เรื่องย่อจอมพราน หลังจากอ่านจดหมายของดารินจบแล้ว รพินทร์ก็มาพบนายอำพลที่สำนักงาน นายอำพลแจ้งว่ารัฐบาลจะประกาศป่าที่รพินทร์หากินเป็นอุทยานแห่งชาติ และจะให้รพินทร์เป็นกำนัน แต่รพินทร์ปฏิเสธ ดารินแอบมาพบรพินทร์ (หลังวางแผนให้นายอำพลเอาจดหมายไปให้รพินทร์ที่หนองน้ำแห้ง) หลังพรอดรัก ระลึกความหลัง ก็แวะไปเยี่ยม"นางรำเพย" แม่ของรพินทร์ ดารินเอาผ้าพันคอขนมิ๊งค์ราคา 5,500 เหรียญสหรัฐไปฝาก ที่หนองน้ำแห้ง อาหารเย็นเป็นเก้งย่างรอบกองไฟ (เส่ยเป็นคนยิง) เมื่อจบอาหารเย็น ดารินเอาบัตรเชิญมาให้รพินทร์ บอกเป็นการ์ดแต่งงาน แต่รพินทร์ไม่ยอมเปิดดู นี่เป็นสาเหตุให้เกิดเพชรพระอุมาในภาคต่อมา ตกดึก รพินทร์จับไข้สั่น นี่เป็นการจับไข้สั่นปฐมฤกษ์ของรอบนี้ (ไม่ทันข้ามวันก็สั่นซะแหล่ว...พระเอกเรา....(ฮา)) รุ่งเช้า รพินทร์สร่างไข้ มีการออดอ้อนบนเตียง แต่ก็สายซะแล้วต๋อย...นางเอกเรางอน..ไม่ยอมซะอย่างนั้นแหละ รพินทร์ตื่นอีกครั้งตอน 11.00 น เพราะโดนยาสั่งจากหมอดาริน กินอาหารที่ดารินทำให้ แล้วมาส่งดารินที่สถานีกักสัตว์นายอำพล ถึงสถานีกักสัตว์เวลา 13 น. เศษ หลังดารินกลับ รพินทร์ไปเยี่ยมนายศักดา นายอำเภอที่เพิ่งย้ายมาใหม่ ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียมัธยม 5 โมงเย็นนายประเสริฐมาตาม เมื่อมาถึง เชิดวุธและพลโทวิชัยผู้พ่อ บอกว่า เครื่องบิน บี 52 พร้อมสากกระเบือหนึ่งดุ้นเป็นระเบิดนิวเคลียร์ 10 เมกกะตันของสหรัฐตก แล้วไม่สามารถค้นหาทางอากาศได้ จึงต้องมาว่าจ้างรพินทร์ ไพรวัลย์ค้นหาทางภาคพื้นดิน ค่าจ้างที่ได้รับคือ รพินทร์จะได้รับ 1 ล้านเหรียญสหรัฐทันทีที่ตกลง แล้วอีก 1 ล้านเหรียญเมื่อพบและกู้ระเบิดแล้วเสร็จ ส่วนค่าจ้างคนอื่นๆ พรานลูกมือ 4 คน คนละ 5หมื่นเหรียญ ลูกหาบ10คน คนละ 2หมื่นเหรียญ จ่ายก่อนออกเดินทาง และเมื่องานสำเร็จและกลับมาถึงที่แล้ว จ่ายให้อีกเท่ากับจำนวนที่จ่ายไปแล้ว โดยไม่ละเว้นว่าใครเสียชีวิตไปหรือไม่ ถ้าใครเสียชีวิตก็ต้องจ่ายให้ทายาท หลังจากทำความรู้จัก ปะทะคารมกันพอหอมปากหอมคอ ทุกอย่างก็ตกลงกันได้เรียบร้อย รพินทร์รับเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งล้านสี่แสนเหรียญ คณะนายจ้างหลังรับเลี้ยงอาหารเย็นจากนายอำพล ก็กลับกรุงเทพในค่ำนั้น รพินทร์กลับเข้าเมืองมาพบนายอำพลเพื่อสั่งของที่ต้องใช้ รวมทั้งให้ทนายทำพินัยกรรมของทุกคน บ่าย 2 โมงก็ได้ครบและเสร็จเรียบร้อย กราบลาแม่ พร้อมบอกเที่ยวนี้จะเข้าป่านานหน่อย รพินทร์ใช้ .458 วินฯ โมเดล 70 อ๊าฟริกัน ที่เชษฐาทิ้งไว้ให้ ให้นายอำพลหากระสุนให้ 100 นัด หัวอ่อน 50 หัวแข็ง 50 ส่วนพวกพรานทั้งสี่ ใช้ .375 ทุกคน และลูกหาบใช้ปืนลูกซอง นายอำพลให้พระสมเด็จวัดระฆัง รุ่นแรกสุดแก่รพินทร์ แต่รพินทร์ปฏิเสธ เพราะอาชีพพรานไม่เหมาะที่จะแขวนพระ บ่ายจัดของอีกสองวันต่อมาคณะนายจ้างเดินทางมาถึงหนองน้ำแห้ง โดยมีท่านนายพล เชิดวุธและนายอำพลมาด้วย อาหารค่ำมื้อแรกที่หนองน้ำแห้งมีทั้งอาหารฝรั่งและอาหารพื้นบ้าน หลังอาหารแล้วก็เป็นการแนะนำให้พรานลูกมือกับลูกหาบได้รู้จักนายจ้าง สแตนลี่ย์ ร้องเพลงผู้ใหญ่ลีและมีการรำวง เชิดวุธใช้ไรเฟิล ซาโก้ .375 แม็ก มีศูนย์กล้อง เป็นอาวุธประจำกาย ออกเดินทางวันแรก มุ่งเหนือสู่ซับบอนเป็นจุดหมายแรก ช่วงเที่ยงก่อนพักรับประทานอาหาร รพินทร์ยิงงูเหลือมช่วยชีวิตคริส นี่คือกระสุนนัดแรกของการเดินทางที่ดังขึ้นในภาคสอง เป็น .458 ของรพินทร์ !!(ไม่นับ 30-60 สองนัดของดารินที่ยิงมะขวิดที่บ้านพักหนองน้ำแห้งในวันแรกของภาคหลัง ) ระหว่างพักกินข้าวเที่ยง คริสใช้ M 16 ยิงนกเงือกบนยอดยาง(ยิงโชว์รพินทร์) นี่คือกระสุนนัดแรกของฝ่ายนายจ้าง บ่ายสี่โมงของการเดินทางช่วงนี้ เจ้าด้วนปรากฏตัวเป็นครั้งแรก เจอกลิ่นรพินทร์เท่านั้น ขี้แตกวิ่งหางจุกตูดไปเลย ช่วงโพล้เพล้ใกล้ถึงซับบอน เสือกินคนก็มาป้วนเปี้ยนคณะเดินทาง คืนนี้ รพินทร์ตั้งที่พักกลางด่านสัตว์ริมลำห้วย ตกดึก (ตีหนึ่งกว่าๆ) พระเอกเราก็โดนสาวกวนอีกตามฟอร์ม (น่าสงสารจริงเนอะ ภาคแรกไม่ดารินก็มาเรียกวน มาภาคสองก็โดนอีกแหล่ววว...เฮ่อ..) เกือบโดนคริสตบแต่ก็กันไว้ทัน รพินทร์คุยกับคริสจบตอนตี 2 กว่าๆ เชิดวุธก็ดอดมาสมทบแล้วก็ปล้ำคริสแต่ไม่สำเร็จ แล้วเชิดวุธก็โดนตบเป็นรายที่สองของภาคนี้ คืนนี้คี๊ธกับเบลทำแผ่นดินโยกจนเชิดวุธกับบุญคำนอนไม่หลับ นี่เป็นแผ่นดินโยกครั้งแรกในภาคนี้ เช้านี้ขณะที่คริสออกไปอาบน้ำ บุญคำตามออกไปเป็นยาม ด้วยความไม่เข้าใจกัน ก็เลยมีเรื่องกับคึ๊ธ แล้วรพินทร์กับคี๊ธก็ได้ฟาดปากกันสมใจอยาก ระหว่างนั้น ช้างบาดเจ็บวิ่งไล่คี๊ธ รพินทร์ยิงช้างช่วยชีวิตคี๊ธไว้ได้ แล้วทั้งคู่ก็เข้าใจกัน (คี๊ธโดนไป 7 เข็ม หัวคิ้วข้างละ2 กับหน้าผากอีก 2) หลังยิงช้าง สแตนลีย์กัยคี๊ธก็เปลี่ยนมาใช้ ไรเฟิล .458 แบบเดียวกับรพินทร์ หลังจากทดสอบไรเฟิลจนเป็นที่พอใจ ก็มุ่งเหนือสู่โป่งน้ำร้อน บ่ายนี้เป็นการไต่เขา เป็นการทดสอบฝ่ายนายจ้าง คริส เกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยช่วงปีนหน้าผา ทำให้บราเซียขาด ระหว่างที่ทุกคนกำลังปีนขึ้นมา คริสยิงงูเห่าที่เลื้อยมาด้านหลังรพินทร์ ด้วย.357 ขึ้นมาบนสันเขาได้ ก็เดินสบายตามไหล่เขา มีเพียงช่วงเดียวที่เป็นทางแคบ แม้คริสจะเป็นลม แต่ทุกคนก็ผ่านมาได้ มาถึงโป่งน้ำร้อนยามโพล้เพล้ บุญคำเป็นคนพบซากเจ้าทะเย ลูกชายกะเหรี่ยงปี ที่ถูกเสือคาบมา ค่ำนี้เองที่รพินทร์ปราบเสื้อกินคนได้ (มันพิการขาหน้าด้านซ้ายถูกขนเม่นตำหักภายใน) ขณะที่กระโจนใส่คริส คืนนี้ที่รพินทร์บอกเรื่องส่วนตัวกับคริสว่ามีคนรักแล้วและต้องจากมาโดยไม่ได้ร่ำลา และคริสเองก็บอกว่าตัวเองกำลังจะแต่งงานอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า มุ่งเหนือเยื้องตะวันตก 15 ดีกรี กะถึงตะเคียนทองราว 16.30 น ออกเดินทางได้ชั่วโมงเดียวก็ปะทะกับกระทิงลำบากที่สามกะเหรี่ยงยิงไว้ ได้ทราบข่าวจากอูถะและพะโต้ลูกบ้านตะเคียนทองว่ามีช้างงาดำมาถล่มหมู่บ้าน เจ้าสะเอิงเคราะห์ร้ายถูกกระทิงเหยียบไส้ไหลระหว่างตามกระทิง เบลและคริสช่วยเย็บแผลให้เจ้าสะเอิง และวันนี้เองที่รพินทร์เรียกเบลว่า "หมอ" นายจ้างตกลงพักการเดินทางหนึ่งวันเพื่อดูแลคนเจ็บ และตั้งแคมป์ในป่าไผ่นั่นเอง รพินทร์เล่าเรื่องไอ้แหว่งไม่ทันขาดคำ ก็ได้ปะทะกับโขลงไอ้งาดำ ขณะนั้นเกือบเที่ยงแล้ว รพินทร์พบซากผีดิบเป็นครั้งแรกของภาคนี้ โดยมีบุญคำรู้เห็นด้วยเพียงสองคน นายจ้างฝรั่งไอ้ลิ้มรสอาหารป่าเป็นครั้งแรก เป็นข้าวสวยกับสันกระทิงย่าง คืนนี้เชิดวุธพาเบลล่มปากอ่าวเสียหายหลายแสน คืนนี้ที่รพินทร์หมดท่า เป็นมาลาเรียครั้งที่สองของภาคนี้ และก็เป็นครั้งแรกที่ที่แงซายมาคุยกับรพินทร์ ขณะนี้เวลา03.46 น. ดารินตื่นจากฝันร้ายเห็นรพินทร์นอนจับไข้สั่น พูดคุยกับเชษฐาที่เพิ่งกลับจากงานราตรีสโมสรกับอนุชา เบลต้องมนต์สกดของมอนสเตอร์ สแตนลีย์เป็นคนยั้งไว้ทัน แล้วคณะนายจ้างก็เห็นตัวและลักษณะของมอนสเตอร์ หลังไล่โขลงช้างที่ล้อมไปแล้วก็พบว่า ลูกหาบสองคน ไอ้วงษ์กับไอ้ม้วน เป็นศพ นับเป็นสองศพในภาคนี้ คริสฝันเห็นดารินก่อนตื่นมาพบมอนสเตอร์ เส้นทาง :สารบัญเกี่ยวกับเพชรพระอุมาเรื่องย่อจอมพราน