การใช้ปืนในเรื่องเพชรพระอุมา

ปืนสั้นที่ใช้ในภาคแรก มี 4 กระบอก เป็น .44 เสีย 3 กระบอกและ .357 หนึ่งกระบอก
- .44 แม็กนั่ม แบบซิงเกิ้ลแอคชั่น ขนาดลำกล้อง 6 นิ้ว
- คนที่ใช้มี 3 คน คือ เชษฐา ไชยยันต์ และรพินทร์
- ส่วน .357 กระทัดรัดสวยงามเป็นของดาริน
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 96)

ตอนลงมาเดินกับรพินทร์ก่อนถึงเขาโล้น
- ไชยยันต์คว้า .458 (ติดศูนย์กล้อง)
- เชษฐษา คว้า FN ลูกซอง 5 นัดกึ่งอัตโนมัติ
- ส่วนดาริน ใช้ .270
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 143)
- พอยิงกวางผิด ไชยยันต์ก็ขอแลก .458 กับ .30-06 กับรพินทร์

ไล่ราวเลียงผา
- เชษฐาใช้ไรเฟิลขนาดเบา 30-30 แบบลีเวอร์แอคชั่น
- ไชยยันต์ คว้าลูกซองแฝด
- ดารินถือ .270 ติดศูนย์กล้อง (มาเปลี่ยนใช้ .375 ของรพินทร์)
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 171)

นั่งห้างกลางวัน วันที่ 2 ที่เขาโล้น
- ไชยยันต์ถือ .375 H&H magnum ของ FN
- เชษฐาใช้ .30-06 มัลลิเคอร์ (วัวแดง)
- ดารินเลือก .270 วินเชสเตอร์ มาร์ลิน
- รพินทร์ .30-06
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 257)

ออกตามไอ้กุด
- เชษฐา ลูกซอง FN กึ่งอัตโนมัติ
- ไชยยันต์กับดาริน ถือลูกซองแฝด
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 288)

ไอ้กุด
กุดเพราะ .470 ดับเบิลไรเฟิลของนายอำพล
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 302)

เฝ้าซาก รอไอ้กุด
- เชษฐษา ถือ ลูกซอง FN กระสุนขนาด 12 ลูกปราย 9 นัด
รอบเช้า ไชยยันต์ (FN ของเชษฐา) กับดาริน (ปืนสั้น .357) และเกิด (.375 H&H ของรพินทร์)
- ต่อมาแงซายกับเชษฐา ช่วงบ่าย เชษฐา FN แงซาย .375 ของรพินทร์
- ไอ้กุดอวสานด้วย .375 ของรพินทร์
(ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 355)

วัวแดงของไชยยันต์
ระหว่างเขาโล้นกับโป่งกระทิง รพินทร์พาไชยยันต์กับดารินแยกทางมายิงวัวแดง ไชยยันต์ใช้ .300 (ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 391)

ก่อนถึงโป่งกระทิง ขบวนเกวียนของเชษฐาปะทะกับโขลงช้าง (ไม่ใช่โขลงไอ้แหว่ง) เชษฐา ล่อด้วย .600 ไนโตรเอกเพรส (ไพรมหากาฬ เล่ม 2 หน้า 420)

ที่โป่งกระทิง พอรู้ว่าไอ้แหว่งมาเยี่ยม
เชษฐา .600 ไนโตรเอกเพรส
ไชยันต์ .470 ดับเบิ้ลไรเฟิล
ดาริน .458 แม็กนั่มอาฟริกัน
แงซาย ได้รับแจก .375 จากดาริน
(ไพรมหากาฬ 2 หน้า 479)

พาไชยยันต์แกะรอยกระทิง
(ไพรมหากาฬ 2 หน้า 500) เชษฐา .458
ไชยันต์ .458
ดาริน .375 Holland@Holland ศูนย์เปิด

ตามรอยกระทิง และช่วยชีวิตแงซายรพินทร์ช่วยชัวิตแงซายโดยยิงเสือลำบากลายพาดกลอนที่กำลังกระโดดใส่แงซายขณะตามฝูงกระทิงในตอนบ่าย ด้วย 375 (ไพรมหากาฬ 2 หน้า 524)

ตอนบุญคำกับอินเอาหนังไอ้กุดไปหนองน้ำแห้ง ถือลูกซองเดี่ยวไปคนละกระบอก

ย้อนรอยไปพุบอน ดูร่องรอยของไอ้แหว่ง (ไพรมหากาฬ 2 หน้า 573)

• แงซาย .470 ดับเบิลไรเฟิลของดาริน
• ดาริน .375
• ไชยยันต์ .458
• เกิด .600
• เชษฐา ลูกซอง 5 นัด FN
• บุญคำ .30 - 06 ของรพินทร์
• รพินทร์ .375

ที่โป่งกระทิงวันสุดท้าย พาเชษฐาไปดักยิงเสือที่ล้มกวาง
เชษฐา .470 ดับเบิลไรเฟิลของดาริน
รพินทร์ .30 - 06
(ไพรมหากาฬ 2 หน้า 781)

เตรียมออกล่าไอ้แหว่ง
รพินทร์ .375
ไชยยันต์ .600
เชษฐา .458
ดาริน .470
(ไพรมหากาฬ 2 หน้า 841)

ไรเฟิล



(ไพรมหากาฬ 2 หน้า 846 - 848)

ลูกซองแฝดที่ขนมา (ไพรมหากาฬ 3 หน้า 928)
แฝด 1
autometic 3 นัด
ปั๊มแอคชั่น บรรจุ 5 นัด

ตอนเตรียมปะทะกับกองทัพลิง (ไพรมหากาฬ 3 หน้า 929)
ไชยยันต์ ซาวเอ้อร์แฝด
เฃษฐา เรมิงตัน ปั๊มแแอคชั่น
ดาริน เบราว์นิ่ง กึ่งออโต้ 5 นัด

ก่อนถึงโป่งน้ำร้อนรพินทร์(.458)แยกไปสำรวจรอยไอ้แหว่ง กับบุญคำ (.375) (ไพรมหากาฬ 3 หน้า 990)

แยกกับกองเกวียนที่หุบชะมด (ไพรมหากาฬ 3 หน้า 1071)
เชษฐา .458
ไชยยันต์ .600
ดาริน .470 ริกบี้
เกิด .375
แงซาย .375
รพินทร์ .458

มหิงสา ถูกพิชิตโดยดาริน .470 (ไพรมหากาฬ 4 หน้า 1306)

มหิงสา เป็นควายแก่ จนกระทั่งเขากร่อน (ไพรมหากาฬ 4 หน้า 1320)

เสือแม่ลูกอ่อนจบด้วย .375 ด้วยมือรพินทร์ (ไพรมหากาฬ 4 หน้า )

ตอนน้ำป่าซัด ดารินมีปืน .357 และกระสุน 48 นัด เป็นกระสุนหัวแข็งแบบเจาะโลหะ (ไพรมหากาฬ 4 หน้า 1368 )

ปืนสั้นของดาริน .357 เป็นปืนแบบซิงเกิ้ลแอ็คชั่น ของรูเก้อร์ ลำกล้องยาว 6 นิ้วครึ่ง กระบอกกระทัดรัด ด้ามงาลวดลาบพราวตา อาบนิเกิลไว้ขาวเป็นมันวาววับ (ไพรมหากาฬ 4 หน้า 1368 )

ตอนปะทะโขลงไอ้แหว่งรอบแรกช่วงเย็นที่ป่าหวาย ลูกปืนที่เหลือ 8นัด เป็นของเชษฐา 1 ไชยยันต์ 2 ดาริน 2 แงซาย 3 รพินทร์กับเกิดหมดเกลี้ยง(ดงมรณะ เล่ม 1 หน้า 1810)

ตอนเตรียมรับมือไอ้แหว่งรอบดึกที่ป่าหวาย ไชยยันต์แนะนำให้นำไรเฟิลทุกกระบอกมาใช้ .30-06 สองกระบอก 30/30 คานเหวี่ยง และ .270 ให้ลูกหาบถือ ส่วนดารินเปลี่ยนมาใช้ .300 บุญคำ .470 ส่วน .375 ของบุญคำให้นายเมยถือ (ดงมรณะ เล่ม 1 หน้า 1831)

ลูกปืน .44 แม็กนั่มแบบซุปเปอร์แบล็คฮ็อค (ดงมรณะ เล่ม 1 หน้า 1719)

ออกจากถ้ำหลังน้ำตกสู่ฝั่งหุบหมาหอน เจอช้างลูกโชลงของไอ้แหว่ง 2 ตัว
- ตัวแรกโดน .600 ของไชยยันต์
- ตัวที่ 2 โดน .375 ของจัน (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2125)
แต่ตอนย้อนกลับเข้าถ้ำอีกครั้ง รพินทร์เปลี่ยนมาถือ .600 เปลี่ยนกับไชยยันต์ ถือ.458แทน (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2134)

ตอนไปสำรวจหมู่บ้านพุเตย
- ไชยยันต์ถือ FN กี่งอัตโนมัติ ลูกซอง 5 นัด (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2195)

ไปตามเส่ยที่พุเตย รอบหลัง
- ดาริน ลูกซองแบบปั๊มแอคชั่น
- ไชยยันต์ แฝดซาวเออร์ (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า)

สู้กับงูยักษ์ที่เขาอีโก้
- เชษฐา .458 (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2300)
และระเบิดเป็นปฐมฤกษ์ (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2303)
- ดาริน .470 (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2302)
- ไชยยันต์ .600 (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2305)
- เสียควายไป 1 ตัว (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2311) (เป็นควายตัวที่ 2 )

ตอนไปพบคะหยิ่นครั้งแรก (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2350)
- รพินทร์ เบราว์นิ่งกึ่งอัตโนมัติ บรรจุ 5 นัด + .44 ติดเอว
- เกิด ปั๊มแอคชั่น
ส่วนพวกที่รอ (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2351)
- ดาริน .300 เวเธอร์บี
- เชษฐา .30-06
- ไชยยันต์ .30 - 06

งูยักษ์
- เชษฐา ยิงตาซ้าย ด้วย .458 (ดงมรณะ เล่ม 2 หน้า 2527)

ปืนที่เชษฐาให้คะหยิ่น เรมิงตัน โมเดล 870 ปั๊มแอคชั่น (ดงมรณะ เล่ม 3 หน้า 2644)

ตอนออกจากหล่มช้าง มีการใช้ปืนดังนี้ (ดงมรณะ เล่ม 3 หน้า 2674)

• รพินทร์ เชษฐา .458 แม็กนั่มแอฟริกัน วินเชสเตอร์โมเดล 70
• ไชยยันต์ .600 ไนโตรดับเบิลบาร์เรล
• ดาริน .300 เวเธอร์บี แม็กนั่ม ติดศูนย์กล้องขยาย 4 นิ้ว
• แงซาย บุญคำ .375 ฮอลแลนด์แอนด์ฮอลแลนด์ เอฟเอ็น
• จันและคะหยิ่น ลูกซองขนาดสิบสิอง กึ่งอัตโนมัติ และปั๊มแอคชั่น เรมิงตัน
• เกิด เส่ย 30/06 ซีแซดและมัลลิเคอร์
• ปืนสั้นประจำตัวนายจ้าง
  • ดาริน .22 อีกกระบอกใส่เป้ รูเก้อซิงเกิ้ลแอคชั่น ใช้กระสุน.22ได้ทั้งแบบลองไรเฟิลและแบบแม็กนั่ม ลำกล้อง 9 นิ้ว
  • รพินทร์ เชษฐา ไชยยันต์ .44
• ระเบิดไนโตรหรือที่เรียกว่าไดนาไมท์

ปืนของอนุชา ดับเบิ้ลบาเรลล์แฝดคู่ขนานของริกบี้ .450
หนานอิน ลูกซองแฝดขนาด 12 ดามัสกัสรุ่นเก่า ( ดงมรณะ เล่ม 3 หน้า 2755)

ปืนส่างปา
ซาเวจ ปืนเดี่ยวบรรจุทีละนัด

เตรียมออกตามมาเรีย ที่ถูกสางเขียวจับตัวไป ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3014)
- เชษฐา ลูกซอง 5 นัด
- รพินทร์ cz .30/06
- แงซาย .30/06 มัลลิเคอร์
- คะหยิ่น เรมิงตัน ปั๊มแอคชั่น
- บุญคำ .375
เปลี่ยนแผน ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3067)
- ไชยยันต์ .375 H&H cz โมเดล zkk602 ของมาเรีย
- ดาริน .300
ระหว่างตะลุมบอน มาเรียคว้า .44 จากซองข้างเอวไชยยันต์มาใช้ ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3126)
ก่อนข้ามสะพาน ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3154)
- รพินทร์เปลี่ยน .30/06 กับคะหยิ่น เอา เรมิงตันพร้อมกระสุนมาใช้แทน
- เชษฐาโดยนลูกซอง FN ให้ดารินพร้อมกระสุน 1กล่องพร้อมเข็มขัดปืน
- ส่วน.300 ฝากบุญคำไป

ในถ้ำ

นัดที่ 4 เจาะขมองตัวที่ล้มกับพื้น

รวมแล้วดารินยิง 30 นัด

ถึงตรงนี้ เจ้าลูเดินมาหาดารินซึ่งยืนงง รพินทร์จึงใช้ FN ที่ดารินวางพิงไว้ในถ้ำพร้อมกับกระสุนที่เหลือ 3นัด ยิงเจ้าลูหนึ่งนัด กระสุนลูกซองจึงเหลือเพียง 2 นัดเท่านั้น

ก่อนสว่าง เหลือลูกปืน 26 นัดดังนี้
- ลูกซอง 2 นีด
- .357 เหลือ 12 นัด
- .44 เหลือ 10 นัด
.22 อยู่ในตัวปืน 2 นัด

หลังศึกสางเขียว พิจารณาปืน
- .460 มีศูนย์กล้องขยาย 2 เท่าครึ่ง มี 30 นัด( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3303-3304)เป็นมาร์คโฟว์ เดอลุกซ์ ไรเฟิลของเวเธอร์บี ของอเมริกา ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3307)
- .375 cz ของมาเรีย มีกระสุน 20 นัด
- .45 ลองโคลท์ของฮอฟมัน มีไม่ถึง 20 นัด (ให้มาเรียใส่เป้หลัง)
- ลูกซองซาเวจของส่างปา 2 กล่อง 50 นัด
ตกลง ให้แงซายถือ .460 แล้วเอา .375 แม็กนั่ม (เดิมของดาริน)ที่แงซายถือมาให้ส่างปาแบกแทน ส่วนมาเรียก็กลับมาถือ .375 ของตัวเอง

จิม มุลเล่อร์ใช้ .577 H&H ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3337)

การใช้ปืน .460
แงซายลองปืน
นัดแรก สูงจากที่หมาย 6 นิ้ว ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3362)
นัดที่ 2 เบียดชิดกับนัดแรก ห่างกัน 2 นิ้ว ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3363)
นัดที่ 3 กลางปุ่มตาไม้ ( ดงมรณะ เล่ม 4 หน้า 3364)
รพินทร์ยิงตะขาบยักษ์
หลังจากลองปืนแงซายก็ไม่ได้ใช้ปืนนี้อีกเลย จนโดนวิญญาณวรมันต์เข้าสิง รพินทร์ก็สะพาย .460 นี้เพิ่มอีกระบอก (ร่วมกับ .458)
ในตอนเจอตะขาบยักษ์ในครั้งแรก รพินทร์ใช้กระบอกนี้ยิงไป 4 นัด
- นัดแรก ยิงไม่เล็ง
- นัด 2 ยิงลำตัว
- นัด 3 ก็ไม่ได้เล็ง
- นัด 4 เล็งหัว อวสานตะขาบตัวนั้นก็มาถึง
(รวมสองครั้งใช้ไป 7 นัด)
ถึงตรงนี้เหลือกระสุน 23 นัด ให้เชษฐาใช้ต่อตอนปืนเชษฐาโดนหินทับ

---

เส้นทาง : สารบัญปืนการใช้ปืนในเรื่องเพชรพระอุมา