ภาคแรก

(ไพรมหากาฬเล่ม 3 หน้า991)

มีลำห้วย

(ไพรมหากาฬเล่ม 3 หน้า996)

พอหมดแสงตะวัน ก็หนาวสะท้านเยือกจับขั้วหัวใจ

(ไพรมหากาฬเล่ม 3 หน้า994)

ลำห้วยมีตะไคร่น้ำ แสดงว่าไม่ได้แห้งผาก

(ไพรมหากาฬเล่ม 3 หน้า1031)

มีกบเทียน แสดงว่าลำห้วยไม่ได้แห้งตลอด

(ไพรมหากาฬเล่ม 3 หน้า1032)

แต่โป่งน้ำร้อนในภาคหลัง แห้งแล้ง ร้อน

ลักษณะป่าโปร่ง อุดมด้วยโขดหิน

(จิตรางคนางค์ เล่ม 4 หน้า807)

ในระแวก20ไมล์ ไม่มีแหล่งน้ำอีกเลย

(จิตรางคนางค์ เล่ม 4 หน้า808)

แหล่งโอเอซีส มีแอ่งน้ำอุ่น

(จิตรางคนางค์ เล่ม 4 หน้า813)

พื้นล้วนเป็นหินภูเขาไฟ

(จิตรางคนางค์ เล่ม 4 หน้า818)