ทำไมรพินทร์ต้องยอมมาเรีย

นำเสนอโดย Gunman

เรื่อง : ทำไมรพินทร์ต้องยอมมาเรีย
โดย : นกกระจอกดง
เมื่อ : สิงหาคม 26th, 2003, 1:42pm

นกกระจอกดง

ทำไมนะ ทำไมรพินทร์ต้องยอมมาเรียด้วยล่ะ ในเมื่อคืนก่อนหน้านั้นดารินก็ออกจะสารภาพรักไปแล้ว น่าจะทำให้รพินทร์มาจิตใจหนักแน่นขึ้นนะ ขนาดเมื่อแต่ก่อนหน้านั้นยังไม่ชัวร์เรื่องดารินเลย รพินทร์ยังมีจิตใจหนักแน่น ไม่ยอมหลวมตัวให้กับมาเรียเลย อีทีนี้ไปติดอยู่ในถ้ำแค่คืนเดียวเองง่ะ แล้วก็ไม่ใช่ว่าบรรยากาศจะดีอะไรนักหนา ถึงได้ใจอ่อน สยบให้แก่มาเรีย จนทำให้เกิดข้อกังขาขึ้นมาอีกว่า ตกลงแล้ว ลูกของมาเรียเป็นลูกของใครกันแน่อีก เฮ้อ ถ้าไม่ยอมตั้งแต่แรกก็ไม่มีเรื่องแล้วนะเนี่ย ทุกคนคิดว่ายังงัยกันบ้างล่ะ

หนานอิน

ลูกยุ ครับ
 
ถ้าย้อนกลับไปที่นิทรานคร วันสุดท้ายที่ลำธารตอนยิงเสือเขี้ยวดาบ
พระอาจารย์บุญคำบอก จึ๊กเดียว ก็เรียบโร้ยยย
 
แถมแงซายช่วยยืนยันอีกแรง
รพินทร์ก็คงอยากพิสูจน์ทฤษฎีมั๊ง
ไม่งั้นจะ Q.E.D. ได้ไงถ้าไม่พิสูจน์
 
แต่น่าเสียดาย.....
คุณครูมาเรียให้คะแนน..... รพินทร์สอบตก !!
 
โอว์...ไม่ you are great !! อย่างที่มาเรียบอกไชยยันต์เนอะ

Teardrop

ผมว่า ถ้ามาเรีย ตกลงเป็นเมียกับไชยยันต์ก่อน เหตุการณ์นี้คงไม่เกิดขึ้น รพินทร์คงต้องการจบปัญหา แบบเดียวกับที่แงซายแนะนำไว้ แต่ทว่า ทำไมหนอ ในเมื่อมาเรีย ก็ยั่วแงซาย แงซายยังหาทางออกได้ ม่ายเห็นต้องมีอะไร 1 ครั้งเพื่อตัดปัญหาเลย ทีคนอื่นแนะนำให้เค้าทำอีกแบบ เสียภาพพจน์ไปเลย... ฉุน แงซายอีกแล้วคับ
 
ผมคิดว่า หมากตานี้รพินทร์พลาดครับ

natt

Embarassed เค๊าทำไปเพื่อให้มาเรียเลิกยุ่งกะเค๊าน่ะครับ ถ้าไม่ทำอะไรไป ก็จะโดนก่อกวนราวีไปไม่จบไม่สิ้นตลอดการเดินทางน่ะ(เค๊ามีเหตุผลในการทำน่ะ อิอิ)  Grin Grin

Teardrop

แล้วทำไมเค้าไม่ทำแบบอีตาแงซายครับ ?? สวยกว่า แน่นอนกว่า หรือนี่จะเป็นการหัก อีกหนึ่งครั้งของแงซาย พรานใหญ่พลาดอีกแล้ว

natt

ประมาณว่าลูกล่อลูกชนแงซายเหนือกว่ารพินทร์น่ะครับ

แต่แปลกดีนะครับ ในภาคแรก มาเรียให้รพินทร์สอบตก แต่ในภาคสอง แหม่มเบลให้เกรดรพินทร์ดีซะอีก เอ หรือว่ามาตรฐานการออกเกรดต่างกัน หรือข้อสอบยากง่ายต่างกัน อืม หรือว่าคนสอบเองไปศึกษาเพิ่มเติมมาหนอ อิอิ  Grin Grin

นกกระจอกดง

น่าจะเป็นคนทำข้อสอบไปพัฒนาฝีมือประกอบกับแหม่มเบลคงจะไม่ได้ออกข้อสอบมากขน าดแหม่มเมย์ก็เป็นไปได้นะ
 
อ่ะ มาดูแงซายดิ แหม๊ ไม่เห็นต้องจึ๊ก สองจึ๊กเลย ยังรอดจากมาเรียได้ ทีตาพรานเราอ่ะ สงสัยจะอยากอยู่เป็นทุนล่ะมั๊ง ผู้ชายนี่เนาะ พอไม่มีข้ออ้างแล้วก็เลยสมยอม สงสารดารินจัง เฮ้อ เป็นเราไปรักแงซายดีก่า

miew

ความจริงรพินทร์จะมีอะไรกับมาเรียก็ไม่แปลก... ถ้าไม่มียุงมาไต่ไรมาตอมตลอดการเดินทางแบบชายใหญ่อ่ะสิแปลกกว่า  
 
แต่ที่แปลกมากๆก็คือทำไมมามีเอาในวันสองวันถัดจากที่ดารินเพิ่งจะสารภาพรักก ับตัวไปหยกๆ? อย่างน้องนกว่าอ่ะค่ะ ตอนนี้รู้แล้วว่าดารินแคร์ ไม่น่าจะมาทำร้ายจิตใจกันอย่างนี้อ่ะ พวกผู้ชายอย่ามาอ้างเลยว่าแงซายมันยุ  เหมียวว่ารพินทร์อ่ะอยากด้วยแหละ  ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังไปได้หรอก  ถึงจะลูกไม้ไม่แพรวพราวแบบแงซายแต่ทำไมจะแกล้งทำเป็นปวดหัวตัวร้อนไม่ได้?  แกล้งจับสั่นเคยไปทีนึงแล้ว คราวนี้แกล้งท้องเสียก็ได้อ่ะ  สารพัดจะทำได้แต่รพินทร์ไม่ทำ... แล้วดูดิ  พอมีอะไรแล้ว แทนที่คนอ่าน(โดยเฉพาะพวกผู้ชาย) จะโทษรพินทร์นะ.. ไม่หรอก.....นู่นแน่ะ....ไปโทษเอาเจ้าแงซายว่ามันยุดี.....เฮ้อ!

Teardrop

อูย ....... ฮ่าๆ จ๊ะๆ เป็นความผิดของผู้ชายเอง แหะๆ

natt

โอ้โหย คุณเหมียวดุจังเลยอะครับ แหะๆๆๆ เล่นเอาไม่รู้แก้ตัวแทนคุณรพินทร์ยังไงเลยอะ

ซือแป๋มันตรัย

หุ..หุ... เรื่องนี้เคยมีโอกาสได้รับทราบจากคุณลุงพนมเทียนครับ  แต่ยังไม่บอกว่าอะไรคือเหตุผล รอให้ท่านอื่นมาช่วยกันวิเคราะห์เพิ่มเติม  แต่ใบ้ให้นิดนึง เหตุผลมาจากจิตใจรพินทร์เอง

รพินทร์นี่ก็แปลกเนาะ  สุดแสนจะฉลาดไปสารพัด  แก้ปัญหาให้คนอื่นได้อยู่เรื่อย  แต่ปัญหาของตัวเอง(ที่เกี่ยวกับเมย์) เนี่ยทำไมแก้ไม่ได้ก็ไม่รู้  เหตุผลที่จะหามาอ้างเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมีอะไรกะเมย์เนี่ย มีออกสารพัดสารพัน  จะเอามุขไข้จับสั่นมาใช้ก็ไม่เห็นจะแปลก  (ในเมื่อตาพรานมักจับไข้เวลาฉุกเฉิน อย่างเช่น ตอนสางเขียว กะตอนจะไปยิงไทรันกะแงซาย)  หรือกลัวว่าทำเป็นจับไข้แล้วเมย์จะช่วยด้วยการกอดให้ไออุ่น(ซึ่งจะยิ่งแย่เข ้าไปใหญ่) ก็ไม่รู้
แต่ว่าจะเอามุขท้องเสียมาใช้คงลำบากหน่อยนะจ๊ะพี่เหมียว (แค่นึกก็ อึ๊ย ! )  เมย์ต้องรู้ทันแน่เลย  เคยเล่นตัวมาได้ทุกที  ทำไมคราวนี้หลวมตัวซะก็ไม่รุ  
พออ่านมาถึงตรงนี้ทีไร รู้สึกติดลบกะรพินทร์ยังไงก็ไม่รู้ซี  
 
 
ว่าแล้วก็ถามกลับซะเลยดีกว่า  ว่าถ้าคุณผู้ชายทั้งหลายเป็นรพินทร์ในขณะนั้นเนี่ย  จะหาทางออกยังไง   บอกก่อนนะคะ  ว่า  [b][/b]ห้ามตอบว่าสมยอม
เด็ดขาด

Teardrop

เป็นผม ผมคงจะจับเข่าคุยกันครับ ( จับเข่าจริงจริ๊งงงงง สัญญา ) ผมจะบอกไปตามตรงว่า ผมรักคุณหญิง และรักเมย์เหมือนน้องสาวคนหนึ่ง ไม่ว่าคุณหญิงจะรักผมหรือไม่ ไม่ใช่ประเด็น แต่ผมจะไม่มีอะไรกับผู้หญิงอื่น ในขณะที่ผมรักเธอ ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะขอร้องเมย์ว่าอย่าทำให้ผมต้องผิดความตั้งใจที่ให้ไว้เลย ไม่อย่างงั้น รพินทร์ ก็คงไม่เป็นรพินทร์อย่างที่คุณรู้จัก คงจะแนวๆนี้อ่ะครับ

natt

สงสัยคงต้องบอกความจริงกะเมย์ว่า ที่จริงเค๊าเป็นกะเทยอะตัวเอง อิอิ  Tongue Tongue Tongue

miew

ถ้าตอบอย่าคุณหยดฯว่า เหมียวว่าจะทำให้มาเรียอยากได้รพินทร์มากขึ้นไปอีกอะดิคะ  ประมาณว่ายิ่งยากยิ่งอยากได้...
 
ถ้าตอบอย่างคุณ natt ว่า...เหมียวว่ามาเรียไม่เชื่อหรอก..ก็แหมม   มาเรียเค้าลองเทสต์ความเป็นเกย์ดูตั้งหลายครั้งแล้ว ร่างกายรพินทร์ก็ตอบรับอย่างดีไม่ใช่เหรอคะ?  แหะ แหะ...
 
จริงๆแล้ววิธีแก้มันน่าจะมีทางอื่นนอกจากยอมมีอะไรกับมาเรียนะ มันแก้ปัญหาได้จริงแต่ง่ายไปอ่ะ ว่าไหม?

เต๋า

ผมว่าสถานการณ์และสิ่งแวดล้อมเป็นใจ....ผู้หญิงสวยเซ็กซี่...มีใจ...ให้ท่าต ลอด  ผู้ชายคนไหนไม่ทำอย่างรพินทร์...ผมว่ากลับออกมาต้องปรึกษาจิตแพทย์แล้วอ้ะ

ตลอดทั้งเรื่อง  ไม่ว่าใครจะมีอะไรก๊ะใคร  มันจะมีคนรู้เห็นอยู่ 1-2 คน เป็นประจำ  ก็ในป่าจะไปหาที่ส่วนตัวที่ไหนกันล่ะครับ  ขณะที่ทุกคนก็หูผี จมูกมดกันทั้งนั้น  โดยเฉพาะพวกหูผีจมูกมดที่ชอบสอดรู้สอดเห็นอย่างบุญคำและแงซาย  ขืนรพินทร์ทำอะไรโดยไม่ระวัง  เสียฟอร์มหมดอ่ะดิ  แต่ในถ้ำที่ดูเหมือนจะไม่มีทางออก มันก็ไม่ต่างอะไรกับอยู่ในห้องส่วนตัวล่ะครับ  หมดข้อกังวลเรื่องจะมีใครมาแอบเห็น แอบสะกิด  ระหว่างที่กำลังปฏิบัติหน้าที่เพื่อชาติ ปลอดโปร่งซ้า...ผมว่ารพินทร์ก็อยากทำอยู่แล้ว....ได้โอกาสและสถานที่เหมาะขน าดนี้...จะเหลือรึ?

ไอ้ข้ออ้างประเภท ครั้งเดียวหายยุ่งอะไรเงี้ยะ  ผมว่าอีตอนหน้ามืด...นึกไม่ออกหรอกครับ 555

พระนาย

ต้องตอบคำถามแรกว่า รพินทร์ไม่ได้ยอมมาเรียนะครับ

รพินทร์เป็นฝ่ายขอร้องมาเรียด้วยซ้ำ
มาเรียพยายามบ่ายเบี่ยง (เล่นตัวซะด้วย) แต่รพินทร์ ก็ถามไปหน้าตาเฉยว่า จะให้ง้องอนอะไรอีก
แถมรพินทร์ ยังพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า อยากมีอะไรกับมาเรีย แต่ไม่รัก และไม่ต้องการผูกพันธุ์อะไรทั้งสิ้น ตรงสุด ๆ ไม่มีการอ้อมทั้งสิ้น ซึ่งตรงนี้รพินทร์ถือว่า ไม่เป็นการผิดต่อความรัก ก็ผมไม่ได้รักมาเรียอ่ะ ผมแค่มี sex กับมาเรียเฉย ๆ  

แล้วฝ่ายที่เริ่มก็ไม่ใช่มาเรียอีก รพินทร์ไม่ยอมนอนด้วยซ้ำมาเรียบอกให้นอนพักก่อน รพินทร์ก็ไม่ยอม บอกนอนไม่หลับแล้ว แสดงว่ารพินทร์ ตอนนั้น หน้ามืดเต็มที่เลยอ่ะ  

บุญคำยุ รพินทร์บอกว่าไม่ค่อยน่าเชื่อถือ แต่คำแนะนำ
ของแงซายรพินทร์เองก็ใส่ใจอยู่ แล้วก็คิดว่า เอาวะ ตัดความยุ่งยาก ถ้าลองแล้ว ไม่มีอะไรผูกพันก็น่าลองนี่นา รพินทร์เลยลองซะ

ส่วนเรื่องความรักกับคุณหญิง นั้นรพินทร์บอกแล้วว่าก็ยังรัก แต่ไม่เกี่ยวกัน ยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่ได้ตกลงทำสัญญาห้ามมีอะไรกับใครนี่ มีแต่ภาคสองที่รพินทร์ เอามาอ้าง อย่างเดียวว่าไม่ต้องการมีอะไรกับใคร เพื่อดาริน ทั้งที่ดาริน ก็ไม่เคยห้ามอะไรทั้งสิ้น เอาเป็นว่าความรักกับดารินไม่เสื่อมคลาย

ส่วนที่มีอะไรกับเมย์ ก็แค่ระบายความรู้สึกและแก้ปัญหาเท่านั้น

ส่วนแงซายน่ะ ที่รอดมาได้เพราะ เมย์ไม่กล้ายั่วแงซาย อย่างซึ่ง ๆ หน้าเหมือนที่ทำกับรพินทร์ คือแงซายยังไงก็อยู่ในฐานะลูกหาบ ฐานะคนใช้เทียบเท่า คะหยิ่น บุญคำหรือส่างปา แล้วมาเรียจะไปยั่วยวนแบบชัดแจ้ง ให้คนในคณะครหาว่า มั่วไปหมด ทั้งนายจ้าง นายพรานรพินทร์ แล้วยังรวมไปถึงลูกหาบเนี่ย มาเรียก็คงยังละอายอยู่

อย่างตอนที่มาเรียตั้งใจ เปิดอกให้ แงซายดู แงซายก็ลูกไม้ว่า ส่างปามาตาม มาเรียก็ตกใจ แล้วตอนที่เดินไปตบหน้าก่อนถูกไชยยันตร์ ข่มขืน คนก็อยู่ทั้งคณะ มาเรียเปิดทางให้แงซายเต็มที่แล้ว แต่แงซายไม่เดิน แต่มาเรียยังไม่กล้ายั่วขนาดลงทุนปล้ำแงซาย เหมือนที่ทำกับรพินทร์ เท่านั้นเอง อย่างที่เขานิลกาญจน์ มาเรียก็ยั่วแงซาย แล้วหนีไปนอกถ้ำ แต่แงซายไม่ตามออกไป แต่ปล่อยให้รพินทร์ไปตาม
แทน แงซายก็เลยรอดไป เพราะตัวเองอยู่ในฐานะลูกหาบนั่นเอง

เราเอง

ปัญหาที่ว่า มาเรียต้องการทั้งรพินทร์และแงซาย
แต่ทำไมจึงต้องการคลี่คลายกับรพินทร์เท่านั้น
(ด้วยการก่อกวนและก่อปัญหาให้รพินทร์ตลอดเวลา)
ตามความเข้าใจของเรา เราว่า อาจเกิดจากเหตุการณ์ตอนหนึ่ง
ครั้งที่รพินทร์รับจ้างนำทางให้กับมาเรียและสามี
ที่ลำธาร ตอนที่มาเรียนอนแช่น้ำอยู่ แล้วรพินทร์เดินผ่านมา
มาเรียใช้ปืนขู่รพินทร์ให้นำเสื้อผ้ามาให้ พอรพินทร์นำไปให้
มาเรียก็ลุกขึ้นยืนอวดเรือนร่าง รพินทร์อดใจไว้ไม่ไหวก็เลยปล้ำจูบซะเลย
แต่แล้วจู่ๆก็ผละไป ทำให้มาเรียเธอค้างเติ่งอยู่อย่างงั้น ก็เลยเจ็บใจอยู่ลึกๆ
และอยากคลี่คลายกับรพินทร์ให้สำเร็จให้ได้สักวันหนึ่ง

natt

อืม ลองถ้ามาถึงให้คุณพระนายวิเคราะห์ที สามารถจะให้ความกระจ่างกับผมได้เยอะเลย นับถือครับ

ซือแป๋มันตรัย

หุ..หุ... ตอนแรกผมก็เข้าใจเหมือนกับหลายๆท่านครับ  แต่เมื่อคุณลุงอธิบายถึงเหตุผลของรพินทร์ ผมถึงกับอึ้ง อายแทบแทรกแผ่นดินที่อ่าน ตัวละครอย่างรพินทร์ ไพรวัลย์ยังไม่แตก (แล้วไปแข่ง แฟนพันธุ์แท้ได้ยังไงฟ่ะ อันนี้รำพึงกับตังเองนะครับ)   คุณลุงอธิบายว่า ........  
     ที่รพินทร์มีอะไรกับมาเรียนั้น .... เพราะรู้ว่าตัวเองและมาเรีย คงอาจไม่รอดจากวิกฤติการณ์นี้ และรู้ว่ามาเรียต้องการอะไร จึงยอมเสียสละตัวเอง ให้กับมาเรีย ประมาณว่า มาเรียจะได้ตายตาหลับ  
     ซึ่งมันก็ตรงกับบุคคลิกของรพินทร์ตลอดทั้งเรื่อง  

    นี่แหละครับ พระเอกของเรา บุรุษใจเพชร
 

miew

เอ่ออ ครือ....ในเมื่อคุณลุงว่ายังงั้น ก็คงเป็นไปตามนั้นอ่ะนะคะซือแป๋ ....แต่ถ้าซือแป๋ได้มีโอกาสพบคุณลุงอีกครั้ง ฝากเรียนด้วยว่าหลานชื่อหนูเหมียวมีข้อสงสัยนิดหน่อยเกี่ยวกับเรื่องนี้  แหะ แหะ
 
คือว่า....มันมีข้อแย้งได้สองอย่างที่คุณลุงบอกว่า "รพินทร์คิดว่าอาจจะไม่รอดชีวิตจากวิกฤติการณ์ในครั้งนี้"  เพราะเหมียวคิดว่ารพินทร์แกไม่เคยห่วงตรงนี้อ่ะค่ะ  เหตุผลที่หนึ่ง  แกผ่านเรื่องคอขาดบาดตายมาเยอะแยะมาก  ที่เสี่ยงต่อการไม่รอดยิ่งกว่านี่อีก เช่นจับสั่นอยู่กลางสางเขียว  หลุดไปปล่องใต้พิภพกับดาริน และเมื่อคืนก่อนนี่แกยังหนีไดโนเสาร์พลัดจากเพื่อนฝูงมาติดอยู่กับดารินอีก. .. แกก็รอดของแกไปได้ทุกงาน ดังนั้น  เรื่องแค่นี้ แกจะมาห่วงทำไมว่าแกจะไม่รอดอ่ะคะ?  ข้อที่สอง  แกบอกมาเรียอยู่แหม่บๆว่ามีอะไรกันครั้งนี้แล้ว อย่ามีพันธะผูกมัดอะไรกันต่อไปในภายภาคหน้านะ นี่ก็แสดงว่าแกคิดว่าจะมีลมหายใจต่อไปแน่ๆอ่ะสิคะถึงได้พูดแบบนี้อ่ะ  ถ้าแกไม่คิดถึงภายภาคหน้า อาทิเช่น คิดว่าคืนนี้อาจจะตาย...แกจะพูดแบบนี้รึ  Wink
 
ถือว่าถกกันมันส์ๆนะคะ  อย่าซีเรียสส... Grin Grin
 

หนานอิน

ขออนุญาตเห็นต่างไปจากท่านมันตูดังนี้
 
1. มาเรียอยากกินรพินทร์มานานแล้ว คราวก่อนโน้นรพินทร์ไม่เล่นด้วยเพราะมาเรียยังมีสามีอยู่ แต่คราวนี้มาเรียไม่มีพันธะแล้ว
2. รพินทร์รู้ดีว่า...ขึ้นชื่อว่าผู้หญิง แม้จะเป็นเพื่อนกัน ถ้าอีกฝ่ายคิดจะชิงดีชิงเด่น (ตั้งแต่รู้จักกันครั้งแรก...ยิงกระรอก) ก็ยิ่งทำให้มาเรียกระหายจะเอาชนะ(ดาริน)มากขึ้น ถ้ารพินทร์ไม่สนองตอบสักครั้ง (เพื่อให้มาเรียรู้สึกว่าชนะดาริน) ก็คงถูกมาเรียตอแยไปไม่จบสิ้น แล้วถ้าเกิดดารินมาเห็นเข้าตอนนั้น ก็ยิ่งแย่เข้าไปอีก
3. รพินทร์จึงคิดว่า "ให้" สักครั้งเพื่อให้เรื่องจบสิ้นจะดีกว่า...แต่ยังไม่มีโอกาส ...เพราะย่อมไม่พ้นสายตาของแงซายหรืออีตาบุญคำที่เป็นลูกน้องแน่นอน
4. ในถ้ำเช่นนี้จึงเหมาะที่สุด ปราศจากการรู้เห็นของทุกคนด้วยประการทั้งปวง
5. คนอย่างรพินทร์ย่อมไม่ท้อแท้ง่ายๆ รพินทร์เคยพูดว่า มีดาวเพียงดวงเดียวบนท้องฟ้า ก็ย่อมมีความหวังเสมอ และก่อนที่จะมีอะไรกันรพินทร์ก็รู้สึกได้ถึงอากาศบริสุทธิ์ แสดงว่ามีทางออก ไม่ตายแน่นอน
 
ดังนั้นการมีอะไรกับมาเรียในครั้งนั้น เป็นการ"มี" เพื่อ "ไม่มี" อีกต่อไป ไม่ใช่การ"เสียสละตัวเอง" อย่างแน่นอน
 

นกกระจอกดง

ลุงอินคะ
 
ลุงอินคิดว่า รพินทร์ไม่กัวว่าถ้าได้กะมาเรียแล้ว มาเรียจะเอาไปคุยข่มดารินหรือคะ เพราะว่าชิงดีชิงเด่นกันนี่ น่าจะไปคุยทำนองว่า "อย่างน้อยชั้นก็เหนือกว่าเธอไปขั้นนึง" อะไรทำนองนี้แล้วอาจจะทำให้ดารินโกรธได้นะ งึมงำงึมงำ

หนานอิน

เรื่องคุยข่ม คงไม่คุยหรอก เพราะทั้งคู่มีการพูดถึงเรื่องนี้ว่าจะบอกหรือไม่บอกใครด้วย อย่างมากมาเรียก็คงแค่มองเยาะๆดารินแบบผู้ชนะเท่านั้น ไม่เหมือนเด็กวัยรุ่นสมัยนี้....ชายคนนั้นฉัน. ฟันมาแล้ว....

ซือแป๋มันตรัย

หุ..หุ...แหมชักจะมันขึ้นเรื่อย อิอิ  มาต่อกันดีกว่า
    เอาประเด็นนี้ก่อน คำว่าอาจไม่รอด  ไม่ได้หมายถึงว่าท้อแท้ทอดอาลัยนะครับ แต่เป็นความคิดเพื่อเตรียมรับสถานการ์ณ 2 อย่างคือ
  1. ถ้าไม่รอด รพินทร์จะทำอย่างไรเพื่อรองรับสถานการณ์นั้น  โดยปกติรพินทร์มักจะไม่คิดถึงตัวเอง แต่จะคิดถึงคนที่อยู่ในสถานการณ์นั้นๆ เช่น ตอนติดค้างอยู่ฝั่งสางเขียวกับดาริน ก็กลัวว่าตัวเองตายแล้วดารินจะอยู่อย่างไร แต่ในกรณีนี้รพินทร์ไม่ห่วงว่ามาเรีย จะอยู่อย่างไรเพราะรู้มือกันอยู่ แล้วรพินทร์จะห่วงมาเรียเรื่องไหนดีหละ ก็เลยคิดว่าเรื่องพรรณนั้นมั้ง อิอิ
 2. ถ้ารอด จะจัดการยังไงดี จะตัดสินใจทำอย่างลุงอินว่าดีไหม (มี เพื่อไม่มี) ผมว่าคงไม่ใช่ครับ เพราะรพินทร์คงไม่ตัดสินใจทำอะไรเพื่อตัวเอง แล้วผู้หญิงเสียหายหรอกครับ (คงจำกันได้ตอนที่พบมาเรียคืนแรก แล้วรพินทร์กระชากแขนมาเรียกลับมาคุย แล้วดารินแอบเห็น และสาบแช่งในใจ ต่อมาเมื่อติดถ้ำในเขตสางเขียวด้วยกัน ดารินถามถึงเรื่องนี้ รพินทร์ยังคิดและพิจารณาว่าไม่ตอบตามจริงว่าที่กระชากแขนเพราะมาเรียพูดจาสบ ประมาทดาริน เลยตอบเลี่ยงเป็นอย่างอื่น เพราะไม่อยากพูดแล้วตัวเองรอด แต่งสองสาวต้องมากินแหนงแคลงใจกัน)
  ดังนั้นแกเลยกลัวว่า จะมีครั้งที่สอง สาม สี่ ก็เลยเอ่ยปากอย่าง ที่เจ๊เหมียวว่านั่นแหละครับ
     ส่วนประเด็นสถานที่เหมาะสม ไม่มีใครรู้จึงทำ ผมขอแย้งลุงอิน 2 ประเด็นครับ
  1. รพินทร์เป็นคนกล้าครับ  ความหมายของคำว่า กล้า คือ กล้าทำ กล้ารับ ครับ ถ้าตัดสินใจจะทำแล้วกลัว คน อื่นรู้แกคงไม่ทำหรอกครับไม่ว่าสถานที่จะมิดชิดอย่างไร  
  2. คนอื่นไม่รู้ แต่ ผีสางเทวดารู้นะครับ รพินทร์เก่งเรื่องมนต์ดำ และมนต์ขาว คงจะรู้นะครับ ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหนือโลกมีจริง
  แฮะๆๆ พอก่อนนะครับ เดี๋ยวคงมีประเด็นอื่นๆจากท่านอื่นมาอีก ค่อยมาถกกันอีกที  
  ป.ล ผมพยายามคิดจากมาตรฐานรพินทร์นะครับ ไม่ใช่มาตรฐานตัวผม อิอิ
 

natt

ประเด็นชักร้อนขึ้นเรื่อยๆ อิอิ อันนี้ขออนุญาติตอบคุณมันตูแทนลุงอิน นิดนึงอะในเรื่องความกล้าของรพินทร์นะครับ

ผมว่ารพินทร์เป็นคนกล้าทำกล้ารับครับ แต่เรื่องนี้ผมว่าไม่ใช่ เพราะทั้งคุณหญิงกับไชยยันตร์ถามรพินทร์เรื่องนี้ รพินทร์ปฏิเสธครับ อาจเพื่อรักษาชื่อเสียงของมาเรียด้วยน่ะครับ แต่อย่างนึงคือตัวเองได้รับประโยชน์จากเรื่องนี้เต็มๆ คือไม่เสียชื่อกับไชยยันตร์(แต่ตอนลูกไชยยันตร์โตก็ไม่แน่ ต้องรอดูกันต่อไป เพราะปากของไพรวัลย์ตอนเล็กๆไปคล้ายรพินทร์เข้าแล้ว อิอิ)   แล้วก็สัมพันธภาพกับคุณหญิงดารินก็ยังรักษาไว้ได้ด้วย โดยที่มาเรียก็เลิกยุ่งไปเลยอีก ได้ประโยชน์เต็มๆ รพินทร์คงคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะมายอมรับในเรื่องนี้ โดยที่จะทำให้เกิดเรื่องร้าวฉานกับคนที่รัก

 อีกอย่างที่อาจมองได้ คือความเป็นสุภาพบุรุษ ที่กินที่ลับแล้วไม่ไขในที่แจ้ง เพราะกลัวมาเรียกับไชยยันตร์ต้องเสียความรู้สึกกัน แต่อันนี้ถ้าบอกว่ากล้ามั๊ยผมว่ารพินทร์คงไม่กล้าเสี่ยงครับ คงต้องมองเหมือนกันว่ากล้าอันไหนควรกล้าอันไหนไม่ควร โกหกไว้แล้วเป็นประโยชน์ก็ควรทำครับ ดีกับทุกฝ่าย(โดยเฉพาะตัวเองด้วย อิอิ)
 
 ส่วนเรื่องที่ทำไมถึงยอมมาเรียนั้น ผมเห็นด้วยกับลุงอินครับ ไม่ว่าสถานที่ โอกาส ประมาณว่าอำนวยให้หมดเลย

หนานอิน

ท่านมันตูก็ชอบวิเคราะห์เรื่องอย่างนี้เหมือนกันหรือครับ...หุ หุ..อ๊าว!! อ๊าว!!
 
  Quote:
ที่รพินทร์มีอะไรกับมาเรียนั้น .... เพราะรู้ว่าตัวเองและมาเรีย คงอาจไม่รอดจากวิกฤติการณ์นี้ และรู้ว่ามาเรียต้องการอะไร จึงยอมเสียสละตัวเอง ให้กับมาเรีย ประมาณว่า มาเรียจะได้ตายตาหลับ  
 
 
วิเคราะห์ว่า นี่ไม่ใช่การเสียสละตัวเอง  
 
1. ประเด็นรอดไม่รอด ยืนยันว่า รพินทร์เชื่อมั่นว่ามีทางออกแน่นอนตั้งแต่ก่อนกฏชีววิทยาจะดำเนินตามวิถีของ มัน ดังนั้น"การเสียสละตัวเอง" เมื่อคิดว่า "ไม่รอด" จึงตัดออกได้
 
2. เรื่องรู้ไม่รู้ไม่ใช่ประเด็น รพินทร์ก็ไม่แคร์ว่าลูกน้องหรือแงซายจะ"รู้"  แต่แคร์การ "เห็นด้วยตา" ต่างหาก ในถ้ำย่อมไม่มีสายตาของใครเห็นแน่นอน (ตรงนี้ต่างกันนะครับ และผลก็ต่างกันด้วย)
(ส่วนเร่องสิ่งเหนือโลก ถ้าไปแคร์ว่าสิ่งนั้นจะเห็น ทำที่ไหนสิ่งเหนือโลกก็เห็นทั้งนั้นแหละครับ)
 
 

นกกระจอกดง

ที่จริงไม่ควรให้มีได้ก็ดีแหละ เพราะยัยเมย์ดันมาท้องพอดี เอาล่ะสิ ทีนี้ก็ต้องมาป่วนนับวันกันอีก ว่าใครเป็นพ่อ สมัยนั้นถุงยางไม่ต้องพูดถึง เฮ้อ รพินทร์ไม่น่ามาตกม้าตายเล้ย

Ray

"ทำไมนะ ทำไมรพินทร์ต้องยอมมาเรียด้วยล่ะ ในเมื่อคืนก่อนหน้านั้นดารินก็ออกจะสารภาพรักไปแล้ว น่าจะทำให้รพินทร์มาจิตใจหนักแน่นขึ้นนะ ขนาดเมื่อแต่ก่อนหน้านั้นยังไม่ชัวร์เรื่องดารินเลย รพินทร์ยังมีจิตใจหนักแน่น ไม่ยอมหลวมตัวให้กับมาเรียเลย อีทีนี้ไปติดอยู่ในถ้ำแค่คืนเดียวเองง่ะ แล้วก็ไม่ใช่ว่าบรรยากาศจะดีอะไรนักหนา ถึงได้ใจอ่อน สยบให้แก่มาเรีย จนทำให้เกิดข้อกังขาขึ้นมาอีกว่า ตกลงแล้ว ลูกของมาเรียเป็นลูกของใครกันแน่อีก เฮ้อ ถ้าไม่ยอมตั้งแต่แรกก็ไม่มีเรื่องแล้วนะเนี่ย กันบ้าง"
ในความคิดของเรย์นะ
1.ยัยเมย์พยายามยั่วรพินทร์ตั้งหลายครั้ง ครั้งแรกก็ตั้งแต่ที่ไปจ้างรพินทร์ให้นำทางล่าสัตว์กับ สมีของเธอ แล้วก็ไปอาบน้ำที่ลำธาร ยั่วซะจนอีตารพินทร์ปล้ำจูบ แล้วไม่สนองเธอให้จบ ยัยเมย์คงจะแค้นก้อเลยเก็บฝังใจมาตลอด รู้ว่าดารินชอบนายพรานใหญ่ของเรา คุณเธอก็ชอบพูดยั่วจนดาริน ต้องสวนกลับก็หลายครั้ง  
2.หลังจากที่ได้ทำลายอาถรรพ์นิทรานครลงได้ ดารินไม่สบาย แล้วไชยยันตร์ ย้ายไปนอนข้างน้อย แล้วรพินทร์ไม่ทราบก็ไปนอนข้างยัยเมย์แทน คราวนี้รพินทร์ ของเราก็โดนยัยเมย์สูบซะเรียบร้อยโรงเรียนฮิสทีเรียของยายเมย์ซะ แหม ถ้าไม่มีคุณชายใหญ่อยู่ด้วย เสร็จแน่รพินทร์(แต่ถึงขนาดนั้นนายรพินทร์ก้อฟัดซะยัยเมย์น่วมเหมือนกันแหล่ ะ)
3.ตอนที่ตามมันตรัยไปบนเขา รพินทร์เดินตรวจดูรอบๆ บริเวณที่ทุกคนเฝ้าอยู่จนกระทั่งมาพบยัยเมย์หลบอยู่พร้อมกับโชว์หน้าอกที่โด น รพินทร์ฟัด แล้วยังคว้ารพินทร์ไปจูบด้วย (เห็นรพินทร์บอกว่าจูบซะประมาณพระโสดาบันก็ตบะแตกได้ Shocked )

4.รพินทร์ก้อคงปรึกษากับพวกผู้ชายทั้งแงซาย ทั้งพวกพรานคู่ใจก็ยุ และรพินทร์ก้อคงคิดว่าคงจะจบจึงสนองตอบยัยเมย์ และอีกอย่างในถ้ำก้อลับตาคนอื่นคงไม่มีใครทราบเรื่องอันจะทำให้เขากระดาก Kiss Kiss
5.รพินทร์ก็คงจะแค้นเมย์เหมือนกันหลายครั้งที่เมย์ทำให้เขากระอักกระอ่วนใจเ ขาจึงต้องการยุติกับเมย์ด้วยการมีสัมพันธ์ด้วย
 นี้ก็ประมวลมาจากที่ได้อ่าน แต่ในความรู้สึกของเรย์ เรย์ว่ารพินทร์คงต้องการจบปัญหาที่เมย์ก่อกวนเรื่อยๆ และให้เรื่องราวต่างๆ จบลง และอีกอย่างเมย์ก้อยังไม่ได้ลงเอยกับไชยยันตร์ ด้วย และมันก็คงไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ว่าระหว่างแงซา ย กับรพินทร์ใครหนักแน่นกว่า เพราะว่าทั้งสองไม่ได้มีบรรทัดฐานเดียวกันที่จะพิสูจน์ได้ว่าใครหนักแน่นกว่ ากัน เพราะดารินเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างจะเข้าใจในตัวของเมย์ว่าเป็นคนเช่นไร และก้อคงจะทราบว่ารพินทร์นั้นไม่ได้มีใจฝักใฝ่รักใคร่ในตัวเมย์เหมือนกับที่ เคยรักแสงโสม ส่วนแงซายนั้นรักเมยานีที่นิสัยและฐานะอันมั่นคงในอนาคตที่จะปกครองมรกตนครด ้วยกัน แต่ก็ไม่แน่ถ้ายัยเมย์มีความพยายามในการยั่วแงซายมากกว่านี้ก้อไม่แน่ว่า แงซายจะไม่ใจอ่อน Grin Grin

miew

เห็นด้วยกับน้องเรย์ว่าแงซายถ้าโดนยั่วมากๆและเผาหนังคางคกรมให้มาเรียหลับไม่ทันก็มีสิทธิ์เสียท่ายัยมาเรียได้ง่ายๆเหมือนกัน เพราะแผนการใดๆก็ตามไม่น่าจะใช้ซ้ำได้สองครั้ง  สมมุติอ้ะ  ถ้าแงซายโดนมาเรียตัวเปล่าเปลือยวิ่งขึ้นมากอดจากธารน้ำแบบคราวก่อน แงซายจะบอกมาเรียไม่ได้อีกว่าเห็นส่างปาเดินลงมาตาม...มาเรียคงไม่เชื่อ  ก็เธอจะกอดไว้อย่างงั้นน่ะ แงซายจะทำไงดี  พี่เหมียวว่าแงซายก็แงซายเถอะ  มีสิทธิ์สติขาดได้เหมือนกันอ่ะแหละค่ะ  Roll Eyes
 

natt

แงซายอาจสติขาด ซัดหมัดเข้าปลายคางมาเรียอะครับ (แก้ปัญหาเฉพาะหน้า เอาให้หลับไปก่อน) แล้วค่อยรมด้วยหนังคางคก อิอิ พอมาเรียตื่นมาก็บอกว่าหินตกมาใส่ปลายคางมาเรียพอดี  Grin Grin Grin Grin

หนานอิน

แงซายไม่พามาเรียนอนบนต้นไม้หรือครับ (อย่างนั้นมาเรียปล้ำยากหน่อย)

Teardrop

กลัวจะไปเข้าทางมาเรียดิครับลุงอิน วิตถารหน่อยๆเนี่ย ขนมหวานเลย

natt

ผมวาดภาพบนต้นไม้ไม่ออกเลยอะครับ 5555 จี้ฟ่ะ แต่ถ้ามีอะไรได้นี่ท่าทางว่ามาเรียนี่คงเป็นวานรกลับชาติมาเกิดอะนะ  Grin Grin Grin

หนานอิน

ตายแล้ว...คนแก่อย่างเราคิดไปไม่ถึง......เอายางง้านเลยรึท่านหยดฯ...ทีแรก นึกว่าปลอดภัยแล้ว ...หนีเสือปะค้างคาว...........หุ หุ ..


เส้นทาง : สารบัญ วิพากษ์เพชรพระอุมา ทำไมรพินทร์ต้องยอมมาเรีย