รพินทร์ถูกมันตรัยล่อให้ตาม แล้วรพินทร์ก็ตกหลุมพราง
บุญคำพาคณะนายจ้างออกตาม


(ไอ้งาดำเล่ม 3 หน้า 2059-2060)
ดูตามสถานการณ์ ถ้าเป็นโพรงเหวแค่ 3 ตารางเมตรที่สุมด้วยกิ่งไม้และใบไม้ เมื่อรพินทร์ตกลงไป ก็น่าจะเป็นรูโบ๋ให้เห็น ทำไมคนขนาดบุญคำยังไม่เห็นร่องรอยว่ามีคนตกลงไปก่อนแล้ว
(ขณะนั้นเวลา 07.00 น. ซึ่งก็สว่างแล้ว)
ดารินมานั่งธูป ยังเห็นรอยตกลงไปชัดเจนเลย
.......รอยเหยียบกิ่งไม้ที่สะพรางไว้ปากเหวลึก
และพลัดร่วงลงไปมองเห็นได้ถนัด......

(จิตรางคนางค์ 4 หน้า 3888)