มันตรัย ดูแล้ว เห็นแก่ได้ที่สุด
แต่ถ้ามองจากข้อที่ให้เลือก ผมอยากจะบอกว่า รพินทร์ ไพรวัลย์ ครับเห็นแก่ตัวมากเหมือนกัน
จริง ๆ ความรักระหว่างดารินกับรพินทร์นั้น มันมีปัญหาก็เพราะนายรพินทร์น่ะ เรื่องมาก แล้วก็เป็นฝ่ายเห็นแก่ตัวเองแหละ
ดารินน่ะ รักรพินทร์หมดหัวใจแล้ว พร้อมที่จะแต่งงานกับรพินทร์แล้วด้วยซ้ำ คนที่ก่อปัญหา อ้างว่าไม่คู่ควรกันน่ะใคร ก็นายรพินทร์ อ้างว่าตัวเองต้อยต่ำ ฐานะยากจน ไม่คู่ควรกับคุณหญิง กลัวว่าถ้าแต่งงานกันไปแล้วเนี่ย จะมีปัญหาภายหลัง
ทั้งหมด เนี่ยเป็นปัญหาที่อยู่ในใจรพินทร์ทั้งนั้น แล้วก็เอามาเป็นปม ขมวดซะยุ่งเหยิง จนดาริน ต้องน้อยใจ เสียใจไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง หลังจากบอกรักกันแล้ว
ที่ว่ารพินทร์เห็นแก่ตัวคือ รพินทร์ ห่วงศักดิ์ศรีและวิถีชีวิตของตัวเองมากกว่าความรักที่มีต่อผู้หญิงคนนึง
นายรพินทร์นั้น เรียนจบต่างประเทศมาแล้ว พูดภาษาต่างประเทศ ได้ทั้งอังกฤษและเยอรมัน เรียกว่าความรู้ไม่กระจอกเลย มรดกของพ่อแม่ ก็คงมีอยู่บ้าง ถ้ารพินทร์ จะเปลี่ยนอาชีพจากพราน มาทำอย่างอื่น ที่มันดีกว่านั้น ก็น่าจะทำได้ (แต่ไม่ยอมทำ) เรื่องฐานะ มันเลือกไม่ได้ คุณหญิงดาริน ก็ไม่ได้เลือกที่จะเกิดมารวย ดังนั้นเอาฐานะคุณหญิงมาเป็นข้ออ้าง ไม่ยอมขอแต่งงาน เนี่ย ไม่ไหว ถ้ากลัวตัวเองต้อยต่ำ ก็ถีบตัวขึ้นมาอีกหน่อย ทำมาหากิน ที่มันดูดีกว่า พรานป่า สร้างฐานะ ขึ้นสักนิด แล้วก็ลดทิฐิ ความหยิ่งยะโส ลงซะหน่อย ที่ว่ากลัวคนอื่นจะดูถูกว่า เกาะคุณหญิงหรือ ฉุดคุณหญิงลงต่ำน่ะ ก็เลิกคิดซะบ้าง ไม่ต้องไปแคร์ขี้ปากชาวบ้านนัก
แค่นี้ ก็สามารถจะอยู่ด้วยกันได้ แล้ว แต่นี่รพินทร์ ถือแต่ความคิดเค้าฝ่ายเดียว ไม่นึกถึงใจของดารินบ้างเลย ดังนั้นในความคิดผม ผมว่ารพินทร์ ค่อนข้างเห็นแก่ตัวในเรื่องความรัก | 
วิพากษ์เพชรพระอุมา 
) เพราะหกล้มแขนขวาเดี้ยงตั้งแต่วันเสาร์ ทำอะไรไม่ถนัดเลย แถมตอนแรกเป็นไข้ด้วย เลยไม่ได้ไปไหนไม่ได้ทำอะไรกับเค้าเลย นอกจากนอนซมอย่างเดียวตลอดวันหยุดสุดสัปดาห์ 
