ตอนสัมภาษณ์ก่อนรับเข้าร่วมเดินทาง แงซายบอกว่า "ผมเรียนอยู่ในเมืองมัณดะเลย์ ๘ ปี เมื่อสงครามมหาเอเซียบูรพาเกิดขึ้น ก็ถูกส่งไปเรียนการรบแบบกองโจรที่จุงกิง ๒ ปี พอปลายสงครามก็ถูกส่งให้มากระโดดร่มเข้ายึดพม่าร่วมกับกองทหารอังกฤษ" ในคืนแรกที่เขาหัวโล้น แงซายบอกดาริน "ประมาณ ๕ ขวบ ผมตกอยู่ในความคุ้มครองของพระธุดงค์องค์หนึ่ง ท่านเป็นชาวพม่า ท่านจาริกไปยังที่แห่งใด ผมก็เป็นลูกศิษย์ตัวน้อยติดตามท่านไปทุกแห่ง เมื่อท่านใกล้จะมรณะภาพ อายุของผมได้แปดปี ท่านนำผมเข้าไปฝากไว้ที่วัด ๆ หนึ่งในเมาะลำเลิง ท่านสมภารวัดรับหน้าที่อุปการะผมต่อจากหลวงปู่องค์นั้น ผมเติบใหญ่และได้ร่ำเรียนมาอย่างเด็กวัดที่นั่น จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองเกิดขึ้นตามเรื่องที่ผมได้เรียนให้ฟังก่อนแล้ว ผมไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีแม้แต่พี่น้อง รู้แต่เพียงว่าถิ่นฐานบ้านเดิมของผมอยู่ที่ไหน ผมก็กระหายที่จะไปให้ถึงเท่านั้น" จริงๆแล้ว สงครามมหาเอเซียบูรพาเกิดชึ้นราว พ.ศ. 2482-2484 และจบสิ้นราว พ.ศ. 2486-2488 แต่เหตุการณ์ในเนื้อเรื่องเป็นเหตุการณ์หลังปีพ.ศ. 2500 ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นเพลง ผู้ใหญ่ลี เพลงหนิงหน่อง หรือสงครามเวียตนาม จีไอ ดังนั้นแงซายจึงไม่ควรเกี่ยวข้องกับการกระโดดร่มในสงครามครั้งนั้น
 ข้อฉงนสงครามมหาเอเซียบูรพา |
