นขวัญหาย ดังเช่นทำให้บุหรี่คาบอยู่นั้นสั่นน้อยๆ บ้างเป็นต้น เมื่อการแสดงของตัวประกอบเป็นการเพียงพอแล้วก็เป็นหน้าที่ของผู้ยิงแสดงต่อไป
ผู้ยิงจะแสดงการยิงได้เลยทีเดียวโดยเอาศัยจิตวิทยาของการแสดงประกอบด้วย เมื่อการแสดงว่านัดแรกได้ยิงผิดผ่านไปแล้ว ผู้ยิงจะถือโอกาสพูดจาปลอบใจคนคาบบุหรี่ให้พยายามคาบบุหรี่ให้นิ่งหรืออะไรๆ ก็ได้เพื่อรอเวลาให้ไฟไหม้ปลายบุหรี่ที่ผู้ประกอบการแสดงคาบอยู่ ลามเรื่อยๆ ไปจนถึงฟางข้าว เมื่อไฟไหม้บุหรี่ถึงฟางข้าวดีแล้ว ผู้คาบบุหรี่จะให้สัญญาแก่ผู้ยิงว่าพร้อมเรียบร้อยแล้ว และผู้แสดงก็จัดการยิงปืนได้ เมื่อปืนระเบิดดัง ตัวประกอบก็ใช้ลมปากเป่าเข้าไปในหลอดฟางให้ขี้บุหรี่หลุดลอยกระเด็นออก แล้วก็จะแสดงว่าความอัดอั้นตันใจและความรู้สึกอกสั่นขวัญหายได้หมดไปอย่างปลิดทิ้ง
การยิงปืนให้หัวกระสุนนัดที่ 2 เข้ารูแผลกระสุนนัดแรกโดยฝีมือมนุษย์แล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะมนุษย์ไม่สามารถบังคับวิถีกระสุนให้วิ่งไปแน่นอนได้ การยิงนัดแรกเป็นการยิงด้วยกระสุนจริงให้ตรงเป้าหมายที่กำหนดไว้ได้ และให้แม่นเข้าขั้นที่เรียกว่าทำการสะกดจิตผู้ดูได้ ก่อนที่จะยิงนัดที่ 2 ซึ่งเป็นกระสุนไม่มีหัว ผู้แสดงต้องกล่อมขวัญผู้ดูต่างๆ นาๆ เสียก่อนแล้วจึงยิง
การแสดงในวิธีนี้คือ ผู้ยิงหันหลังให้เป้าหมายใช้ปืนไรเฟิลยาวพาดไหล่แล้วใช้กระจกส่องเล็ง การยิงแบบนี้ เป็นการยิงด้วยฝีมือจริงๆ แต่เป็นการยิงที่ง่ายเพียงแต่ฝึกหัดเพียงเล็กน้อยก็ใช้ได้ ง่ายเสียกว่าการยิงแบบเล็งธรรมดาด้วย เพราะประการแรกนั้นก็คือปืนได้พาดไว้บนบ่าจึงทำให้ปืนอยู่นิ่งได้มาก และประการสำคัญซึ่งท่านควรเข้าใจคือ การเล็งปืนด้วยกระจกนี้จัดอยู่ในจำพวกยิงปืนโดยการใช้ภาพ มิใช่ด้วยสายตา นั่นก็คือทำนองเดียวกับการใช้ศูนย์กล้องนั้นเอง ในการใช้กระจกเล็งนี้ ท่านจะเห็นศูนย์หลังและศูนย์หน้าพร้อมด้วยเป้าทับรวมกันเป็นภาพเดียว ง่ายสะดวกต่อการเล็ง เพียงฝึกหัดเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อทราบระยะทางของเป้าแน่นอนดีแล้ว และตั้งศูนย์ไว้แล้วก็ไม่ผิดเลย
ท่านจะยิงปืนที่ระยะ 50 หลา ดับเทียนไขได้โดยใช้แผ่นเหล็กวางกันไว้ข้างหลังเทียนไขซึ่งกำลังโชติช่วงอยู่ แล้วใช้กระสุนยิงไปที่แผ่นเหล็กนั้น เมื่อกระสุนกระทบแผ่นเหล็กก็จะแตกเป็นผงและทำการดับเทียนให้ท่านเอง ข้อสำคัญก็คือต้องยิงให้ใกล้ไส้เทียนไขมากที่สุด
ใช้กระสุนลูกกรดหัวลูกปราย ปืนที่ยิงต้องไม่มีเกลียวในลำกล้อง เพราะเกลียวของปืนจะทำให้กระสุนลูกปรายวิ่งไปไม่ได้ไกล หัดโยนและยิงไม่นานก็แสดงได้ แต่ต้องทดลองกับวัตถุแข็งอย่างอื่นก่อนเพื่อประหยัดเงินค่าไข่ไก่
ใช้เป้านั้นติดกับลูกโป่ง ท่านไม่ต้องยิงเป้าเลย ยิงลูกโป่งแตกเป็นใช้ได้
เตรียมเงินเหรียญไว้ 3 อัน อันที่ 1 มิได้เจาะรู อันที่ 2 ทำรูไว้ อันที่ 3 ทำรูปิดกระดาษกาวใสและก็เจาะรูกระดาษที่ปิดไว้ด้วย เอาเหรียญดีให้ดูก่อน แต่เวลาโยนขึ้นไปเอาเหรียญมีรูอันที่ 2 โยน เมื่อเหรียญตกลงมาก็ให้ดูทั่วกันแสดงว่ายิงถูก แต่เพื่อให้มั่นใจเอากระดาษแก้วปิดทับไว้ให้เห็นต่อหน้าต่อตา เพื่อจะแสดงให้เห็นว่าสามารถยิงซ้ำรูเก่าได้ แต่เวลาโยนก็เปลี่ยนเป็นเหรียญอันที่ 3 ซึ่งเตรียมไว้แล้ว ข้อสำคัญกระสุนที่ใช้ยิงต้องไม่มีหัวกระสุน และเงินเหรียญที่ใช้ต้องเป็นเหรียญต่างประเทศ การเจาะรูเหรียญไทยผิดกฎหมาย การโยนเงินเหรียญไปในอากาศ เงินเหรียญมักพลิกตัวไปมาใครจะยิงได้
วิธีเตรียมการ คือ เอากระดาษเจาะรู กลมเท่ารูของลูกกระสุน ทำเป็นรูปแบบเดียวกันกับรูปที่ท่านจะใช้ปืนวาด หาเหล็กปลายเป็นลูกศรเล็กๆ พอดีที่จะลอดรูซึ่งทำไว้ได้อย่างสบาย หากระดาษอีกแผ่นหนึ่ง วางทับทาบกระดาษที่ทำรูเป็นรูปวาดนั้นไว้ ยกกระดาษนี้ให้ดูทั่วถึงกัน แสดงว่าเป็นกระดาษเปล่าบริสุทธิ์ แล้วเอาไปพิงไว้ ซึ่งด้านหลังของเป้านี้จะมีตัวประกอบซ่อนตัวอยู่มิให้ผู้ดูสังเกตเห็นได้ ใช้กระสุนไม่มีหัวยิงอีกเช่นเคย เมื่อผู้แสดงยิงปืน ตัวประกอบจะใช้เหล็กลูกศรเล็กๆ นั้นแทงพุ่งออกมาแล้วรีบดึงกลับไป การดึงกลับของลูกศรนี้ครีบของลูกศรจะเกี่ยวกระดาษเข้าไปข้างใน ดูคล้ายๆ กับถูกกระสุนยิงเจาะทะลุเข้าไป ตัวประกอบจะแทงและดึงกระดาษเข้าเรื่อยๆ ตามแบบที่ได้ทำไว้แล้ว ทุกๆ ครั้งที่ท่านยิงจนสำเร็จเป็นรูปที่ต้องการ
 อาวุธปืนและเครื่องกระสุน แสดงกลด้วยปืน
|
