หลังพิชิตมหิงสาเขาเกกไม่กี่นาที แงซายกับเชษฐาก็ช่วยกันถล่มกระซู่ตัวนั้น (ไพรมหากาฬ เล่ม 4 หน้า 1314) จากนั้นก็มาพักที่ธารห่างมาทางเหนือ 1 กิโลเมตรเศษ คืนนั้นกลางดึกรพินทร์ได้ยินเสียงหมาในแทะซากมหิงสา
รพินทร์บอกว่า
(ไพรมหากาฬเล่ม 4 หน้า1352)
แงซายก็กังวล
(ไพรมหากาฬเล่ม 4 หน้า1353)
ครึ่งชั่วโมง ซากควายก็เกลี้ยง
(ไพรมหากาฬเล่ม 4 หน้า1354-1355)
แล้วกระซู่ตัวที่เชษฐากับแงซายช่วยกันยิงไม่ห่างนัก ไม่เห็นกล่าวถึง
ข้อฉงน
