ออกจากหนองน้ำแห้งมีเกวียน 8 เล่ม

(ไพรมหากาฬ 1 หน้า 133)
ตอนปะทะกับโขลงได้แหว่งที่ป่าหวาย เกวียนพังไป 3 (พังไม่มีชิ้นดี)
(ดงมรณะเล่ม 1 หน้า 1814)
จึงเหลือเกวียนเพียง 5 เล่มที่ไปถึงหล่มช้าง
ที่หล่มช้าง นายเมยมาลากลับ นายจ้างยกเกวียนให้ 1 เล่ม
จึงควรเหลือเกวียนเพียง 4 เล่มที่ทิ้งไว้ที่หล่มช้าง
แต่ในเนื้อเรื่องบอกเหลือเกวียน 5 - 6 คัน
(ลักษณะนามของเกวียน ใช้ "เล่ม")

(ดงมรณะเล่ม 3 หน้า 2641)