สถานที่ภาคสอง....แฟนแท้ๆเพชรพระอุมา

สถานที่ ภาคจบ

บ้านแม่รพินทร์ อยู่ในตัวจังหวัด บ้านแบบทรงไทยขนาดใหญ่ ภายในเนื้อที่กว้างขวาง

ซับบอน หมู่บ้านกะเหรี่ยงเล็กๆ อยู่ทางเหนือของหนองน้ำแห้งระยะห่างราว 20-25 กิโลเมตร มีประชากรราว 70 คน ชายน้อยกว่าหญิง มีกะเหรี่ยงปี เป็นหัวหน้า พวกนี้เดือดร้อนเพราะลูกชายหัวหน้าโดนเสือคาบหายไป (จอมพรานเล่ม 2 หน้า 425)

ตะเคียนทอง หมู่บ้านเล็กๆของพวกกระหร่าง ระยะทางเดินจากโป่งน้ำร้อน ออกเช้าก็ถึงบ่าย อพยพมาจากห้วยเสือร้องจากการชักชวนของหนานอิน ดังนั้นพวกตะเคียนทองกับห้วยเสือร้องก็เป็นญาติพี่น้องกันทั้งนั้น(จอมพรานเล่ม 2 หน้า 435)

หุบช้าง เป็นชื่อเดิมของตะเคียนทอง เพราะมีช้างมาก มีดินโป่งแยะ ต่อมารพินทร์มาเปลี่ยนชื่อเป็น ตะเคียนทอง เมื่อ 7 - 8 ปี มาแล้ว เพราะมีต้นตะเคียนเต็มไปหมด (จิตรางคนางค์ เล่ม 4 หน้า 3745)

เกาะสาก ชุดปฏิบัติการ 5 คน ได้ไปพักร้อนที่นั่นก่อนเดินทางมาพบรพินทร์ (จอมพรานเล่ม 2 หน้า 487)

เนินสักดำ (ไอ้งาดำ เล่ม 2 หน้า 435) สถานที่ก่อนถึงห้วยเสือร้อง รพินทร์พาคณะนายจ้างฝรั่งมาพัก หลังถูกผาถล่ม อยู่ห่างจากห้วยเสือร้อง สองชั่วโมงครึ่ง

เขาตะโกง อยู่ใกล้หนองน้ำแห้ง หนานอินมาถึงตอนใกล้ค่ำ ก็เลยเตลิดมาหนองน้ำแห้งกลางดึกเพราะอยุ่ใหล้ๆนี่เอง(ไอ้งาดำ เล่ม 3 หน้า 2203)

ทุ่งแรด (จิตรางคนางค์ เล่ม 2 หน้า 3059)
เป็นทุ่งที่แรดชุมมาก อยู่เลยซับบอนมาราว 2 ชั่วโมงก่อนถึงผางูเห่า เป็นทุ่งที่ฝ่ายเชษฐาเจอมหิงสา ส่วนฝ่ายรพินทร์เป็นจุดพักเที่ยง และส่งกำลังบำรุง ไรเฟิล 2 กระบอกให้ฝรั่งและพิซซา 2 กล่อง

ผางูเห่า (จิตรางคนางค์ เล่ม 2 หน้า 3068)
เพราะมีงูเห่าและงูพิษสารพัด ตั้งอยู่บนไหล่เขาที่ทอดยาวจากป่าแดง (ระยะจากซับบอนครึ่งวัน) ไปลงโป่งน้ำร้อน เป็นผาที่รพินทร์ทดสอบนายจ้างฝรั่งเป็นเหตุให้บราเซียร์ของคริสขาดนั่นแหละ

โป่งน้ำร้อน (จิตรางคนางค์ เล่ม 2 หน้า 3066)(จอมพรานเล่ม 2 หน้า 435)
อยู่ทางเหนือของซับบอน ระยะเดิน 1 วันเต็ม ไม่มีหมู่บ้าน เป็นจุดพักระหว่างซับบอนกับตะเคียนทอง เป็นป่าหิน มีแอ่งน้ำร้อน เป็นจุดที่รพินทร์พิฆาตแมนอี๊ตเตอร์ตัวนั้น และเป็นจุดที่ฝ่ายเชษฐาทำสงครามกับพวกช้างงาดำจนดารินถูกช้างล้มทับ

ห้วยเสือร้อง (จิตรางคนางค์ เล่ม 3 )
หมู้บ้านสุดท้ายที่มีผู้คนอาศัย อยู่ติดกัยนรกดำ คนละฝั่งกับหล่มช้าง อยู่ด้านตะวันตกของหล่มช้าง

ทุ่งช้างร้อง (จิตรางคนางค์ เล่ม 3 หน้า 3472)
ทุ่งแฝกที่ไม่มีฝนตกมานาน เป็นสถานที่ห่างจากห้วยเสือร้องราว 3 ชั่วโมงเดิน เป็นสถานที่เกิดเพลิงไหม้จนทุกคนคิดว่ารพินทร์เป็นไก่อบฟาง

ถ้ำนาคราชเป็นถ้ำเชิงเขานกอินทรี ซึ่งจะชอนเข้าใต้เขาย่อมๆลูกหนึ่ง แล้วจะทะลุออกหลังเขาใหญ่ ตรงน้ำตกใหญ่ (นาคเทวี 3 หน้า 4772 ) บริเวณปากถ้ำเป็นป่าเถาวัลย์ ปากถ้ำมีขนาดสูง 4 เมตร กว้างเป็นวงรีคล้ายๆไข่ตั้งขวางอยู่ ราว 8 เมตร (นาคเทวี 3 หน้า 4796 )

ชื่อนี้พระธุดงค์ที่เป็นอาจารย์ของหนานอินบอก หนานอินเคยผ่านมาเมื่อ20กว่าปีก่อนเพียงครั้งเดียว สมัยที่พบแงซายตอนเด็กๆ ลักษณะภายในก็เป็นถ้ำธรรมดา คดเคี้ยว มีทางแยกไปหลายทาง บางทางตัน บางทางก็ทะลุโผล่ออกด้ ไม่เกิน 2 ชั่วโมง จะโผล่ออกตรงรอยบรรจบของหุบเขาสองลูกบริเวณหนึ่ง อากาศข้างในค่อนข้างร้อนอบอ้าว (นาคเทวี 3 หน้า 4798 )

วังนาคราช ทะเลสาบบนเขานกอินทรี มีระบุในลายแทง พวกฝรั่งเรียก สวอนเลค(นาคเทวี เล่ม3 หน้า 4943)

ทิวเขานกอินทรีย์ เป็นทิวเขาทมึนขวางหน้าเมื่อออกจากห้วยเสือร้องไปทางเหนือ ผ่านทุ่งแฝก ใช้เวลาเดินราว 3 ชั่วโมงก็ถึง้ชิงเขา ทางด้านขวามีถ้ำชื่อ ถ้ำนาคราช มีรูปร่างาันฐานคล้ายนกอินทรี(จิตรางคนางค์ เล่ม หน้า )

วิสุทธิปัญจาล นครปัญจาล เป็นเมืองขึ้นนิทรานคร มีขนาด 1 ใน 10 ของนิทรานคร กษัตริย์ชื่อสิงหลกะ ต่อมาเมื่อสวรรณคต เจ้าชายอัคนีรุทร์ผู้ซึ่งเป็นโอรสก็ขึ้นครองราชแทน พร้อมกับประกาศแยกตัวจากนิรานคร มีศึกติดพันเป็นเดือน จนพระเจ้ามหิทธิเดชะต้องธนูสวรรณคต

แคว้นเวสาลี เมืองของกษัตริย์หนุ่มโฉมงาม คู่แข่งด้านความรักของอัคนีรุทร์(แต่ปางบรรพ์ เล่ม2 หน้า 5753)

แคว้นไพศาลี เมืองของเจ้าหญิงรัตนาวดี คู่หมั้นอัคนีรุทร์ และเป็นเมืองที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นขบถ ให้อัคนีรุทร์ไปปราบ(แต่ปางบรรพ์ เล่ม2 หน้า 5790)

ปากช่อง"ประตูผา" ป่าหินระหว่างช่องเขา หลังออกจากนิรานคร รพินทร์พานายจ้างพักที่นี่ก่อนผ่านไปยังทะเลสาบมรณะด้านตะวันตก(มงกุฏไพร เล่ม1 หน้า 6794)

น้ำตกสามเจดีย์ เป็นน้ำตกที่นายชดผ่านมาถึงก่อนซมซานโดนงูกัด จนวายามาช่วย ในครั้งกระโน้น นายขดใช้เวลาเดือนเศษจากหล่มช้างจึงมาถึงที่นี่

ในภาคหลัง เจ้าด้วนนำจากป่าหินที่มาถึงที่นี่ ทำให้นายชดจำเส้นทางได้ นายชดกับหนานอินเป็นคนตั้งชื่อน้ำตกนี้ เพราะสูงขึ้นไปมีหน่อหินอยู่ 3 หน่อมียอดสูงแหลมเหมือนเจดีย์ อันกลางสูงกว่าเพื่อน (มงกุฏไพร เล่ม1 หน้า 6921)

ศาลาปาริชาติ ศาลากลางอุทยาน เป็นศาลาแท่นหินอ่อนกลางวงล้อมของหมู่ต้นปาริชาติ สถานพักผ่อนพระอิริยาบถ เสวยอัฏฐารมณ์ของพระเจ้ากรุงมรกต เสด็จมาสดับฟังบทคำนำกวีและสังคีตดุริยางค์ยามว่างจากราชกิจ (มงกุฏไพรเล่ม 3 หน้า7349) เป็นสถานที่ที่แงซายจัดให้ดารินพบรพินทร์ หลังจากซมซานตามมาแทบเอาชีวิตไม่รอด

ศาลาปาริชาตินอกจากมีที่มรกตนครแล้ว ยังที่ที่นิทรานคร กลางอุทยานหลวง ที่จิตรางคนางค์พบกับอัคนีรุทร์ในครั้งกระนู้นนนนน
(มงกุฏไพร เล่ม3 หน้า 7386)

อุทยานสุขาวดี อุทยานสวนขวัญแห่งราชฐานมรกตนคร อันเป็นที่ตั้งของศาลาปาริชาติ มีต้นปาริชาติขึ้นอยู่เต็มไปหมด
(มงกุฏไพร เล่ม3 หน้า 7427)

ศาลานิมมานนรดี เป็นศาลาถัดจากท้องพระโรง สถานที่รพินทร์ และนายจ้างฝรั่งรอเข้าเฝ้า ณ. ท้องพระโรงของมรกตนคร
(มงกุฏไพร เล่ม3 หน้า 7478)

กัทลีคาม หมู่บ้านที่ตั้งอยู่ข้างถนนพระศิวะตรงกึ่งกลาง แถวๆที่คณะเชษฐาไต่ขึ้นมาในครั้งหลัง (วายามาส่ง) (มงกุฏไพร เล่ม4 หน้า 7858) หมู่บ้านพวกขบถกู้ชาติสุกรีที่รหัสยะยกพลเข้ามาขยี้ในคราวก่อน ตอนที่กุตะมะโดนธนูบาดเจ็บ (มงกุฎไพร 2 หน้า 7239)

ยังมีต่อ......................

สถานที่ภาคแรก

เส้นทาง : สารบัญ

ผ่าเพชรพระอุมา

สถานที่ภาคจบ