ตกลง 30 หรือ 35 นัด...แฟนแท้ๆเพชรพระอุมา

ตกลง 30 หรือ 35 นัด

ดงมรณะเล่ม 4

.460 ปืนของอีตาฮอฟมันนั่นแหละ พอแกตายก็เลยเป็นปัญหาว่าจะทิ้งหรือให้ใครถือ แถมมีกระสุนเหลือน้อย แล้วยังไม่มีกระสุนสำรองด้วย

ในฉบับดั้งเดิม บอกรื้อค้นย่ามแล้วเหลือกระสุน 30 นัด

พอเขียนในอีกวันต่อมาผู้ประพันธ์คงนึกว่า 30 นัด อาจน้อยไปหน่อย
ก็เลยเพิ่มให้อีกหน่อย เป็น 35 นัด

แล้วก็ยึดถือตัวเลข 35 นัดมาโดยตลอด

ตอนมอบให้แงซายถือก็ยัง 35 นัด

แงซายก็ลองปืนกับต้นตะเคียน(จนเป็นเรื่องนั่นแหละ) โดยยิง 3 นัดดังนี้
นัดแรก ตรงเป้าแต่สูงไป 6 นิ้ว
นัดที่สอง ระดับเดียวกับนัดแรก แต่ห่างไป 2 นิ้ว
หลังจากรพินทร์ปรับศูนย์กล้อง นัดที่ 3 โดนปุ่มตะเคียนพอดี

แงซายก็ไม่ได้ใช้ปืนนี้อีกเลย จนโดนวิญญาณวรมันต์เข้าสิง
รพินทร์ก็สะพาย .460 นี้เพิ่มอีกระบอก (ร่วมกับ .458)

ในตอนเจอตะขาบยักษ์ในครั้งแรก รพินทร์ใช้กระบอกนี้ยิงไป 4 นัด
นัดแรก ยิงไม่เล็ง
นัด 2 ยิงลำตัว
นัด 3 ก็ไม่ได้เล็ง
นัด 4 เล็งหัว อวสานตะขาบตัวนั้นก็มาถึง

ต่อมาปืนเชษฐาเสียหายเพราะถูกหินทับ (เสือโคร่งดำกลิ้งลงมา)
รพินทร์ได้โอกาสลดน้ำหนัก (สะพาย 2 กระบอก)
็ก็เลยเอา .460 ให้เชษฐา
ตอนนั้นกระสุนเหลือ 28 นัด ( 35 - 3 - 4) ซึ่งก็ถูกต้องแล้ว