 ในวัย 72 ปีที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติ สิริกิติ์ 30 มีนาคม 2546
คุณพนมเทียนได้เล่าให้ฟังในหนังสือสุนทราภรณ์รำลึกว่า "จุฬาตรีคูณ แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นนวนิยาย เรื่องแรกของผม หากแต่เป็นเรื่องที่สอง ทว่าถ้าจะถือเอานามปากกาพนมเทียน และงานประพันธ์ที่ออกไปสู่สาธารณชน ก็ย่อมถือได้ว่าเป็นเรื่องแรกอย่างแน่นอน และจุฬาตรีคูรนี่แหละคือต้นกำเนิด ความเป็นมาของนักประพันธ์อาชีพคนหนึ่ง ที่ท่านรู้จักในนาม พนมเทียน ผมไม่คิดว่า ผมมีอัจฉริยะภาพอะไร ในการเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เมื่ออายุ 17 ปี ขณะเรียนอยู่ในสายอักษรศาสตร์ของสวนกุหลาบวิทยาลัย แต่ในใจว่าเท่าที่เขียนออกมาได้ในอายุเพียงแค่นั้น มีพลังวิเศษ ส่วนหนึ่งแฝงเร้นอยู่ในสมอง และชีวิตจิตใจผม และสิ่งอันสูงส่งนั้น จนกระทั่งบัดนี้ก็ยังสถิตย์อยู่กลางดวงใจผมอยู่ตลอดเวลา ชี้นำแนวทาง และบางครั้งก็บังคับ (เมื่อผมรู้สึกเหนื่อยหน่ายต่อการงาน) ให้ต้องมานั่งจิ้มพิมพ์ดีดแต่งเรื่องนวนิยาย หรือตำรับตำราที่ผมรู้ผมถนัด มาจนกระทั่งทุกวันนี้
การศึกษา :
ถ้าลูกคนมีกะตังเกิดมา เรียกว่าคาบช้อนเงินช้อนทองมาด้วย ก็ต้องบอกว่า ตอนคลอด คุณพนมเทียนก็พกปากกาเงินปากกาทองมาด้วย เรียกว่า born to be เกิดมาเพื่อเขียน จบเรื่องนี้ก็ต้องเริ่มเรื่องใหม่ ไม่มีจบสิ้นจนกว่าผู้อ่านจะเบื่อ แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะผู้อ่านก็ไม่ยอมเบื่อซะที เขียนเรื่องไหนก็สนุก แล้วจะให้ผู้อ่านทิ้งท่านได้อย่างไร...จริงไหมครับ
พนมเทียน ใช้เขียนนิยาย
มีครับ เคยใช้นามปากกาว่า "รุตม์"* * คุณพนมเทียนเคยให้สัมภาษณ์นิตยสารขวัญเรือน ฉบับ 632 ปักษ์หลังมีนาคม 2541
เส้นทาง : สารบัญ  ผู้ประพันธ์ หน้านี้
|
