อารมณ์ขันของผู้ประพันธ์

ตอนที่คณะนายจ้างขนของมาที่หนองน้ำแห้ง มีของมากมาย........

ดารินหน้าแดงก่ำ จ้องตาเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แล้วอุทานอะไรออกมาคำหนึ่งอย่างฉุนเฉียว กระทืบเท้าสบัดหน้าเดินผละขึ้นไปบนบ้านพักโดยเร็ว รพินทร์เป่าลมพรูออกทางปาก มองตามหลังร่างงามที่ก้าวฉับ ๆ ไปด้วยอารมณ์เดือดดาลเกรี้ยวกราดตุปัดตุป่องนั้น พร้อมกับโคลงศีรษะช้า ๆ คนขับรถของนายอำพลและพนักงานขนของ ซึ่งยืนอยู่ที่นั่นด้วยพากันกลั้นหัวเราะจนหน้าแดง บางคนเลี่ยงไปบังอยู่หลังรถแล้วปล่อยก๊ากงอหาย

---

เส้นทาง : สารบัญ ผ่าเพชรพระอุมา อารมณ์ขันหน้านี้