ตอนแรก รพินทร์อยากจะให้นายชดตายจริงๆเหรอคะ

นำเสนอโดย Gunman

เรื่อง : ตอนแรก รพินทร์อยากจะให้นายชดตายจริงๆเหรอคะ
โดย : Meyanee2003
เมื่อ : กันยายน 25th, 2003, 10:00pm

Meyanee2003

ตอนแรกๆที่อ่านเพชรพระอุมาน่ะค่ะ ได้ยินที่ดารินว่ารพินทร์บ่อยมากที่ว่า รพินทร์พยายามมาตลอดเพื่อที่จะหาซากศพหรือกระดูกของพรานชด   และหนานอินให้ได้ ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ รพินทร์เราจะใจร้ายขนาดนั้นจริงๆเหรอคะ ก็เมื่อกี้กลับไปอ่านกระทู้ที่เรื่องเกี่ยวบัวมรณะน่ะค่ะ แล้วมาคิดว่ารพินทร์ยอมเสียสละตัวเองไปอยู่ในนั้น...ส่วนหนึ่งเพื่อที่จะเอา ชนะแงซาย และอีกส่วน เพื่อนที่จะหาซากโครงกระดูกของนายชดและหนานอินเหรอคะ   ช่วยวิเคราะห์กันหน่อยเถอะค่ะ เพราะตอนนี้กำลังสงสัยมากๆค่ะ รพินทร์คิดเช่นนั้นจริงๆเหรอคะ

เต๋า

ผมไม่คิดว่ารพินทร์ใจร้ายอยากให้พรานชดตายหรอกครับ...อันที่จริง รพินทร์เชื่อว่าพรานชดตายไปแล้วต่างหากล่ะครับ...มันผิดกันนะครับ  เพราะรพินทร์รู้จักป่าดีเกินไป  จนคิดว่าไม่มีใครสามารถรอดชีวิตอยู่ในป่านรกดำได้  รพินทร์จึงคิดว่าจะมาตามหาคนรอดชีวิตอยู่ทำไมให้เมื่อยตุ้ม  หายังไงก็ไม่เจอ  ก็คนตายไปแล้วแน่ๆ (ในความคิดของรพินทร์) ตะแกก็หาหลักฐานว่าตายแล้วดีกว่า จะได้เดินทางกลับสบายๆ  ไม่ได้เกี่ยวกับ...อยากให้ตายหรอกครับ  เพราะเดินทางกับดารินมาจนมีใจให้กันขนาดนี้  จะมานั่งแช่งชักหักกระดูกพี่ชายเค๊า..จะเป็นพระเอกได้หรือครับ...แต่ถ้าคิดว ่าตายไปแล้ว  ก็ไม่ได้ผิดอะไร  เพราะไม่ได้รู้จักสนิทสนมอะไรกันมาก่อน  รพินทร์คงมีความคิดว่าพรานชดน่าจะตายไปเรียบร้อยแล้ว  ตั้งแต่ก่อนออกเดินทางจากหนองน้ำแห้งอีกนะครับ  แต่ที่ยอมรับจ้างนำทาง...มันเป็นเรื่องนิสัยชอบผจญภัยของตะแกมากกว่า  หรือใครจะเรียกว่าเลือดข้นก็ได้...ไม่ว่ากัน ลองนึกดูสิครับ...เป็นพรานใหญ่  มีชื่อเสียงในหมู่ชาวบ้านป่า  บารมี-ฝีมือขนาดนี้  ผมว่าถ้าไม่มีคนจ้างนำทางเข้าไป  เผลอๆ ในที่สุดแกเบื่อๆ ป่าที่เดินจนปรุโปร่งแล้ว  ตะแกก็ต้องหาข้ออ้างบุกลึกเข้าไปเรื่อยๆ เองแหละ  ไม่ต้องให้ใครจ้างร๊อก

miew

เห็นด้วยๆ  รพินทร์น่ะคิดมาแต่แรกแล้วว่าจะมาตามกระดูกนายชดกลับ การได้เจอตัวนายชดเป็นๆน่ะเป็นไปได้ยาก.... จริงๆแล้วจะว่าแกผิดก็ไม่ได้อ่ะนะคะ ถ้าเป็นเรา  ใจเราก็คงไม่อยากให้คนที่เรากำลังเดินตามหาบุกป่าลึกไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด เพราะตามยังไงก็คงตามไม่เจอ  ทางที่ดีก็คือให้คนที่เราตามหาอยู่กับที่เฉยๆ แล้วให้เราตามไปพบเอง...การที่อยู่กับที่เฉยๆนี่ก็คือการอยู่ในหลุมไงคะ รับรองไม่ย้ายที่แน่ๆ นอกจากว่าจะเป็นผีดิบก็ว่าไปอย่าง....รพินทร์ก็เลยคิดว่าจะพาพวกนายจ้างไปพบ ที่ตายของนายชด...ให้เห็นกับตาแล้วจะได้กลับๆกัน ภาระหน้าที่แกก็หมด  จะได้ไปทำมาหารับประทานอย่างอื่นบ้าง  ไม่ใช่ว่าต้องเหมาโปรเจคเดียวสิบปีแบบไม่มีจุดหมาย  แย่แน่ๆเรย...   ผิดกับเจ้าแงซายสิคะ  รายนั้นเค้าต้องพยายามทุกวิถีทางที่จะให้คณะนายจ้างเดินหน้าต่อไปให้ได้ ดังนั้น จุดประสงค์หลักของรพินทร์กับแงซายน่ะขัดกัน เพราะรพินทร์ต้องการพบหลักฐานว่านายชดตาย..จะได้กลับบ้าน ส่วนแงซายต้องการพบหลักฐานว่านายชดยังไม่ตาย..จะได้เดินทางไปต่อ   มันน่าสังเกตที่ว่า รพินทร์ไม่เคยคิดที่จะปลอมแปลงหลักฐานตบตานายจ้างเพื่อแสดงว่านายชดตาย (อาจจะเป็นไปได้ว่าปลอมยาก..เพราะดารินเธอเป็นแพทย์และนักมานุษยวิทยา) ส่วนแงซายอ่ะ เคยคิดและประกาศให้รพินทร์ได้ยินว่าถ้าตัวแกบังเอิญไปเจอหลักฐานว่านายชดตาย แต่คนอื่นไม่ทันเห็น  แกอาจจะกลบร่องรอยนั้นทิ้ง.. เพราะว่าอยากจะให้นายจ้างคิดว่านายชดยังอยู่  จะได้เดินหน้าต่อ...ตอนที่แกพูดนี่พี่เหมียวก็ไม่แน่ใจว่าแกต้องการพูดเพื่อ กวนโมโหรพินทร์ หรือว่าพูดจริงจังกันแน่  เพราะมันออกจะทีเล่นทีจริงพิกลอยู่... แต่ก็ทำให้รู้สึกว่าแงซายทำได้ทุกอย่างเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ตัวเองอ่ะค ่ะ     อ้าว...หัวข้อกระทู้เรื่องรพินทร์  กลายเป็นด่าแงซายไปแระ...หุ หุ

natt

มันอยู่ในสัญญาแต่แรกแล้วว่า ถ้าไม่เจอพรานชดในลักษณะที่มีชีวิต ก็ขอให้ได้เห็นที่เสียชีวิตก็ยังดี รพินทร์ก็ทำทุกอย่างตามหน้าที่ไม่มีบกพร่องนี่ครับ คือเมื่อเดินทางไป เจอหลักฐานอะไรที่ทิ้งร่องรอยเอาไว้ อย่างนึงที่ต้องทำคือว่าสำรวจว่าบริเวณนั้นๆมีสิ่งผิดปกติอะไรรึเปล่า มีแนวโน้มที่จะเสียชีวิตแถวนี้หรือไม่ การที่ออกเดินทางโดยหวังว่าพรานชดจะมีชีวิตนั้น โดยความจริงแล้ว เชื่อว่าทั้งคณะจะหวังมาเพียงเก็บกระดูก เพียงแต่ว่าทำใจไม่ได้ที่จะยอมรับความจริงเท่านั้น การที่เห็นหลักฐานแล้วไม่สำรวจให้ละเอียด อาจทำให้เดินทางไปต่อโดยไม่รู้ว่าจะกำหนดเส้นทางไปทางไหน แล้วสุดท้ายการเดินทางคงไม่จบสิ้นน่ะครับ   การที่รพินทร์พยายามมองหาหลักฐานหรือความน่าจะเป็นที่พรานชดตาย ผมมองว่าน่าจะเป็นสิ่งที่ปกตินะ คือทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมา(แต่ที่รพินทร์มีความเชื่อลึกๆว่าพรานชดต ายแล้วนี่ เชื่อว่ารพินทร์คิดอย่างนั้นจริงๆ)

grand

เห็นด้วยกับคุณเต๋า คุณเหมียว แล้วก็คุณแนทค่ะ ตอบครอบคลุมหมดแล้ว ป้าเลยมาเห็นด้วยอย่างเดียวค่ะ

Teardrop

ผมคิดว่าที่คุณเมยานีคิดว่า รพินทร์อยากให้พรานชดตาย เพราะคุณเมยานี หลงกลอุบายของเจ้าแงซายต่างหากครับ นี่เป็นการเฉีอนของแงซายอีกอย่างหนึ่งคือ ให้ฝ่ายนายจ้างมองว่ารพินทร์ ตั้งใจหาหลักฐานเพื่อพิสูจน์ว่า พี่ชาย หรือ เพื่อนของเค้าเสียชีวิตแล้ว ซึ่งก็จะดูไม่ดีในสายตานายจ้าง เหมือนอย่างที่คุณเมยานีกำลังนึกถึงอยู่ขณะนี้ แต่ขณะเดียวเจ้าตัวดีแงซาย ก็พยายามหาหลักฐานว่าพรานชดยังไม่เสียชีวิต แต่ทั้งนี้ มันแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ที่ต้องการดึงคณะนายจ้างให้พาไปถึงมรกตนครต่างหาก     รพินทร์เองก็ทำหน้าที่ตามสัญญาให้ดีที่สุดแล้ว คือหาร่องรอยทุกอย่างของพรานชด ไม่ว่าจะร่องรอยการมีชีวิต หรือ การเสียชีวิต ถ้ารพินทร์ เกิดเจอร่องรอยการเสียชีวิตแล้วไม่บอกนายจ้าง หรือสงสัยแล้วไม่หา แต่กลับพาเดินต่อไป แบบนี้ ถือว่ารพินทร์ไม่ซื่อสัตย์ต่อนายจ้างมากกว่านะครับ   อย่าหลงกลแงซายครับ...

miew	ยกมือขอเข้าสมาคมคนไม่ชอบแงซายด้วยคน  เหมียวว่าแงซายเล่นรพินทร์แรงไปหน่อย จงใจจะหักหน้ากันเห็นๆ  อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าคณะเดินทางนี่ให้แงซายเป็นพรานนำทางแล้วให้รพินทร์ เป็นแค่คนติดตามขบวน.. รพินทร์ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมาก  แงซายจะพาคณะไปได้ไกลซักกี่น้ำหนอ..

grand

เมื่อกี้พิมพ์ตอบซะยาวพอกดส่ง มันขึ้น เพจ เอ๊กซ์ไปร์ ข้อความหายหมดเลย   เอาใหม่ค่ะ ตอบใหม่ก็ได้     มีคนไม่ชอบแงซายเยอะเหมือนกันนะคะ   แต่ป้ากลับชอบแงซาย เพราะแงซายดูเป็นสีสันของเรื่องเวลาที่เค้างัดข้อเอาเหลี่ยมเอาเชิง คอยยั่วโมโห ยั่วแหย่ กับรพินทร์ จริงอยู่ที่หลายๆครั้งแงซายอาจจะทำเกินไป แต่ใจจริงแล้วแงซายรักรพินทร์มาก ถึงแม้จะยอมช่วยรพินทร์ในวินาทีสุดท้ายก็ตาม(ทำให้รพินทร์เดือดปุดๆอยู่บ่อย ๆ) ส่วนรพินทร์ก็รักแงซายมากเหมือนกัน ถึงจะดูว่าเกลียดขี้หน้า แต่พอนึกว่าแงซายตาย รพินทร์ก็ถึงกับหลั่งน้ำตาให้แงซาย     แงซายเคยพูดออกมาเอง(ตอนแงซายโดนรพินทร์บังคับให้แงซายนำทาง) ว่า ถ้าทริปนี้ขาดคนนำทางอย่างพรานใหญ่รพินทร์ การเดินทางก็จะไม่ประสบผลสำเร็จ   เวลาป้าอ่านถึงตอนที่รพินทร์กับแงซายงัดข้อเอาชั้นเอาเชิงกันทีไร ป้าอมยิ้มทุกที เพราะว่าดูน่ารักทั้งคู่เลยค่ะ   ถ้าเรื่องนี้ขาดแงซายไปซักคนเนื้อเรื่องคงจืดชืดพิลึก ...อย่าเกลียดแงซายเลยนะคะ

Gunman

ผมก็ชอบแงซายคับ(ชอบตรงที่กวนๆ)

เต๋า	ผมก็ชอบแงซาย....หมั่นไส้รพินทร์ กับ อนุชามากกว่า

Meyanee2003

อืม เป็นไปได้ค่ะ ที่ตาลอาจจะหลงกลแงซายอย่างที่คุณพี่หยดพูดไว้ก็ได้ค่ะ เพราะว่าชอบแงซายค่ะ รู้สึกว่าเป็นสีสันของเรื่อง หากเพชรพระอุมาไม่มี แงซายแล้วล่ะก็... ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงน่ะค่ะ ถึงแม้ว่าแซายจะชอบแกล้งรพินทร์ยังไงก็ตาม แต่แงซายก็รักรพินทร์มากไม่ใช่เหรอคะ   ยิ่งตอนที่รพินทร์จะต้องจากกับแงซายที่มรกตนครน่ะค่ะ   อ่านตอนนั้น แล้วน้ำตาจะร่วงให้ได้     คงเพราะรักแงซายน่ะค่ะ ไม่งั้นตาลก้คงไม่ขอเป็นเมยานีหรอกค่ะ อิอิอิ   อืมค่ะ....แล้วก็โล่งใจค่ะ ที่ทุกคนไม่ได้คิดว่ารพินทร์เป็นคนเห็นแก่ตัวที่อยากให้นายชดตายอย่างงั้น ปลื้มด้วยค่ะ ที่ช่วยกันแก้ตัวให้กับรพินทร์ โล่งไปเยอะเลยค่ะ อิอิ แต่ตอนแรกๆ ก็คิดอย่างนั้นจริงๆนะคะ ว่ารพินทร์ไม่น่าจะทำอย่างนั้นเลย เหมือนกับแช่งให้อนุชายตายไปซะอย่างงั้นแหละค่ะ

Teardrop

อ้าวน้องเมยานีหลงกลไปรักแงซายซะแล้ว สงสัยจะตายน้ำตื้นด้วยคำว่า "พี่นี้แสนจะรักเจ้า" ถอนตัวไปรักมันตรัย ดีฝ่าน้อง เชื่อพี่ อิอิอิ

เต๋า	ว๊า...จะให้น้องเมฯ ไปรักมันตรัยได้ไงคุณหยดฯ    ท่านมันตูยังมาเข้ากระทู้บอกว่ามันตรัยเห็นแก่ตัวที่สุดอยู่หยกๆ....ไปรักอี ตา วรมันต์ดีฝ่า  รักเหนียวแน่น ไม่ซับซ้อน ไม่เปลี่ยนใจ  เพียงแต่ช่วงแรกๆ ต้องหัดร้อง ก๋อยๆ กะตะแกไปประมาณ.....กัปป์หนึ่งเท่าน้านนนอ่ะ

Teardrop

ผมว่าภาค 2 ถ้ามันตรัยไม่โดนนาคบาศเข้าไปก่อน ดารินคงมีสภาพเหมือนมันตรัยมากกว่า คือเป็นวิญญาณอมตะ แบบมันตรัย สิ้นสุดชาติภพ ด้วยกฤตยามนต์ มากกว่าที่จะเป็นค้างคาวดูดเลือดแบบ พันทุมวดี นะครับ ด้วยว่ามันตรัยผูกดารินด้วยความรัก แต่ผูกพันทุมวดี ด้วยความแค้นครับ   เป็นแบบวรมันต์ก็ดีครับ แต่วรมันต์รักหญิงหนึ่งคน โดยได้อยู่ร่วมกัน มองเห็นกัน ทุกข์สุข (สุขไม่ค่อยมี ) มาด้วยกัน แม้นจะอยู่ในใต้ต่ำนรก ก็ยังอยู่ด้วยกัน  ขณะมันตรัยอยู่คนเดียว เฝ้ามองคนรักเปลี่ยนภพเปลี่ยนชาติ โดยไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องมานับแสนๆปี   อาจารย์มันตู ฤา จะเข้าใจลูกศิษย์มันตรัย กว่า สาวกของมันตรัยเอง อิอิอิ ว่าแต่ก็แปลกดีนะครับ ภาคแรกผมชอบคุณหญิงดาริน เกลียดมันตรัย ภาค2 ผมกลับชอบมันตรัย ไม่ชอบ ( ไม่ถึงกับเกลียด ) คุณหญิงดาริน+จิตรางคนาง

miew

ถ้าจิตรางคนางค์ต้องคำสาปของมันตรัยแทนที่จะเป็นพันทุมวดี  เหมียวว่าจิตรางคนางค์ก็ต้องนอนอยู่ในโลงแก้วอยู่ดีนั่นแหละ เหตุผลเหมียวว่าไม่เกี่ยวกับการที่มันตรัยรักหรือแค้น  แต่เป็นเพราะว่าถ้าปล่อยให้จิตรางคนางค์ได้เดินเพ่นพ่านไปทั่วได้เป็นแสนๆปี แบบมันตรัย  จิตรางคนางค์ก็คงไปสมคบกับพวกก็องก็อยคว่ำบาตรมันตรัยจนได้  ถึงแม้ว่าจะไม่สำเร็จเพราะมันตรัยมีฤทธิ์ร้ายมากกว่าเยอะ  แต่มันตรัยก็คงจะต้องรำคาญใจไม่หยุดไม่หย่อน... สู้เสกให้นอนนิ่งๆในโลงไม่ได้  ปกครองง่ายกว่ากันเยอะเรย...

Meyanee2003

อืมค่ะ เห็นด้วยกะพี่เหมียวนะคะ เพราะมันตรัยรู้ว่าจิตรางคนางค์ไม่ได้มีใจให้ตน ถ้าปล่อยไว้ ก็ต้องไม่สมคบกับพวกก็องกอยอยู่ดี คิดว่ามันตรัยน่าจะให้ จิตรางคนางค์นอนอยู่ในโลงแก้วเฉยๆ แล้วครอบครองคนเดียวมากกว่าค่ะ   บรื๋อ....ก็ยังกลัวค่ะ โชคดีนะ ที่เอานาคบาศคล้องไว้ทัน ไม่งั้นนะ......

เต๋า	ใครจะนอนในโลง...ได้ทั้งน้านนน...ขอให้สวยสมคำบรรยายก็พอ แต่ก็นะ...สงสัยไม่วาย...สาวสวยนอนเต่งตึงมาเป็นแสนปี...มันตรัย...ไม่ทำอะไ รเลยรึ?  ไม่น่ารอดนะ

Meyanee2003

เอ่อ...แล้วอย่างมันตรัยนี่น่ะค่ะ กึ่งมนุษย์ กึ่ง อมนุษย์ นี่ค่ะ   ....แล้วจะทำได้ด้วยเหรอคะ สงสัยจัง   เอ่อ อีกนิดนะคะ สงสัยจริงๆค่ะ แบบว่า มันไม่ ง่าาา ....ท้องเหรอคะ

miew

555555  เฮ้อ! ขี้สงสัยซะจิงๆนะเด็กสมัยนี้     มันจะไปท้องได้ไงอ่ะหว่า... มันตรัยไม่กินไม่หายใจแล้วร่างกายแกจะ...ง่า...ผลิตสารที่จะเข้าไปในร่างกาย ผู้หญิงแล้วทำให้ท้องได้เหรอ?  แล้วเจ๊พันทุมแกก็มีมดลูกหรือเปล่าก็ไม่รู้สิ  ถึงจะมี..ถ้าแกท้องเก้าเดือนงี้โลงแก้วจะคลุมตัวแกไหวเรอะ ท้องโย้ยังงั้นอ่ะ  เอ...ชักจะสงสัยเหมือนกันแฮะ

เต๋า	เอ...ชักไม่แน่ใจนะ...มันตรัยไม่กินอะไร  แต่ร่างเสือกินน้ำไม่ใช่รึ  จะมีอยู่ตอนหนึ่งที่ได้ยินเสียงมันลงกินน้ำ...รึเปล่า?   ว๊า...สงสัยต้องเอามาอ่านอย่างละเอียดอีกรอบล่ะม้างงง....กลุ้มจริง...อยากม ีสาระ...ทำไมมันยากยังงี้

เจ้าด้วน

..คิดอยู่เหมือนกันว่า อยู่ด้วยกันนานๆ ตามันตรัยจะไม่ทำอะไรมั่งเลยเหรอ... . ว่าแต่ถ้าจะทำอะไรจริงๆ เค้าจะใช้ร่างไหนหนอ ..(คิดไม่ตกแฮะ)   ถ้านางพญาท้อง คลอดลูกออกมา คงจะเป็นอมนุษย์แน่ๆ..(ยิ่งคิดยิ่งนอกเรื่องไปไกล.)...     ขอบคุณรุ่นพี่ทุกท่าน ที่ต้อนรับด้วนนะคะ ((ไม่รู้เหมือนกันว่าอารมณ์ไหน ถึงได้พิศมัยชื่อนี้))   คุณเหมียวเจ้าขา..ขอบคุณสำหรับ กล้วยอ้อยหน่อไม้ ที่อยู่หลังห้อง..ด้วนจะไปจัดการแล้วนะ..ง่ำๆๆๆ   คุณเมยานีคะ จริงๆแล้ว เรียกชื่อด้วนนี่..ก็กระไรๆอยู่เหมือนกันเนอะ แต่ว่า..นึกชื่อไม่ออกว่าควรใ ช้อะไรดี..   คุณเต๋า เจ้าขา คิดอยู่เหมือนกันค่ะว่า..หนุ่มๆๆ คงมิกล้า..ใช้ชื่อนี้ 5555555   แบบว่าชื่อมันเป็นศิริมงคลก็งี้แหละ เลยไม่มีใครกล้าใช้ เอิ๊กๆๆๆ

เส้นทาง : สารบัญ วิพากษ์เพชรพระอุมา ตอนแรก รพินทร์อยากจะให้นายชดตายจริงๆเหรอคะ