ความรู้สึก--อยากทราบ

นำเสนอโดย Gunman

เรื่อง : ความรู้สึก--อยากทราบ
โดย : พันภู
เมื่อ : ตุลาคม 24th, 2003, 12:34am

พันภู

อันนี้อยากถามชาวหนองน้ำแห้งที่มีหนังสือชุดเพชรพระอุมาไว้ในครองครอง รู้จักเพชรพระอุมาจากใหน อ่านจบไปคนละกี่รอบแล้ว ชอบตอนใหน ภาคใหน หรือช่วงใหน   ไม่ทราบว่าเป็นคำถามเก่าๆหรือเปล่า ส่วนลูกบ้านหนองน้ำแห้งที่เช่ามาอ่านก็มาร่วมแจมได้นะฮะ   ส่วนเราเองอ่านจบโดยละเอียดก็รอบเดียว แต่เป็นการอ่านโดย โดดไปเล่มนี้มั่ง จบเล่มนี้โดดไปเล่มโน้น จากตอนนี้ก็โดดไปตอนโน้น ช่วงนี้เลยหยิบมาอ่านแบบเรียงเล่ม ที่อ่านโดดๆเพราะซื้อทีละเล่มสองเล่ม ที่ชอบประทับใจก็ช่วงหลุมอุกาบาต ตอนที่แงซายกับผู้กองเริ่มเปิดใจคุยกันอย่างเข้าใจ ยอมรับในความคิดเห็นความรู้สึกที่...  ลูกผู้ชายคงเข้าใจดี และชอบมากที่เจ้าคนกะล่อนเรียกพระเอกของเราขึ้นต้นด้วย    " ผู้กองที่รัก.."    เอาหละ จะรออ่านความคิดเห็นเพื่อนๆขอรับ

Meyanee2003

ว้า...เมื่อกี้เขียนซะยาว มันแฮงค์เฉยๆเลยค่ะ ตาลอ่านเพชระพระอุมาครั้งแรกตอนป.6ค่ะ คุณพ่อ-คุณแม่ ท่านเป็นคนแนะนำให้อ่าน ตอนนั้นยังเด็กไงคะ เลยให้ท่านเล่าเรื่องย่อๆ ของมันให้ฟัง พอฟังเรื่องย่อๆ แล้วเกิดความรู้สึกที่อยากอ่านมากๆเลยค่ะ เมื่อได้อ่านก็ติดนวนิยายเรื่องนี้มากๆ บางคืนตาลอ่านถึงตี2 -3 เชื่อไหมคะ เวลาอ่านตาลต้องเปิดแต่โคมไฟ แล้วปิดไฟกลางในห้องทิ้ง เพราะมันดึกมากแล้วไงคะ ไม่งั้น พ่อ - แม่ ว่าแน่ๆ ค่ะ   ตอนที่ชอบที่สุดคงเป็นตอนดงมรณะ ประมาณช่วงที่ตามล่าไอ้แหว่งน่ะค่ะ สนุกจนวางไม่ลงเลย แต่ช่วงที่ประทับใจที่สุด กลับเป็นตอนที่รพินทร์ได้พบกับแงซายในภาค 2 มันประทับใจมากๆค่ะ     ตอนนี้ก็อ่านจบไปแค่ 4 รอบเองค่ะ เป็นรอบที่อ่านเรียงทุกเล่ม ช่วงนี้ ตั้งแต่ที่มาเป็นสมาชิกของเวปนี้ หยิบเพชรมาอ่านมากขึ้นค่ะ เพราะต้องคอยตอบคำถามของลุงอิน    หรือเวลาคุยเรื่องกระทู้ที่มันยังงงๆอ่ะค่ะ       โหย..ย...ยเมื่อยนิ้วจังเลยยย   วันนี้ตาลพิมพ์เก่งแฮะ อิอิ ภูมิจายยย

miew

เริ่มอ่านตอนปอหกเหมือนน้องตาลค่ะ แต่อ่านไปกี่รอบนี่จำไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าปีนึงๆต้องอ่านไม่น้อยกว่าหนึ่งรอบหรือสองรอบ ก็รวมๆแล้วก็เยอะรอบเหมือนกันเพราะตอนนี้อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ... แหะๆ   ตอนไหนที่ชอบเหรอคะ  ไพรมหากาฬค่ะ  ประมาณเล่มหนึ่งถึงสี่ภาคแรกนั่นแหละ ชอบเอามากๆอยากจะไปสมัครเป็นลูกหาบบ้าง ชอบอ่านตอนนั้นเพราะพระเอกกะนางเอกยังไม่ค่อยรักกัน ก็เลยต้องลุ้น..  พอเลยหล่มช้างแล้วความรักไม่ค่อยน่าตื่นเต้นค่ะ แต่ตอนนิทรานครก็สนุกดี คิดว่าเป็นตอนที่ตื่นเต้นที่สุดนะ  เสียดายไม่มีแงซายเลย (มีเหมือนกัน แต่โดนผีสิง เพราะฉะนั้นไม่นับว่าเป็นแงซายอ่ะ)   พอโตๆมานี่อ่านไปเรื่อยค่ะ หยิบเล่มไหนได้ก็อ่าน พอมามีบอร์ดนี้กับบอร์ดเพชรพระอุมาที่พันทิพก็เลยไม่ค่อยได้อ่าน เพราะอ่านกระทู้กับแจมกระทู้ก็ทำให้คิดถึงเรื่องเพชรพระอุมาตลอดอยู่แล้ว...  หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี่คุณแม่เค้าหยิบเพชรพระอุมามาอ่านค่ะ เป็นรอบแรกในชีวิตของเค้าเนื่องจากเค้าเป็นคนที่แอนตี้เรื่องนี้มาสี่สิบปีแ ละไม่เคยเข้าใจว่าทำไมคนเราถึงได้อ่านเรื่องนี้กันนักกันหนา...  ,ตอนนี้คุณแม่เลยติดเรื่องนี้หนุบหนับเลยค่ะ  อ่านถึงเล่มเจ็ดเองนะ ยังไม่ถึงหล่มช้างเลย  ตอนนี้แกเริ่มบ่นๆค่ะ ว่าทำไมถึงไม่มีใครบอกมาก่อนว่ามันสนุกอย่างนี้ แกจะได้เริ่มอ่านตั้งแต่ยังสาว  (อ้าว! เป็นงั้นไป) 55555

HaPpY_OwL

ฮุๆ...หนูเพิ่งเริ่มอ่านปีนี้เองคะ   ดูรายการแฟนพันธุ์แท้ แล้วแม่ก็บอกให้ลองอ่านดู เพราะเห็นหนูเป็นคนชอบอ่านหนังสือ ตอนแรกก็ไม่กล้าอ่านหรอกคะ กลัวตัวเอง งง เพราะมันเกี่ยวกะป่า ปืน สัตว์ ไรเงี้ยคะ ฮุๆ แต่อ่านแร้วก็ติดเรย ติดจนแม่บอกให้หยุดอ่านทำอย่างอื่นบ้าง...แฮะๆ   ตอนนี้ก็อ่านถึงตอนไอ้งาดำแร้วอ่ะคะ ชอบตอนนี้จังคะ ซาหนุกดี   แต่ที่อ่านๆมา ชอบตอน จอมผีดิบมันตรัย กะอาถรรพ์นิทรานครอ่ะคะ ชอบที่มีพวกเวทย์มนต์ไรเงี้ยคะ ตื่นเต้นดี ชอบที่มันตรัยชอบพูด "ตู รอพวกสูอยู่..." ด้วยคะ

rarin

รู้จักเพชรพระอุมาจากไหน.......จากเว็บบอร์ดเพชรพระอุมาของพันทิพค่ะ ความจริงก่อนหน้านี้ก็ได้ยินชื่อมาบ้างแล้ว แต่ไม่เคยคิด"อยาก"อ่าน ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะแว่วมาว่า เนื้อเรื่องยาวมากกกกกก แต่พอมาอ่านที่บอร์ดของพันทิพแล้ว รู้สึกว่าเนื้อเรื่องน่าสนใจมากๆ ก็เลยเช่าเขามาอ่านก่อน แล้วจึงซื้อมาเป็นสมบัติของตัวเอง     อ่านจบไปคนละกี่รอบแล้ว.......อาจจบไปรอบหนึ่งแล้ว ตอนนี้ก็อ่านเจาะเฉพาะตอนที่ชอบในรอบที่สองค่ะ   ชอบตอนไหน......ตอนดงมรณะ   ภาคไหน....ภาคหนึ่ง ช่วงไหน....ช่วงที่นางเอกโดนพระเอกจูบครั้งแรก (ฮิๆๆๆ) แล้วก็ช่วงที่เข้าไปในหมู่บ้านร้างที่พุเตย น่ากลัวมากๆ

Teardrop

ชอบประโยค นิทราสวัสดิ์ จอมพรานชองฉัน  ครับ

yakin

หนูอ่านแค่รอบเดียวแบบอ่านเรียงนะคะ   แต่อ่านแยกเล่มเป็นร้อยค่ะ   ชอบตอนที่ระเบิดหน้าผาค่ะเพราะหนูชอบการวางกลยุธ

natt

รู้จักเพชรพระอุมาครั้งแรกสมัยมัธยมปลาย ได้ยินชื่อครั้งแรกรู้สึกว่า ตั้งชื่อได้ไม่น่าอ่านเลย แต่พอได้อ่านนี่คนละเรื่องเลย มาอ่านเพราะตอนนั้นโดดเรียนแล้วไม่รู้ไปทำอะไร เลยเข้าร้านเช่าหนังสือ แต่ไม่รู้จะอ่านอะไรดี คนให้เช่าแนะนำว่าสนุกเลยอ่าน หลังจากนั้นก็ติดงอมแงมเลย   อ่านไปแล้วไม่รู้กี่รอบ แต่ยังไม่ถึง10รอบอะครับ แต่เกิน 5 รอบแล้วแน่ๆอะ   ชอบภาคแรกมากกว่าภาค2 โดยเฉพาะช่วงที่มีการพูดคุยถึงอาถรรพณ์ป่า เรื่องเสือสมิง ล่าไอ้กุด ไอ้แหว่ง มหิงสาที่มีเล่เหลี่ยมแพรวพราว น้ำใจของลูกผู้ชาย   ส่วนที่เวลาอ่านแล้วไม่ค่อยชอบ คือตอนที่พระเอกทำตัวเหมือนกับเล่นตัว ทั้งๆที่รู้ว่านางเอกคิดยังไง แต่ก็ยังมาทำเล่นองค์ทรงเครื่องอีก

grand

ป้าอ่านภาคแรกจบแบบละเอียด หลายรอบ(น่าจะถึงสิบรอบ) แล้วมีบ้างที่อ่านโดดไปเล่มนั้นเล่มนี้บ้าง แต่ภาคสองนี่อ่านไม่เกินสองรอบ     ประทับใจหลายตอนมาก ไม่ว่าจะเป็นตอนหลงป่าระหว่าง รพินทร์กับดารินทุกตอน ...ฉากพ่อแง่-แม่งอนของรพินทร์กับดาริน... ฉากตามล่าไอ้แหว่ง.. ตามล่างูยักษ์...ฉากยิงธนูโดยพระรามแงซาย...ฉากรบกันที่มรกตนคร...แล้วก็ฉาก ตอนอำลากันระหว่างรพินทร์กับแงซายก่อนที่คณะเดินทางจะออกจากมรกตนคร(จริงๆภา คแรกเป็นภาคที่สนุกมากและประทับใจทุกบททุกตอนก็ว่าได้)   ส่วนภาคสองมีประทับใจ ช่วงแรกของเล่มแรก เล่มเดียว คือฉากที่ ที่ดารินไปหารพินทร์ที่บ้านทาร์ซาน

เต๋า

ว๊า....ผมโพสต์เอาไว้หลายที่มากเรยยยย....เริ่มอ่านเรื่องนี้เมื่อไหร่...ยั งไง อ่ะนะ....ซะอีกรอบก็ด้ายยย เริ่มแรกแม่เล่าให้ฟังครับ  เป็นตอนกลางคืนที่ฝนตกไฟดับ...แม่ก็เลยเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง  เป็นตอนที่รพินทร์กับดารินลอยคอออกมาจากธารน้ำตกใต้ถ้ำ  แล้วเผชิญหน้ากับมันตรัยทั้งสองร่าง....แม่ผมท่านเล่าได้น่ากลัวมาก  หลังจากนั้นเราก็นอนกันไม่หลับ....เหงื่อแตกพลั่ก....หลับตาก็เห็นภาพนักบวช หัวโล้นมาลอยวูบวาบอยู่ตามผนังมุ้ง  หลังจากนั้น  ผมกับพี่สาวก็จะแอบอ่านเวลาคุณพ่อคุณแม่ท่านเผลอๆ วางนิตยสารทิ้งไว้น่ะครับ  สมัยนั้นยังลงในนิตยสารอยู่เลย...ท่านผู้ประพันธ์ยังแต่งไม่จบครับ

butter

รู้สึกเหมือนป้า grand อ่ะค่ะ (อิ อิ กินแรงป้า grand ขออำภัยค่ะ)   ชอบทุกบททุกตอนที่พระเอกนางเอกอยู่กันฉองต่อฉอง (อ้อ ! ยกเว้นตอนทะเลาะกันนะคะ)  อ่านแล้วมีความสุขม้ากมากค่ะ  หน้าหนังสือช่วงนี้เลยเยินเป็นพิเศษเพราะอ่านซ้ำไปซ้ำมาจนบอกไม่ถูกว่าอ่านไ ปกี่รอบแล้ว  ภาค 1  อ่านบ่อยกว่าภาค 2  เพราะว่ามีครบทุกเล่ม ภาค 2 ชอบอ่านเฉพาะฉากบ้านทาร์ซาน และ 2 เล่มสุดท้ายของตอนมงกุฎไพร (ทำมายอ่านกระโดดไปกระโดดมาอย่างนี้หว่า ?) แต่ที่ชอบสุดๆ เนี่ย ยกให้เป็นตอนหลงป่านาฬิกาใจเนี่ยแหละ ชอบมาก ขอบอก   ส่วนตอนที่ลุ้นระทึกก็ยกให้เป็นฉากออกมาจากลำธารใต้ดิน ว้าว ! ฉากนี้บีบคั้นจิตใจมาก นางเอกเซ็กซี่สุดๆ เราเก๊าะพลอยลุ้น นั่งภาวนา  ปล้ำเลยๆ พระเอกดันเป็นคนดีซะนี่ (อ้าว ! เป็นงั้นไป) แต่ก็ดีแล้ว ไม่งั้นเรื่องจะดำเนินต่อแบบไม่สนุกแน่ ไม่มีลุ้น)     ประโยคที่ชอบมากก็ตอนที่พระเอกท่องยี่เกหนองน้ำแห้งให้นางเอกฟังที่บ้านทาร์ ซานนั่นแหละ  ไม่คิดเลยว่าพระเอกเราจะมีอารมณ์โรแมนติกได้ขนาดนั้น อ่านแล้วยังเคลิ้มตามไปด้วยเลยเนี่ย

piilkj (ไป๋ค่ะ)

ยืมห้องสมุดอ่าน 1รอบ   ชอบทุกตอนนะ

เส้นทาง : สารบัญ วิพากษ์เพชรพระอุมา ความรู้สึก--อยากทราบ