คุณแสงโสม ได้รักรพินทร์บ้างไหมคะ

นำเสนอโดย Gunman

เรื่อง : คุณแสงโสม ได้รักรพินทร์บ้างไหมคะ
โดย : Meyanee2003
เมื่อ : กันยายน 24th, 2003, 6:17pm

Meyanee2003

อิอิอิ เห็นตั้งกระทู้มาตั้งเยอะ ไม่ค่อยมีคนตั้งถึงคุณแสงโสมเลยค่ะแล้วตกลง คุณแสงโสมรักรพินทร์จริงๆเปล่าคะ เห็นซื้อโน่นซื้อนี่มาให้ แล้วก็มาหา รพิทร์บ่อยๆ แต่กลับไปเฉิดฉายที่กรุงเทพ... ถ้ารพินทร์แต่งงานกะดารินจริงๆ คุณแสงโสมเราจะเสียใจบ้างไหมคะ

เต๋า	รักไม่จริง...แต่อยากได้จริง อยากได้รพินทร์....แต่ไม่อยากเป็น มอ สระ เอีย รพินทร์ไงคับ

miew

อาจจะรักจริงก็ได้  แต่คงรักเงินมากกว่า  ครั้งนึงถึงได้ทิ้งตาพรานป่านี่ไปแต่งงานกับเงินอ่ะค่ะ   จริงๆแล้วคนเรามันตัดสินใจพลาดกันได้... สมมุตินะ... สมมุติว่าน้าแสงโสมแกรู้ตัวเองว่าผิด แกเลยยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างที่กรุงเทพ....กลับมาสารภาพผิดกับรพินทร์และพร้ อมที่จะมีชีวิตอยู่กับรพินทร์ประสาจนๆที่หนองน้ำแห้ง...แทนที่จะเอาเงินกับส ิ่งของเครื่องใช้แพงๆมาโปรยหัวรพินทร์แบบนี้  คิดว่ารพินทร์จะให้อภัยแกไหมนะ?

หนานอิน

Quote: สมมุติว่าน้าแสงโสมแกรู้ตัวเองว่าผิด   คุณเหมียวเรียก "น้า" เลยหรือครับ อย่างนี้ผมมิเป็น "ปู่" ไปแล้วเรอะ.... ิ ิ ิ   ในมุมมองของชาย(.....อ่า...สูงอายุ) แสงโสมไม่ได้คิดจริงจังกับชายใด ยังรักสนุก แสงโสมไม่ใช่รักโลเล(ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่า) หากแต่เป็นการใฝ่คว้าหาที่เกาะมากกว่า ถึงแสงโสมจะยอมทิ้งทุกอย่างมาอยู่กับรพินทร์ ก็อยู่ไม่ยืด ทนไม่ได้ มันไม่ถูกกับนิสัยของเจ้าหล่อน

grand

วันที่, เขียนโดย: ในมุมมองของชาย(.....อ่า...สูงอายุ) แสงโสมไม่ได้คิดจริงจังกับชายใด ยังรักสนุก แสงโสมไม่ใช่รักโลเล(ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่า) หากแต่เป็นการใฝ่คว้าหาที่เกาะมากกว่า ถึงแสงโสมจะยอมทิ้งทุกอย่างมาอยู่กับรพินทร์ ก็อยู่ไม่ยืด ทนไม่ได้ มันไม่ถูกกับนิสัยของเจ้าหล่อน     เห็นด้วยกับลุงอินค่ะ แสงโสมอาจจะยังไม่รู้ใจตัวเองว่าต้องการอะไรกันแน่ แค่อยากจะเอาชนะรพินทร์ อยากได้รพินทร์กลับคืนมา แต่คงไม่คิดที่จะจริงจังกับรพินทร์ คงเป็นแค่การอยากเอาชนะมากกว่า

natt

แรกเริ่มเดิมที ทั้งสองคนอาจจะชอบกัน โดยที่แสงโสมอาจประทับใจพรานไพรใจฉกาจ ที่สุดแสนเท่ห์(เฉพาะในป่า) โดยลืมนึกไปว่า ชีวิตทั้งชีวิตไม่ได้อยู่เพียงแค่นี้ เมื่อมาลองคบกันดู แล้วกลับพบว่าไม่สามารถเข้ากับบรรยากาศสมถะของรพินทร์ได้ พร้อมกับอาจจะติดอยู่ที่นิยมวัตถุมากกว่าทำให้เธอต้องไปตามทางของเธอ ถามว่าแสงโสมผิดหรือไม่ ไม่ผิดเพราะต่างคนต่างแสวงหาหนทางที่คิดว่าตัวเองคิดว่าดีที่สุดอยู่แล้ว แต่เมื่อเธอไปแต่งงานกับคนอื่นได้มาซึ่งทรัพย์สิน แล้วสามีตาย สิ่งที่เธอนึกได้ คือ ความรักที่เธอขาดอยู่ เธอจึงจำต้องมาเติมเต็มที่รพินทร์ แต่เหมือนเติมแล้วก็แล้วกัน เพราะการที่จะอยู่ที่หนองน้ำแห้งกับรพินทร์เลยเธอคงทำใจไม่ได้ แต่ครั้นจะดึงรพินทร์ไปอยู่ในเมือง รพินทร์คงไม่ยอม เลยมาเติมความรักที่หนองน้ำแห้งบ่อยๆมั๊ง อิอิ แต่เผอิญรพินทร์ไม่ชอบแบบนี้กระมัง เลยหนีซะทุกที     คิดว่าแสงโสมรักที่บางส่วนของรพินทร์ แต่ก็รับไม่ได้ในบางส่วนของรพินทร์ ครั้นจะตัดก็เสียดาย จะเสียสละตัวเองมาอยู่เลยก็ทำไม่ได้ สภาพการณ์เลยกลายเป็นแบบนี้อะ

grand

วันที่, เขียนโดย: แรกเริ่มเดิมที ทั้งสองคนอาจจะชอบกัน โดยที่แสงโสมอาจประทับใจพรานไพรใจฉกาจ ที่สุดแสนเท่ห์(เฉพาะในป่า) โดยลืมนึกไปว่า ชีวิตทั้งชีวิตไม่ได้อยู่เพียงแค่นี้ เมื่อมาลองคบกันดู แล้วกลับพบว่าไม่สามารถเข้ากับบรรยากาศสมถะของรพินทร์ได้ พร้อมกับอาจจะติดอยู่ที่นิยมวัตถุมากกว่าทำให้เธอต้องไปตามทางของเธอ ถามว่าแสงโสมผิดหรือไม่ ไม่ผิดเพราะแต่เมื่อเธอไปแต่งงานกับคนอื่นได้มาซึ่งทรัพย์สิน แล้วสามีตาย สิ่งที่เธอนึกได้ คือ ความรักที่เธอขาดอยู่ เธอจึงจำต้องมาเติมเต็มที่รพินทร์ แต่เหมือนเติมแล้วก็แล้วกัน เพราะการที่จะอยู่ที่หนองน้ำแห้งกับรพินทร์เลยเธอคงทำใจไม่ได้ แต่ครั้นจะดึงรพินทร์ไปอยู่ในเมือง รพินทร์คงไม่ยอม เลยมาเติมความรักที่หนองน้ำแห้งบ่อยๆมั๊ง อิอิ แต่เผอิญรพินทร์ไม่ชอบแบบนี้กระมัง เลยหนีซะทุกที     คิดว่าแสงโสมรักที่บางส่วนของรพินทร์ แต่ก็รับไม่ได้ในบางส่วนของรพินทร์ ครั้นจะตัดก็เสียดาย จะเสียสละตัวเองมาอยู่เลยก็ทำไม่ได้ สภาพการณ์เลยกลายเป็นแบบนี้อะ     ถ้าเป็นอย่างที่คุณแนทว่าเอาไว้ ก็แปลว่าแสงโสมน่าจะไม่เคยรักรพินทร์ หรือ รักใครเลย กับรพินทร์ แสงโสมคงแค่ชอบ แต่ไม่ถึงกับรัก ตามรูปการณ์ที่คุณแนทวิเคราะห์มา แสงโสมไม่เคยรักผู้ชายคนไหน นอกจากรักตัวเธอเอง ถ้าเป็นอย่างที่คุณแนทวิเคราะห์เอาไว้จริง แสงโสมก็เป็นผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวมากคนหนึ่ง ที่ ทิ้งคนรักเก่าอย่างรพินทร์ไปแต่งงานใหม่กับชายร่ำรวย พอสามีตาย ก็จะกลับมาคว้ารพินทร์เพื่อเติมความรักที่เธอยังขาดอยู่(จากรพินทร์)  โดยที่ไม่นึกถึงความรู้สึกหรือจิตใจของรพินทร์เลยว่าเจ็บปวดรวดร้าวแค่ไหน (อันนี้ก็เป็นอีกอันที่บ่งบอกว่าแสงโสมนึกถึงแต่ความสุขของตัวเองเหมือนเดิม )       ถ้าจะถามว่าแสงโสมผิดไหมที่ทิ้งรพินทร์ พรานป่ากิ๊กก๊อก เพื่อไปแต่งงานกับชายร่ำรวยอาศัยอยู่ในเมืองกรุงเพื่อชีวิตที่หรูหรา และดีกว่าเดิม เพราะเหตุผลที่ว่า "ต่างคนต่างแสวงหาหนทางที่คิดว่าตัวเองคิดว่าดีที่สุดอยู่แล้ว "    คำพูดนี้มักเป็นคำพูดของคนที่ไม่รู้จักคำว่า "พอ"เพราะเอาเข้าจริงๆ คนที่เอาเหตุผลข้อนี้มาอ้าง กลับไม่เคยพอใจในสิ่งที่ตัวเองแสวงหาเอาซะเลย เลยต้องแสวงหาไปเรื่อยๆจนชั่วชีวิต นั่นคือ เหตุผลของคนที่เห็นแก่ตัว เอามาอ้าง เพื่อจะให้ตัวเองดูดีเท่านั้นเอง     ในมุมมองของป้า ป้าคิดว่า แสงโสมก็ผิดเหมือนกัน ที่ทิ้งรพินทร์ไปแต่งงานกับชายอื่น เพียงเพราะเค้าร่ำรวยกว่า(ถ้ามาจากเหตุผลที่ว่าทุกคนย่อมอยากแสวงหาสิ่งที่ด ีที่สุดให้ตัวเอง ตามความคิดของคุณแนท)  และ แสงโสมยิ่งผิดหนักขึ้น เห็นแก่ตัวมากขึ้น เมื่อ หวนกลับมาขอเติมความรักจากรพินทร์เมื่อสามีตัวเองตาย เป็นใครก็คงรับไม่ได้กับการกระทำของแสงโสมแบบนี้     พอป้ามาอ่านความคิดเห็นของคุณแนท ป้าเลยคิดว่า แสงโสมน่าจะรักแต่ตัวเอง คนประเภทนี้จะรักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง และจะเห็นความสุขของตัวเองเป็นใหญ่ ส่วน ใครจะรับผลกระทบจากการกระทำของเธอ เธอก็จะไม่สนใจ ขอให้ได้มาซึ่งความสุข ก็น่าจะพอสำหรับเธอ

natt

ผมว่าเธอไม่ผิดที่จะลองแสวงหาสิ่งที่ดีกว่าครับ คุณแกรนด์ แต่อย่างนึงที่เธอต้องยอมรับกับมันคือ ถ้าเธอเลือกผิดแล้ว ผลของการเลือกนั้น เธอคงต้องยอมรับผลกรรมจากการกระทำของตัวเธอเองครับ ซึ่งตอนนี้เธออาจจะกำลังคิดอยู่ก็ได้ว่า ถ้าตอนนั้นเธอไม่ทำแบบนี้ เธอคงไม่เสียรพินทร์ไป แต่ก็เพียงได้แต่คิดเพราะอดีตแก้ไขไม่ได้ สิ่งที่เธอพยายามทำอยู่(กลับมาหารพินทร์บ่อยๆ) ความเป็นจริงอาจจะเป็นไปได้ว่า เธอมาทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อชดเชยความผิดของเธอก็ได้ คงมองได้หลายแง่น่ะครับ

grand

วันที่, เขียนโดย: สิ่งที่เธอพยายามทำอยู่(กลับมาหารพินทร์บ่อยๆ) ความเป็นจริงอาจจะเป็นไปได้ว่า เธอมาทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อชดเชยความผิดของเธอก็ได้ คงมองได้หลายแง่น่ะครับ     การที่แสงโสมกลับมาหารพินทร์บ่อยๆนั้น ผู้เขียนได้สื่อให้เห็นอย่างชัดเจนว่า แสงโสมต้องการที่รื้อฟื้นความสัมพันธ์ฉันท์คู่รักกับรพินทร์ เธอจึงเพียรพยายามตามตื๊อรพินทร์ ซื้อข้าวของแพงๆมากมายก่ายกองมาให้รพินทร์ ตามมาอยู่ที่บ้านที่หนองน้ำแห้งของรพินทร์บ่อยๆ(ทำให้รพินทร์ต้องระเห็จหนีเ ข้าป่าทุกครั้งที่เลี่ยงได้)     ตามที่คุณแนทมองว่า แสงโสมพยายามกลับมาหารพินทร์บ่อยๆเพื่อชดเชยความผิดจึงดูจะฟังไม่ขึ้นซักเท่ าไหร่ เพราะถ้าเธอรู้สึกสำนึกผิดจริง อยากชดเชยความผิดกับรพินทร์จริง เธอควรที่จะขอโทษรพินทร์ อาจจะโดยการเขียนจดหมายมาขอโทษ แล้วก็แค่นั้น การชดเชยความผิดที่เธอน่าจะทำได้มากที่สุดคือ การเขียนจดหมายมาขอโทษ และเขียนจดหมายมาถามไถ่ทุกข์สุขบ้างนานๆครั้ง แต่แสงโสมไม่ควรมาป้วนเปี้ยนในชีวิตของรพินทร์อีกแล้ว หลังจากที่เธอเลือกที่จะแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้ชีวิต เพราะรพินทร์ยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บทางใจที่เธอก่อขึ้นให้กับเขา การที่เธอยิ่งเข้ามาใกล้เขาก็ยิ่งทำให้เขาเจ็บ   การที่แสงโสมพยายามเข้ามาป้วนเปี้ยนกับรพินทร์เยี่ยงนี้ส่อให้เห็นว่า เธออยากจะกลับมาขอคืนดี ก็อย่างที่หนูนกบอกว่า "แสงโสมรักพี่เสียดายน้อง แต่รักเงินมากกว่า พอพี่ตายก็กลับมาหาน้อง ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งน้อง" (ยิ่งเห็นว่า ขอคืนดียากยิ่งตามตื๊อเพราะอยากจะเอาชนะ ไม่ใช่เพราะความรัก) ถ้ารพินทร์เป็นคนที่ใจอ่อนกว่านี้ เป็นคนที่เจ็บแล้วไม่จำ เป็นคนที่ไม่หยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเอง รพินทร์ก็คงจะคืนดีไปกับแสงโสมไปนานแล้ว และ แสงโสมก็คงจะอยู่กับรพินทร์ได้ไม่นาน ก็คงจะทิ้งรพินทร์ไปแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของเธออีกครั้ง และเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอไม่มีที่หมายใหม่ เธอก็จะกลับมาหารพินทร์อีกโดยอ้างว่า อยากจะชดเชยความผิดของเธอ(พูดถึงกรณีที่ถ้ารพินทร์ใจอ่อนยอมคืนดีกับเธอหลัง จากสามีเธอตายนะคะ) แล้วเธอก็จะไปแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของเธออีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า วนเวียนเป็นวัฎจักร วัฎสงสาร อย่างนี้ไม่รู้จบ       Quote: ถ้าเราคิดจะมองหาคนที่ถูกใจ คนที่ "ใช่" คุณเชื่อไหมว่า   เราหาได้เกือบชั่วชีวิต   แต่คนที่จะตรงใจคุณจริงๆ 100% นั้น ไม่มีหรอก   นอกจากคุณจะหยุดความต้องการที่ไม่มีข้อสิ้นสุดของตัวคุณเองลง   ป้าเคยอ่านเจอข้อความข้างบนที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ป้าคิดว่าข้อความข้างบนเป็นเรื่องจริงของชีวิตเพราะเมื่อคุณเจอ "คนที่ใช่กว่า" อีกคน "คนที่(เคย)ใช่ที่แล้วๆมาอีกหลายๆคนในชีวิตของคุณ" คงต้องประสบกับความเจ็บปวดไปเรื่อยๆ คนแล้วคนเล่า   ป้าถึงคิดว่า แสงโสมเธอเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่ตัว และเอาความสุขส่วนตัวเป็นใหญ่ เพราะ ไม่ว่าเธออยากจะทำอะไรเธอต้องทำให้ได้ เธอไม่สำเหนียก หรือสำนึกหรอกว่า การที่เธอทำอะไรตามใจเธอนั้นก่อให้เกิดความเจ็บปวดกับรพินทร์แค่ไหน จนเค้าต้องหลบลี้หนีหน้าเธออยู่บ่อยๆ   นี่คืออีกมุมมองหนึ่งของป้าค่ะคุณแนท

Gunman

งั้นแสงโสมคงนิสัยคล้ายมันตรัย ใช่ป่ะคับ

grand

วันที่, เขียนโดย: งั้นแสงโสมคงนิสัยคล้ายมันตรัย ใช่ป่ะคับ     เรื่องนี้สงสัยต้องเชิญ คุณมันตู ซือแป๋มันตรัย มาวิเคราะห์เจาะลึก ความเหมือน และความต่าง ระหว่าง แสงโสมและมันตรัยซะแล้วล่ะค่ะ

natt	มันแล้วแต่ว่าเราจะพยายามมองแสงโสมในแง่ไหนน่ะครับ คือผมพยายามมองแสงโสมในแง่ดีขึ้นมาอีกสักหน่อยน่ะครับ เพราะเหมือนกับว่าเราไม่ได้มีโอกาสได้สัมผัสความป็นตัวตนที่แท้จริงของเธอเล ย มันอาจจะใช่และไม่ใช่อย่างที่คุณแกรนด์ว่าก็ได้ เพียงแต่ในเรื่องนี้ แสงโสมเป็นฝ่ายที่ถูกรุมประนามอยู่ฝ่ายเดียวน่ะครับ

Meyanee2003

อืมค่ะ เริ่มตาสว่างจากที่พี่แนทบอกแล้วล่ะค่ะ คงใช่ค่ะ แสงโสมอาจจะรักรพินทร์ในบางเรื่อง รักที่เขาเป็นคนที่เก่งอย่างหน้าทึ่งเมื่ออยู่ในป่า แต่ก็เพียงแค่ในป่าเท่านั้นใช่ไหมคะ พอข้างนอก รพินทร์ก็เหมือนกับพรานชาวบ้านซื่อๆ   สมถะคนหนึ่ง แสงโสมคงจะรับรพิทร์ไม่ได้ในส่วนนี้ใช่ไหมคะ

พระนาย

ต้องมาขอแย้งและแก้แทน คุณแสงโสมประโลมใจกันสักนิด   ก็ต้องดูว่า เรื่องที่แสงโสมหักอกรพินทร์นั้น เราได้ฟังจากฝ่ายรพินทร์เพียงอย่างเดียว ไม่เคยมีคำสารภาพจากคุณแสงโสมเลยว่า อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอเลิกรา ไปจากรพินทร์ ไพรวัลย์   จากที่รพินทร์เล่า แสงโสมกับรพินทร์เคยสัญญากันว่าจะแต่งงานกัน เสร็จแล้วคุณแสงโสมไปแต่งกับชายอื่น แล้วรพินทร์ก็อกหัก ทีนี้ พอสามีคุณแสงโสมตายไป เธอจะกลับมาหารพินทร์เข้า รพินทร์ รับไม่ได้กับความผิดหวัง กับสิ่งที่แสงโสม เคยทำให้เค้าเจ็บปวด ขนาดหนัก เลยไม่ยอมคืนดี     ทีนี้เรามาลองมองจุดที่ว่า คุณแสงโสมรักรพินทร์มั้ย ผมขอบอกว่า เธอก็คงรักรพินทร์ล่ะครับ แต่ว่ารักจริงขนาดคุณหญิงดาริน ยอมเสียสละทุกอย่างแม้แต่ชีวิตจนออกติดตาม หรือไม่เนี่ย ก็ไม่รู้ เพราะจะมีผู้หญิงสักกี่คนเป็นอย่างดารินล่ะครับ ดังนั้นในความคิดผม แสงโสมก็คงรักรพินทร์น่ะครับ แล้วต้องมาดูว่าเธอรักกับรพินทร์ตอนไหน ถ้ารพินทร์เป็นรักครั้งแรกของเธอเหมือนกันล่ะ เธอก็อาจจะลืมรพินทร์ไม่ได้เลยก็ได้ ดังนั้นการหวนกลับมาหา จึงไม่น่าจะใช่ความผิดอะไร มันก็คงเป็นความผูกพันกันมากกว่า   มาดูตรงจุดที่ว่า ทำไมเธอทิ้งรพินทร์ไป ถ้าเราอยู่กันในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มองอุดมคตินักหนา คุณแสงโสมเธอเป็นสาวเมืองกรุง เป็นสาวสังคม แล้วก็คงมีชีวิตอยู่แบบคนกรุงเทพฯ ดังนั้นเนี่ยจะให้เธอสละชีวิตแบบเดิม ๆ ของเธอ ไปอยู่กับรพินทร์ที่หนองน้ำแห้ง จะให้เธอทำอะไรล่ะครับ แล้วนายรพินทร์ ก็คิดแต่จะอยู่ป่าท่องป่าไปเรื่อย ๆ สำหรับชีวิตคนกรุงบางคน ไปเที่ยวป่าบางขณะมันอาจจะสนุก น่าสนใจ แต่อยู่เป็นปี ๆ เนี่ยมันคนละเรื่องนา ถ้าแสงโสม ในตอนนั้น ตกลงจะแต่งงานกับรพินทร์ แล้วต้องไปอยู่ป่ากับรพินทร์ ตลอดชีวิต แรก ๆ ชีวิตรักอาจจะหวานชื่น แต่ว่านานไป เธอน่าจะน่าสงสารนะครับ

พระนาย

แล้วมามองมุมกว้างบ้าง ผมไม่คิดว่าคุณแสงโสม เธอจะตัดสินใจเรื่องแต่งงานคนเดียว ผมว่า คุณพ่อคุณแม่เธอ คุณอำพลเองด้วย คงช่วยแนะนำบ้าง คงไม่มีพ่อแม่ที่ไหน ที่อยากให้ลูกสาวตัวเอง แต่งงานกับพรานป่า แล้วก็ไปอยู่ที่หนองน้ำแห้งหรอกครับ   ดังนั้นการที่แกตัดสินใจไปแต่งงานกับผู้ชายอีกคนที่ร่ำรวยกว่าเนี่ย มันไม่ใช่ความเห็นแก่ตัวหรอก ในเมื่อเธอไม่ได้เบียดเบียนคนอื่น เออ ถ้ารพินทร์ แสดงให้เธอเห็นว่า เค้าก็รักเธอเหมือนกันด้วยการที่จะเลิกอาชีพอันตรายอย่างการเป็นพราน แล้วก็มาทำอะไรที่มันมั่นคงกว่านั้น เช่นทำสวน หรือทำกิจการ นำเที่ยว หรืออะไรที่อยู่เป็นที่เป็นทาง เหมาะที่ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง แล้วก็ผู้หญิงที่มีสมองและสติ ในการที่จะเลือกอยู่กับใครสักคนนึง เห็นว่า เออผู้ชายคนนี้มีอนาคตนะ แล้วแสงโสมยังไม่เลือกก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ถ้าเราดูอาชีพนายรพินทร์ แล้ว ถ้าผมมีลูกสาว หรือน้องสาว ผมก็ไม่ค่อยอยากให้ไปร่วมชีวิตกับนายรพินทร์ หรอกครับ ถ้าเค้าไม่เปลี่ยนอาชีพน่ะ ขนาดดาริน ยังบอกเลยว่า จะไม่ยอมให้รพินทร์ ออกป่า ไปตามเรื่องตามราวอีก ในตอนต้นภาค 2 น่ะ แต่ว่าสุดท้ายเธอรักรพินทร์จนตาบอดต่างหาก เลยต้องยอมสละชีวิตของเธอทั้งชีวิตมาอยู่กับรพินทร์ ส่วนแสงโสม เธอรักรพินทร์ ไม่พอที่จะสละชีวิตเธอทั้งชีวิตมาอยู่กับรพินทร์ ก็เท่านั้นเอง ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่รักหรือว่าเห็นแก่ตัว อะไรนักหนา ถ้าเรื่องเห็นแก่ตัว นายพรานรพินทร์ ก็เห็นแก่ตัวเหมือนกัน ปากบอกว่ารักผู้หญิง ไม่ว่าจะคุณแสงโสม หรือดาริน แต่นายรพินทร์ ก็ไม่ยอมที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเองให้เหมาะ กับผู้ครองเรือนสักหน่อย ไม่ยอมทำตัวให้มั่นคงและมีอนาคตพอสำหรับผู้หญิงเลยน่ะครับ   จากเหตุผลนี้ผมว่าแสงโสม ไม่ได้เห็นแก่ตัว ที่ต้องตัดใจ จากพรานป่า ที่หยิ่ง ยะโส แล้วก็ไม่สนใจคนอื่น จนต้องไปแต่งงานกับคนที่เค้าเหมาะสมกับเธอมากกว่า ส่วนการที่พยายามกลับมาหานายพราน ก็ไม่ใช่ความผิดอะไร ในเมื่อสามีเธอตายแล้ว เธอ ว้าเหว่และเหงา เธอก็คิดถึงนายรพินทร์ คนรักเก่าของเธอ แต่ที่เธอทำไม่สำเร็จ เพราะเธอใช้วิธีที่ไม่ถูกต่างหาก ถ้าจะง้อนายรพินทร์ เธอต้องสละตัวเธอเองมาพิสูจน์ให้รพินทร์เห็นว่า ทรัพย์สินเงินทองและชีวิตหรูหรายังไงแสงโสมก็ไม่ต้องการ ขอเพียงได้อยู่กับรพินทร์ก็พอแล้ว นั่นแหละ รพินทร์ ถึงจะยอม

miew

เหมียวว่าเรื่องแสงโสมกับรพินทร์นี่ เราได้รู้เรื่องต่างๆจากฝ่ายของรพินทร์เท่านั้นโดยที่ไม่ได้รู้เรื่องต่างๆใ นมุมมองของแสงโสมเลย... เป็นไปได้ว่าแสงโสมอาจจะเป็นคนเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงินหรืออะไรอย่างที่ว่ากัน  แต่มันก็เป็นไปได้เหมือนกันที่รพินทร์อาจจะเป็นคนสร้างปัญหาเองจนแสงโสมทนไม ่ได้ เช่นตามขี้หึงไม่เลือกที่ (สมมุติเฉยๆนะ)  เอาแต่ใจตัวไม่แคร์ใครเลย และอื่นๆ...  ถ้าเราได้รู้เรื่องจากมุมมองของทั้งสองฝ่าย  เราอาจจะมาวิเคราะห์เจาะลึกกันได้เคลียร์กว่านี้ว่าใครถูกกว่า ใครผิดกว่าในความสัมพันธ์ที่ล้มเหลวครั้งนี้อ่ะนะคะ...   ไม่มีไรหรอก..เพียงแต่อยากจะเสนอว่าบางที...แสงโสมอาจจะไม่ใช่ฝ่ายที่ผิดซะห มดเลยทีเดียว...  แสงโสมรักรพินทร์ไหม?  รักค่ะ  แต่รักอย่างแสงโสมๆ เมื่อมาเทียบกับความรักสีขาวของดาริน ความรักสีหม่นๆของแสงโสมก็เลยกลายเป็นดำปึ๊ดปื๋อไป..

grand

อ่านคำวิเคราะห์ของคุณพระนายดูเป็นเหตุเป็นผลดีค่ะ อ่านแล้ว ไม่รู้สึกว่า แก้ตัวแทนแสงโสมมากเกินไป แต่พูดไปตามความเป็นจริง ดูเป็นกลางๆดี     ส่วนที่ป้าตอบคุณแนทนั้นคือตอบไปตามคำวิเคราะห์ของคุณแนทที่ว่า     Quote: เพราะแสงโสมพยายามแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต แล้วคิดมาชดเชยความผิดทีหลังกับรพินทร์รึเปล่า (สิ่งที่เธอพยายามทำอยู่(กลับมาหารพินทร์บ่อยๆ) ความเป็นจริงอาจจะเป็นไปได้ว่า เธอมาทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อชดเชยความผิดของเธอก็ได้ )   และ   แต่เมื่อเธอไปแต่งงานกับคนอื่นได้มาซึ่งทรัพย์สิน แล้วสามีตาย สิ่งที่เธอนึกได้ คือ ความรักที่เธอขาดอยู่ เธอจึงจำต้องมาเติมเต็มที่รพินทร์ แต่เหมือนเติมแล้วก็แล้วกัน เพราะการที่จะอยู่ที่หนองน้ำแห้งกับรพินทร์เลยเธอคงทำใจไม่ได้ แต่ครั้นจะดึงรพินทร์ไปอยู่ในเมือง รพินทร์คงไม่ยอม เลยมาเติมความรักที่หนองน้ำแห้งบ่อยๆมั๊ง   คิดว่าแสงโสมรักที่บางส่วนของรพินทร์ แต่ก็รับไม่ได้ในบางส่วนของรพินทร์ ครั้นจะตัดก็เสียดาย จะเสียสละตัวเองมาอยู่เลยก็ทำไม่ได้         ยิ่งฟังดูเหมือนกับแสงโสมคิดใช้รพินทร์เป็นที่เติมความรักชั่วครั้งชั่วคราว  ไม่คิดจะจริงจังด้วย ถ้าฟังแค่นั้น ความคิดอย่างนั้นมันดูเหมือนกับแสงโสมเห็นแก่ตัวเกินไปไม่มีหัวใจเกินไปโดยค ิดถึงความสุขตัวเองแต่เพียงฝ่ายเดียวหนะค่ะ        แต่พอมาอ่านของคุณพระนาย คุณพระนายให้เหตุผลที่ดีมากฟังแล้วรู้สึกว่า เป็นกลางจริงๆค่ะ     เพราะคุณพระนายให้เหตุผลอีกด้านด้วยว่า     Quote: เออ ถ้ารพินทร์ แสดงให้เธอเห็นว่า เค้าก็รักเธอเหมือนกันด้วยการที่จะเลิกอาชีพอันตรายอย่างการเป็นพราน แล้วก็มาทำอะไรที่มันมั่นคงกว่านั้น เช่นทำสวน หรือทำกิจการ นำเที่ยว หรืออะไรที่อยู่เป็นที่เป็นทาง เหมาะที่ญาติผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง แล้วก็ผู้หญิงที่มีสมองและสติ ในการที่จะเลือกอยู่กับใครสักคนนึง เห็นว่า เออผู้ชายคนนี้มีอนาคตนะ แล้วแสงโสมยังไม่เลือกก็ว่าไปอย่าง   ถ้าเรื่องเห็นแก่ตัว นายพรานรพินทร์ ก็เห็นแก่ตัวเหมือนกัน ปากบอกว่ารักผู้หญิง ไม่ว่าจะคุณแสงโสม หรือดาริน   แต่นายรพินทร์ ก็ไม่ยอมที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเองให้เหมาะ กับผู้ครองเรือนสักหน่อย ไม่ยอมทำตัวให้มั่นคงและมีอนาคตพอสำหรับผู้หญิงเลยน่ะครับ   อันนี้มองเห็นภาพเลยค่ะว่า มันก็จริงอยู่ที่ว่า ตัวรพินทร์เองก็เห็นแก่ตัวมากเหมือนกัน ที่ไม่ยอมปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อผู้หญิงที่ตัวเองบอกว่ารักบ้าง การที่รพินทร์คิดแต่จะดำรงชีวิตแบบเดิมๆโดยไม่คิดจะปรับตัวปรับใจเข้าหาผู้หญิงที่ตัวเองรัก มันก็ไม่แปลกถ้าผู้หญิงจะทนเค้าไม่ได้ ป้าลืมมองตรงจุดนี้ไปค่ะ

ต้นฉบับ http://www.petprauma.com/cgi-bin/yabb/YaBB.cgi?board=news;action=display;num=1064402264

เส้นทาง : สารบัญ วิพากษ์เพชรพระอุมา คุณแสงโสม ได้รักรพินทร์บ้างไหมคะ